Tompouce dag…

Het was een drukke en leuke dag vandaag. Iedereen kan nog zoveel van ons gezin wensen, we did it our way. En zoals mijn vader al zei, ik geef altijd een bos bloemen aan mijn vrouw met haar verjaardag en in deze tijd en gezien de situatie dus ook. In de ochtend de boodschappen voor mijn vader gedaan tezamen met de bos bloemen en drie gebakjes. We zijn nog even snel twee kastjes wezen kopen bij de kringloopwinkel voor mijn moeder en toen hup bij haar op bezoek. Ik had een helium ballon gekocht, die zullen toch nog wel mogen? En zo waren mijn vader en ik in de middag samen aan haar bed en wij kwamen binnen met zachtjes lang zal ze leven te zingen vanachter onze mondkapjes. Bewust zachtjes want er lagen elders mensen erg ziek te zijn en ja, mag zingen nog wel? Ik zing tegenwoordig alleen in de auto voor de zekerheid en pret. Ik had een slinger rondom haar bed gehangen en klaar. Zij wist zich nog te herinneren dat zij altijd een tompouce at en dus haar in kleine stukjes een tompouce gegeven met een vorkje. Ik hoorde niet bah wat vies en de tompouce ging helemaal op. Het zijn de kleine dingen die het doen. En wij hadden zelf ook een gebakje en snel naar binnen gewerkt in een paar minuten zonder mondkapje. Het was super belangrijk voor iedereen om het zo nog een keer te vieren en mijn broer en schone zuster kwamen in de avond ook nog even bij haar. En echt blij was zij niet want de verhuizing was te snel volgens haar, bewust van. Een personeelslid kwam bij haar nog een enquête afnemen met heul veul vragen. Mijn moeder wist niet eens waar het allemaal over ging en pret, ja zo krijg je een heul erg betrouwbaar beeld. Een leuke sketch met humor zou in deze dan zijn… Vond u het eten lekker hier? Voorbeeld antwoord, o heb ik hier dan gegeten en waar lig ik eigenlijk? Ik vulde zelf nog even aan dat er eigenlijk nog een vraag bij moest. Nog een vraag aan het einde… Vond u het niet erg veul vragen? Ik heb bijna onder het bed met slingers gelegen van het lachen. Ik trek dan bewust verder mijn mond niet open want het personeel op de afdeling verzint zoiets toch ook niet, denk ik dan. Het personeel netjes bedankt voor de zorg voor mijn moeder want zo is het tenslotte wel.