Het was heerlijk…

We zijn ook nog in Mook en omgeving geweest en het is daar ook best mooi. We hebben het Mook War Cemetery bezocht, een erebegraafplaats voor gesneuvelden militairen uit de Tweede Wereldoorlog. En iets heel anders… Het was even zoeken naar een ouderwetse buiten midgetgolf baan en natuurlijk wel gevonden in Plasmolen. Een prachtige baan met een gezellig restaurant met terras erbij, aanrader. We hadden met mooi weer en in de ochtend de banen helemaal voor onszelf en we hebben ons prima vermaakt. En zo komt er vandaag een einde aan onze voor ons doen toch wel rustige vakantie. Wat mij vooral opviel, als je de ondernemers laat ondernemen en de mensen gewoon hun ding laat doen dan is er geen corona gezeik. Wij hebben niets gemerkt en gewoon een normale vakantie kunnen houden. In Nederland alleen mondkapje op in het ov en in Duitsland ov en winkels en dat was het. Het enige was het opvallende tekort aan personeel in de horeca. We kwamen soms tegen dat mensen alleen stonden en eerlijk zeiden dat het even kon duren en dan heb je er ook begrip voor, wij wel dan. Ik vind het wel verdrietig dat horeca familiebedrijven ook omvallen in de horeca, bewust van… Alle mensen hebben zo hun eigen verhalen. Het enige waar de mensen het nu over hebben is over hoe de QR-code controle de boel weer ingewikkelder maakt en waar in hemelsnaam ons nieuwe kabinet blijft, met de nadruk op nieuw en niet al die oude gezichten en pret. Wij bedachten in de auto onderweg nieuwe Triviant vragen van de politiek over de afgelopen anderhalf jaar en kwamen er op heul veul. Om te huilen zoveel, idioot veel. Afijn, bij mijn thuiskomst lag er een kaart per post van deze tijd van Greetz en pret. Een bedank kaart met foto’s en schrijfsels erop van mijn laatste werk. Het zijn de kleine dingen die het doen en het leven mooi maken, bewust van. Ik mis ze wel een beetje allemaal. Bedankt voor de gastvrijheid mensen in de provincie Limburg en in en rondom Nijmegen, het was heerlijk.

Rust bij Nijmegen…

Wij besloten gisteren om onze laatste vakantiedagen naar Nijmegen te gaan. In de hoop daar fietsen te kunnen huren en rustig naast elkaar te kunnen fietsen in een rustige omgeving en pret. We gingen vanuit Limburg via Duitsland naar boven en hebben nog een bezoekje gebracht aan Kevelaer. Er stond een prachtige basiliek met toch echt wonderschone glas in lood ramen met een verhaal. Ik had het gevoel door vroeger heen te lopen. Mijn reismattie kocht een flesje met wijwater voor mij om op te drinken, tja ik voelde mij niet beter na het opdrinken en stak daarom nog maar een kaarsje aan en pret. Even buiten Nijmegen was er gelukkig de welverdiende rust We waren al eerder een nachtje daar geweest en alleen de Waalbrug stond nog op onze lijst. Tot onze grote verrassing en pret zaten wij met Amerikaanse militairen in een hotel die hier waren voor het herdenkingsweekend voor De Slag om Arnhem. Het gaf onze eigen herdenkingsroute net dat speciale tintje, bijzonder. Het was geweldig in en rondom Nijmegen. We hebben kilometers gefietst op de elektrische fietsen en zijn op de mooiste plekjes geweest. We zijn een keer via Duitsland weer naar Millingen aan de Rijn in Nederland gefietst en gewoon naast elkaar op het fietspad… Kan iemand nog even een bordje ophangen bij het Jan Strijbos zitpleintje met wie deze man is? Wij moesten even zoeken voordat we de puzzel gelegd hadden… We hebben genoten van alle strandjes langs het water en met de koeien en de paarden op het strand. Het is ook mooi om te zien hoe het water zich dan terugtrekt bij zo’n schip en dan weer terug komt, eb en vloed bij de Ooijpolder. De Waalkade was ook een genot om aan te zitten, mooi uitzicht over het water en wat een schepen, heerlijk. Het zal jaren gaan duren volgens mij voordat alle schepen elektrisch of op andere brandstof gaan varen, bewust van. Ja het was ook erg leerzaam deze fietstochten.

Groeten uit…

We zijn verder deze week nog naar de Amerikaanse begraafplaats in Margraten geweest. Erg indrukwekkend. En verder door de meeste dorpjes gereden met de bus en met de auto en af en toe uitgestapt en er een kort rondje gelopen. Gulpen zelf is ook een mooi plaatsjes met leuke terrassen. Wij vonden het voor ons te druk in Limburg, erg veel mensen nog en best vol op de campings. En ook opvallend dat er af en toe vliegtuigen overkwamen in Gulpen, verwachtte ik niet echt daar. We zijn ook nog een dagje naar Maastricht geweest en wat rond gelopen daar en met de boot even het water op geweest. Water is toch wel echt vakantie voor ons allebei, bewust van. Ik heb ook erg genoten van de kersenvlaai en de abrikozenvlaai in Limburg, zijn deze al op de erfgoedlijst gezet ergens? Ja we hebben alles op een laag tempo gedaan in Limburg en dat kwam vooral door mij en mijn reismattie vond het gelukkig niet erg. Er stonden vroeger altijd rekken vol met ansichtkaarten overal en bewust geworden van hoe weinig kaarten er nu nog zijn met groeten uit… En dan nog een ouderwetse brievenbus vinden en pret. Ik had drie kaarten naar mijn moeder op de bus gedaan met zo’n ouderwets zonnetje erbij en de temperatuur erop. Het was voor haar een herinnering van vroeger en een klein stukje herkenning nog, grappig. En voor de grap ook zo’n kaart van vroeger naar een vriendin gepost en zij moest lachen. Tijden veranderen en ook met het versturen van post. Ja Limburg was leuk.

Naar Valkenburg…

We zaten ook nog midden in het gebied van de toertocht van de Amstel Gold Race en wij speelden gisteren het spel wielrenners ontwijken, niks rust in Limburg en pret. Nou het was wel voor het goede doel. De gehele opbrengst van deze race gaat naar de Valkenburgse horeca in verband met de overstroming in juli van dit jaar. We zijn vandaag naar Valkenburg aan de Geul geweest en hebben daar het getroffen gebied bekeken. Een kleine ramp en in het voorportaal van de dichte kerk hing een briefje op een dikke pilaar met hoe hoog het water was gekomen op 19-07-2021 en dan is het beter voor te stellen wat de schade moet zijn overal. Het is echt te hopen dat de ondernemers allemaal weer open kunnen straks. Ik ben alleen bang dat het nog wel eens vaker zal gaan gebeuren want waar laat je al het water daar? We zijn ook al een tijdje bezig met het volgen op onze eigen manier van de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog en ook in Valkenburg waren er verhalen en kleine gedenkplekken. Het was ook best bizar dat naast een bord van week van de vrede, een bord hing met let op uw fiets… Er schijnen nogal wat fietsen gestolen te worden in Limburg zo aan de borden te zien. Wij hebben zelf de horeca ook gesteund op een terras daar, hik.

Chalet buren, heerlijk…

We waren gisteren gearriveerd in Limburg in Gulpen en daar hadden wij van onze laatste voucher centjes een chalet op een camping. Het uitzicht was prachtig en het weer ook dus lekker buiten zitten en eten voor zover mogelijk. Ik was mij bij het boeken alleen onbewust van dat wij buren zouden hebben. We hadden beiden rust nodig en zeker geen verdere prikkels dus niet zo handig gekozen van ons. We hadden wel tranen en buikpijn van het lachen daar… Kom je in de ochtend buiten op het terras en dan zegt de buurvrouw op zekere leeftijd die de dag ervoor net was aangekomen in de hut naast ons. “Hebben we jullie niet wakker gemaakt vannacht want mijn vriend is door het bed gezakt.” We waren de eerste tien minuten niet meer in staat om naar buiten te gaan naar de ontbijttafel van het lachen… Toen er ook nog beddengoed om te drogen over de reling kwam te hangen wilde ik bijna naar huis en pret. De bedden hadden inderdaad een zeer zwakke lattenbodem die ook bij mij los lag en ik was er ook al een keer bijna doorheen gegaan. En dan de andere buren. Het stel had een elektrische wagen bij de hut en plugde deze vrolijk in het normale stopcontact bij de hut. Wij zeiden al tegen elkaar dat… In de avond lekker buiten in het donker op het terras doordat de stroom uitviel in de hut naast ons en wij zeiden tegen elkaar dat… De buurman haalt de stekker van zijn auto uit het stopcontact en belt de beheerder. De beheerder maakt de opmerking dat dit al de tweede avond is, toeval of? En echt waar, de buurman zei dat het wel eens aan de waterkoker kon liggen. Op zo’n moment zoek ik echt naar een verborgen camera ergens van een televisieprogramma want mijn brein kan het dan niet meer volgen. Na even zei de buurman tenslotte toch eerlijk dat hij zijn elektrische auto aan de hut had gezet en hij kreeg de verwijzing naar de laadpalen elders op het park. Ja we hebben gelachen maar wij wilden juist een vakantie zonder deze bovenstaande voorvallen, gewoon rust in Limburg.

Naar Limburg…

Het was gisteren een warme dag en samen met een vriendin bij de Vinkeveense Plassen op een eiland gezeten. Zij ging zwemmen en ik bleef lekker bootjes kijken. Ikke moe, doodmoe van alles, lichamelijk vooral. Maar gewoon doorgaan en zo was het vandaag weer een feestelijke dag. Toet toet en mijn reismattie stond in de ochtend voor de deur en we gingen op vakantie van het laatste bedrag van onze voucher. We hebben gewoon anderhalf jaar leuke reisjes binnen eigen land gemaakt van de voucher en pret. Limburg stond nog op onze menukaart van ik reis door eigen land en ga naar… We gingen eerst naar Stevensweert een mooi vestingstadje. En toen na gewoon wat rijden kwamen we terecht in Ohé Olé Olé in Laak en kwamen we terecht op een heuvel waar we in een houten omlijsting konden staan en dan stonden wij in een soort van schilderij met een molen op de achtergrond, erg leuk. We stonden bij de Molenplas en moesten even opzoeken wat de Afrikaanse Varkenspest was want die borden zagen we bij ons niet. Het was daar prachtig en wij vervolgden onze reis naar Sittard. We hebben daar een nachtje geslapen en wat een mooi geheel daar in het centrum met de oude basiliek. We hebben heel erg gelachen in Sittard en bij het standbeeld van Toon Hermans gestaan en op het gezellige plein gegeten. En waar we erg naar uitkeken, een rondje of twee gereden door de wijk Zonnedael uit de oude Flodder film en pret. Het was een geweldige dag.

Op een hand te tellen…

De paar leuke uitjes van de afgelopen twee maanden zijn op een hand te tellen. Een van de leukste uitjes was weer met de trein naar Zwolle en een dagje naar onze lieve Jan toe. We namen hem mee naar het Herman Brood Museum. Ik vond het heel indrukwekkend en apart voelen in het museum en daar laat ik het bij. Ik ben met twee vriendinnen ook weer wezen picknicken in het bos. Na de picknick voor de allereerste keer met verplichte QR-code en dus met mijn vaccinatiebewijs naar een theatervoorstelling geweest. Er gaat zoveel mis in mijn hoofd bij het moeten tonen van de QR-code voor een voorstelling in een OPENLUCHT theater dat ik er verder maar niet meer over zal schrijven. Kneuzenland zeggen wij onderling dan en dat mogen wij zeggen… De voorstelling in het Amsterdamse bostheater was niet mijn glorie voorstelling en dat mag ik ook zeggen en pret. We hadden ook nog een voucher voor een man met een geweldige stem, Charly Luske. En zo zaten we eens een keer in intiem bostheater Elsrijk in Amstelveen en gelukkig zonder OR-code. Deze avond was erg leuk met mooie nummers van George Michael. Ook een leuke dag was een fietstochtje door de bollenstreek heen. We zijn in de tuin van Kasteel Keukenhof in Lisse geweest en het Uitkijkpunt Tespelduyn in Noordwijkerhout was mooi. Het strand kost nog steeds helemaal niets en blijft nog steeds mijn leukste uitje, lekker door de duinen heen gelopen en naar hertjes staan zwaaien. Ja ik weet dat ze niet terug zwaaien maar het voelt goed en pret. Er staan weer genoeg leuke dingen op stapel en ik stond dit weekend zelfs langs de lijn bij de voetbal, zo raar kan het lopen en pret.

Vooral werken en reizen…

Na een tijd van afwezigheid, hallo daar. Ja kan wel eens gebeuren dat de zin om te schrijven er zo niet is… Een samenvatting van de afgelopen twee maanden? Vooral werken en reizen naar mijn werk. Ik probeerde het nog een beetje leuk te maken door voor of na mijn werk even naar het strand toe te gaan als beloning voor de autoreis maar het schoot allemaal niet echt op. En een werkdag in wisseldiensten in de zorg en bijna alleen maar op mijn benen staan en dan nog een eind naar huis toe rijden op de meest rare tijden, ongeschikt voor mij. En drukke wegen zijn zo niet mijn ding. Ik nam af en toe een paar overnachtingen bij mijn werk in de buurt om de boel voor mijzelf makkelijker te maken. En continue werken met een mondkapje op en met alle corona toestanden, tja het was bijzonder. Ik ben er nu vanaf en mijn half jaar werken in de zorg zit erop. Ik ben voorlopig even vrij en ga nadenken over wat nu te doen. Ik heb wel een boel geleerd weer en leuke mensen leren kennen. Ik snap nog steeds niet waarom ze mensen inroosteren tot 22.00 uur of 23.00 uur en ze dan de volgende ochtend weer om 07.00 uur of 07.30 of 08.00 uur laten beginnen. Mensen gewoon slaap ontnemen want niet iedereen kan gelijk slapen bij thuiskomst in de avond. En levensgevaarlijk om met een slaaptekort medicijnen te moeten uitdelen op de volgende vroege ochtend. Ja dit was toch wel het meest opvallende ding in de zorg wat nog steeds hetzelfde was gebleven. En het personeelstekort is heul erg. Ik vond het wel verdrietig, afscheid nemen van mijn favoriete woonplaats en nu ook niet meer economisch gebonden. Afijn, kijken wat nog wel kan en ik kan er nu weer dagjes heen voor het strand. Soms mogen dingen niet zo zijn, dat is het leven. Ik heb er leuke mensen aan overgehouden… En hup weer door. Er is een hoofdstuk afgesloten en een nieuwe hoofdstuk begint weer. Of zoals mijn omgeving zegt en wat ook beter bij mij past… een nieuw avontuur gaat beginnen en pret.

The future is old…

In deze tijd is de vrijdagmiddagborrel vervangen voor de vrijdagmiddagtest en bij een goede uitslag is er dan de vrijdagavondborrel, bijzondere tijden. Net als ik ga op vakantie en neem mee… Nee dus geen standaard lijstje meer, nu gaan er testpakketjes in de koffer, heule uitdraaien met vaccinatiebewijzen, gele boekjes, telefoons met aantoondocumenten erop en mondkapjes in de koffer. Nu nog een handboek met corona op vakantie erbij en klaar. Met mij zijn al heul veul mensen die zeggen, dat gaan we dus niet doen allemaal, doe effe normaal. Maar wat als het nieuwe normaal zo gaat worden? Ik had afgelopen weekend de laatste high tea buiten op een terras met drie vriendinnen nog voor mijn verjaardag van 2020 en ik geloof dat ik nu met iedereen wel ben weggeweest en pret. Ik zie de humor in van heel veel dingen maar wat een rare wereld waarin ik leef, echt waar. Ik was afgelopen weekend in het Moco Museum in Amsterdam en een blik naar binnen en wij deden een mondkapje op. Het voelde voor ons veiliger met zoveel toeristen in kleine ruimtes, bewust van… We konden er gelukkig heen zonder test vooraf, zucht en moesten wel kaartjes van tevoren kopen met tijdslot, zucht. Ik ging erheen voor Banksy en werd heel erg verrast door de schilderijen I saw the sun begin to dim en The future is old van The Kid. Ik kreeg tranen in mijn ogen van The future is old. Hoe alle generaties met hun eigen dingen te maken krijgen en sommige dingen veranderen helaas nooit. De lichtjeskamers waren ook prachtig om in te lopen, bijzonder. Het was al met al het bezoek waard en het museum is gevestigd in een fantastisch mooi oud pand. Het was ook leuk om weer even door de stad heen te lopen en we hebben nog even langs het water gezeten. Wij zagen dat de bootjesmensen best wel gezond aten, overal bakjes met aardbeien, kersen en ander fruit op de tafeltjes in de bootjes. De zakken chips waren echt in de minderheid of ze lagen uit het oog en pret. Ja en dan het EK voetbal, mooie wedstrijden om naar te kijken af en toe. En toch was de lach van mijn favoriete speler Dumfies van ons elftal nog het mooiste, als ie lacht dan lacht ie echt.

Warme, regenachtige prikdag…

Wat een dag, vanmorgen in de stromende regen naar mijn werk. En op mijn werk met deze warmte mensen verzorgen en mensen douchen met mijn mondkapje op, zucht en zweet. Ik had in het begin van de coronatijd geen mondkapje en toen was het ook weer niet goed. Tja, ik zeur soms heel wat af als zeurdoos. Er is in Nederland trouwens een echt mondkapjesschandaal… Er zijn misschien ergens nog wat stichtingen of bedrijven of brievenbusfirma’s die airco’s kunnen schenken aan de zorg in ons land? Of vaccinaties brengen in landen die nog echt arm zijn? Bij genoeg is geld er om te laten rollen, toch? Ik las gisteren over personeelstekort in de horeca en ook bij ons in de zorg zijn er nog steeds mensen tekort. Het werk is verder leuk en er blijken een paar collega’s gelukkig humor te hebben. En na mijn werk vandaag hup door naar de vaccinatielocatie in een heule grote hal. Ik mocht vanwege eerdere allergische reacties op medicatie een half uur blijven zitten na de vaccinatie. En dan is het toch allemaal wel weer prima geregeld hoor in Nederland. De ontvangst was prima en zo zag ik dat alle mensen hun eigen taak hadden en het goed verliep, van verkeersregelaar tot arts en van prikdame tot EHBO dame en alle andere mensen. Ik ben trouwens nog niemand op mijn werk tegengekomen die denkt dat corona over is en in mijn omgeving ook niet. Het gaat voorlopig deel uitmaken van ons leven is een betere zin. Wel gewoon doorgaan met zijn allen en accepteren dat er heul veul gewoon nog niet bekend is over hoe het verder gaat allemaal. Zoiets noemde ik al voor corona gewoon, zo is het leven… Teleurstellingen maken ook deel uit van mijn leven, zo ook de afgelopen week, Legoland in Scheveningen. Punt een dacht ik, maak eerst een ontwerp van LEGO alvorens eerst een stabiel kelderdek te gaan bouwen en pret. En ten tweede moet ik nu een kind zoeken om mee te gaan naar Legoland want een volwassen persoon mag niet alleen naar binnen. Mijn ex oppaskind mag nog net met mij mee qua leeftijd. Er zijn natuurlijk belangrijkere teleurstellingen, ik wilde deze toch even kwijt. Mag ik trouwens wel naar binnen met iemand met het verstandelijk vermogen van een kind? Vragen en vragen en pret. Nu nog even weg met de boven de 25 graden temperaturen dan gaat het met mij alweer een stuk beter.