Het leven is een celebration…

Ik heb een vriendin en als wij weer eens iets goeds hebben gedaan voor onze ouders of iemand anders dan grappen wij altijd dat wij onze mantelzorgtaak weer gedaan hebben. Ik sta bewust niet geregistreerd want zoiets doe je gewoon vanuit je hart. De mantelzorg is volledig aan het doorslaan in mijn Nederland. Voor alle mensen in het buitenland en de mensen die hier willen komen wonen even een korte uitleg. In Nederland vang je allerlei leuke dingen gratis als je zegt dat je bijvoorbeeld voor je ouders zorgt of voor iemand die ziek is. Mantelzorger of verzorgster is de naam voor deze zorg… Kinderen krijgen hier geen geestelijke hulp meer van een psycholoog of psychiater want daar is geen geld voor, heul erg veel geld gaat er wel naar de mantelzorger. De zoon van een van mijn vriendinnen kreeg te horen dat hij terug mag komen voor hulp als hij achttien jaar is. Dieper dan dit kan de zorg echt niet zinken. Een kind in de kou laten staan, de tranen springen in mijn ogen. Een andere vriendin is wel officieel mantelzorgster en van haar verhalen kom ik echt niet meer bij. Ik gun haar alles, het gaat mij om het doorslaan van dingen. Zo kreeg zij een cadeaupas ter waarde van vijftig euro en zij vroeg aan mij of ik de paar winkels kende waar zij haar gratis spullen kon kopen. Jawel, dit zijn winkels die een financiële ondersteuning best kunnen gebruiken en zij moest lachen dat ik zei dat het een verkapte sponsoring van de middenstand was… Het kan echt nog gekker en ik kreeg nu bericht dat zij samen met nog iemand gratis naar Max Proms mocht met Kool & the Gang. Reserveringskosten nog wel zelf betalen en pret. Get Down on it met al deze dingen, dacht ik. Mantelzorg Night in plaats van Ladies Night, dacht ik. Mantelzorger, I love you, you’re the one for me in plaats van Joanna, dacht ik. Als ik een woord van het jaar zou mogen kiezen dan zou ik kiezen voor mantelzorgsteunpunt. Ik pleit voor een mantelzorgpas waar je dingen in natura op kan zetten. Bijvoorbeeld dat iemand eens kookt en opdient voor de hulpbehoevende, een vrijwilliger die eens mee gaat naar het ziekenhuis, een taxirit, iemand die eens komt voorlezen… Gewoon normale dingen die echt nodig zijn… Ergens in een ver verleden noemden wij dit gewoon zorgen voor elkaar zonder pas. Ik heb mijn punt wel gemaakt, denk ik…zal het wel verkeerd zien allemaal. Het leven is een Celebration als je de humor blijft inzien van alles…heerlijk.

Winter genieten…

Het was een leuk weekend. Ik heb lekker gedanst en dansen en muziek zijn belangrijk voor mij, zeker. Een ander gaat fietsen om te ontspannen, ik ga dansen, heerlijk. In de nacht door de dichte mist naar huis toe was best apart. Ik ben dol op bankjes, mistbankjes zijn apart. Het is geen kunst ouder te worden, het is een kunst ervan te genieten. Deze tekst komt mij elke dag tegemoet. De zondag was het heerlijk weer, gewoon wakker worden en de zon zien en een strak blauwe lucht, heerlijk. Dat gezeur van koud hè daar kan ik echt niets mee, hoppa naar buiten. Met een vriendin echt drie uur een wandeltocht gemaakt zonder muts en handschoenen aan… En wij hebben gelachen onderweg en genoten van de zon op de soms bevroren watertjes. Er waren twee zwanen en zij gingen met hun hals tegelijkertijd onder water, ik hoorde ze gewoon denken, wat nou koud. Ik heb weer een nieuwe afwijking opgestart, overal waar de vorst op zit een tekst schrijven. Hartjes, vrede en liefde, ik doe het nu ook op de kleine raampjes van mijn auto. De winter haalt het kind in mij echt naar boven. En wat plannen maken voor de feestdagen… Wij kwamen gisteren op de vriendinnen kerst picknick brunch. Mandje of rugtas mee en lekker buiten gaan zitten in een winters park of bos. Even het weer afwachten, mij lijkt het gaaf. En gisteren weer bij een andere vriendin aan tafel, het zijn allemaal bovenste beste vriendinnen. De kinderen waren druk met de gekregen cadeautjes van Sinterklaas en wat een leuke dingen zijn er tegenwoordig voor kinderen. Ik ga van de week bij oma even de boel kerst maken, ook leuk. Het is gewoon jammer om te moeten werken, ik kan in deze tijd uren dwalen buiten met alle mooie lichtjes overal. En in de avond slapen en ik zag met het heldere weer een prachtige ster boven mijn hoofd. Ik vind het best gaaf om zo de sterren te zien vanuit mijn bed. De decembermaand is leuk.

5 december 2016

Sint zat te denken wat hij Nederland nu in 2016 zou schenken.

Liefde is er nodig zei Piet en wat stille wenken.

Misschien nog een zoveelste politieke partij?

Nee zei Piet want dan is echt niemand meer blij.

Tja dan weet de Sint het ook niet meer hoor.

Nederland heeft alles al roepen alle Pieten in koor.

Nou Sint is niet achterlijk en ziet best dat zij iets missen.

Een hengel om blijdschap mee uit de zee te vissen?

Tja Piet de tijden veranderen en ik hoop dat wij welkom blijven,

Nou Sint, anders vragen we Ingrid om iets namens ons op haar blog te schrijven.

Het zijn allemaal geen oplossingen Piet.

Het is aan de mensen zelf om er het beste van te maken al zien zij het zelf soms niet.

Wijsheid en meer kunnen wij de mensen in 2016 niet geven.

Wijze woorden Sint en misschien gaan we het ooit nog beleven.

Ja Piet wij zijn een sprookje, een verhaal en een gezellig feest.

Sint wij geven ze alleen dit gedicht en dan is het mooi geweest.

Goed idee Piet en volgend jaar in Nederland…

Ja Sint dan zien wij hopelijk meer gezond verstand.

Sint en Piet.

Vriendinnen week…

Het vroor een paar dagen en het was buiten erg mooi. Met een andere vriendin een wandeling gemaakt om de plas en even bijgekletst, daar zijn vriendinnen voor. Er was een arm om mij heen omdat er nieuwe vervelende bagage in mijn rugtasje van het leven was bijgekomen. Vriendinnen delen ook elkaars rugtasjes en zeker vriendinnen die ik lang ken. Leuke dingen, nare dingen, een rugtasje heeft iedereen. Het is vriendinnen week. Ik dacht laatst dat het toch wel knap van mij was dat ik de meeste gedeelde ouderschappen en roosters van alle vriendinnen en bekenden in mijn hoofd zijn opgeslagen. Dan heeft die de kinderen wel en die niet en die werkt dan en die dan, een goede training voor het brein. Het is af en toe een opgaaf… Er zijn deze herfst ook herfstprinsjes op witte herfstpaarden in mijn leven gekomen en zie daar maar eens de juiste uit te kiezen, of niet. Mijn leven is leuk en ik heb leuke mensen om mij heen en de prins op het herfstpaard of straks op een winterpaard mag wel een toegevoegde waarde zijn in mijn leven. En ik heb het dan niet over materiële zaken, een prinsje mag wel humor hebben en een lach. Veel vriendinnen denken er net zo over, alleen en met leuke mensen om je heen is prima en een relatie mag toegevoegde waarde hebben. Gisteren bij mijn andere vriendin kennis gemaakt met kapsalon, een bakje met groen voer, vlees en friet, zoooo lekker. We hebben een nachtje weg geboekt en we gaan binnenkort kerstsfeer opsnuiven. Heel simpel en heel eenvoudig en ik besef dat ik heel erg veel dingen en mensen heb die zoveel toevoegen in mijn leventje, voor mij van de grootste waarde.

Het zal mijn blog wel duren…

Het zal mijn blog wel duren. Ik had even genoeg om handen en veel dingen zijn geen goed blog materiaal. Ik was zelf wat gedichten aan het maken en aan het lezen en ik kwam J. Slauerhoff tegen met alleen in mijn gedichten kan ik wonen. Ik kan alleen in mijn blog wonen of zoiets, een beetje dat gevoel af en toe… Er zijn trouwens heel erg veel waardeloze schrijvers en boeken en het lijkt wel alsof iedereen tegenwoordig een boek kan uitbrengen. Een leuk boekje was Nieuw Nederlands Peil van Willem Pijffers. Ik zag de datum van 1996 staan en deze man was zijn tijd ver vooruit met wat dingen in het boek. De man met de gum die grenzen uitwist, leuk gevonden. Zonder grenzen geen oorlog, dacht hij in die tijd. Nu zijn grenzen niet eens meer het belangrijkste volgens mij, het gaat om de grondstoffen en de welvaart en gedrag en geloven waardoor er grenzen overschreden worden. Gummetjes gezocht dus en het is weer vrede overal… Sorry, even dromen. Ik heb er weer een favoriete schrijver bij, Paul Coelho. Ja lezen is leuk. Kinderen zijn ook leuk en de kleine van een van mijn vriendin zag een witte Piet en zei dus gewoon, hee een mens. Het is leuk hoe de kinderlogica werkt. Ik vond het verder opvallend de nieuwe partij waar je als je het niet weet op mag gaan stemmen. Hier is goed over nagedacht, zeker. Ik ben benieuwd hoeveel jaren en verkiezingen er nog gaan volgen voordat het achterhaalde kiessysteem een andere vorm gaat krijgen. De v van verandering gaat af en toe tergend langzaam. Het zal mijn blog wel duren… 

Wees welkom hier…

De welkomstavond in het gemeentehuis voor nieuwe bewoners was best grappig en ik zat naast de jongste nieuwe inwoner van een jaar oud. Er was een vragenspel verzonnen met groene en rode vouwblaadjes omhoog houden en ik besloot om de jongste inwoner bezig te houden met deze blaadjes. Vliegtuigjes gevouwen, waaiers en bloemen gemaakt en het kindje vond het enig. Hij blij en ik blij. Ik schreef gisteren over het doorschuif systeem in Nederland. De gemeente verwijst door naar de provincie en de provincie naar de minister en de minister kan doorverwijzen naar de EU. De nieuwe bewoners mochten vragen stellen en dan hoor je toch ook weer, ja wij zijn ons er bewust van maar daar gaan wij als gemeente niet over, zucht. Echt waar, ons land is een groot kaartspel af en toe en als je mazzel hebt dan kom je uit bij de juiste persoon. De meeste nieuwe inwoners kwamen uit Abcoude, het mooie dorp met de ziel die in de andere dorpen meest foetsie is… Er waren ook inwoners die de taal nog niet machtig waren en zij konden niet meedoen aan het vouwblaadjes omhoog spel. Ja maar konden ze het dan niet in een andere taal vertalen vroeg iemand aan mij. Nee natuurlijk niet, nieuwe inwoner van de gemeente zijn ook nieuwe inwoner van Nederland en in Nederland spreken wij nu nog meest Nederlands… Het ging ook over de Buurpreventie WhatsApp en ik zou het buitengewoon humor vinden als de dekking 100% is en er dan een nieuw communicatiemiddel komt. Deze veranderingen gaan zo snel tegenwoordig dat niets meer zeker is en als iets af is dan staat het volgende alweer om de hoek op een deur te kloppen. Het was best een grappige avond en de koffie was lekker.

En je moet zijn bij…

Ik besloot om mij aan te melden voor de welkomstavond voor nieuwe bewoners in onze gemeente. Ik leer er altijd weer iets van… Mijn vriendin was teleurgesteld, van mijn belastingcenten ga jij daar zitten… en lol. Afijn, of ik nog dingen of vragen vooraf te melden had voor deze avond. Ik zei dat ik iets had over een rotonde in de gemeente. Er ligt hier een rotonde en deze ligt buiten de bebouwde kom en dus hebben fietsers geen voorrang. Echt hilarisch, iedereen doet maar wat op deze rotonde en er stoppen zo vaak auto’s wel voor fietsers dat er in de spits geen doorstroming maar oponthoud door deze rotonde ontstaat, echt leuk om te zien af en toe. Volgens de gemeente mevrouw viel deze rotonde onder de provincie en zij had wel en telefoonnummer voor mij. Ik ging in de belhouding en bij de provincie wist de persoon aan de andere kant van de lijn over welke rotonde ik het had… De regel is… Ja ik weet de regel maar kunnen we niet alle rotondes in het kleine kikkerland gelijk maken en dat fietsers altijd voorrang hebben? Daar gaat de minister over was het antwoord. Ik lag echt van mijn stoel van het lachen, zeker. Beste minister van verkeer van het nieuwe kabinet in 2017, wilt u alstublieft eens helpen nadenken over hoe het anders en beter kan? En komt u dan niet aanzetten met daar gaat de EU over want dan kom ik de eerste uren zeker niet meer bij. Het rare is dat de mensen om mij heen allemaal begrijpen wat ik bedoel met deze rotonde en waar ik het over heb, voelt gelukkig iets minder alleen… Het zal vast wel een keer voor mij logischer worden en tot die tijd doe ik net als de rest ook maar wat op deze rotonde. Geniet van wat je wel hebt en deze rotonde is wel uitermate geschikt om als er geen verkeer is om hem een paar keer met het stuur op een stand rond te rijden, bewust van

50 jaar bij elkaar…

Ik ben echt een doos af en toe. Mijn ouders waren 50 jaar getrouwd en gaven een gezellig samenzijn in een zaaltje. Ik ging de bijna blinde moeder van een van mijn vriendinnen ophalen. Zij woont in hetzelfde appartementencomplex als een van mijn tantes. Ik had nog een praatje met mijn tante gemaakt vorige week. Deze tante mocht niet komen, niet welkom, ruzie, zoals in veel families met broers en zussen en ouders. In mijn hoofd klopt het dan toch niet dat ik mijn tante daar moest laten en niet mocht meenemen. En in mijn hoofd klopt het ook niet dat onder de aanwezigen ook oom en tantes waren die dan aan een aparte tafel gingen zitten en geen ruzie hadden met mijn ouders maar wel met elkaar, zucht. Het is het beste om op zo’n feestelijke dag mijn verstand op nul te zetten… Wij hadden met de vriendinnen lol dat ik mijn profiel had aangepast op deze feestelijke dag naar #kansociaalwenselijkzijn. Afijn, mijn ouders vonden het leuk, de zaal was leuk, er was eten en drinken genoeg en mijn broer en schoonzus hadden de zaal opgeleukt. Het ging best goed met mijn gedrag op wat humoristische opmerkingen na van mijn kant, ik was lekker bezig. Ik was net met mijn speech vanuit het hoofd en hart begonnen en tot mijn grote verbazing zaten twee oude tantes niet naar mij te luisteren maar waren met hun mobiel bezig. En ja dan kan ik het niet laten… Wilt u de mobiel even opbergen, zijn het de jongeren niet dan zijn het de ouderen wel met hun mobiel die de boel verstoren… Een andere tante had echt in een deuk gelegen om mijn opmerking. Ja het gaat erom hoe je iets zegt… Het was leuk om even met een nicht en een neef te praten en neef kon er niet bij dat ik geen WW had aangevraagd de drie maanden voordat ik weer een baan had gevonden. Je hebt er recht op. Ik ben niet zo van recht hebben op… Recht hebben op is voor mensen die ziek zijn en echt niet kunnen werken en nog wat uitzonderingen. En ja ik betaal ervoor en ja ik ben het niet eens met het huidige systeem en dan ik ga er toch geen gebruik van maken? Dan komt er nooit verandering…. En bovenal, ik ben gelukkig met niets tot weinig. Mensen lachen zich ziek om mij, boeien, ik ben meestal happy. Het is alleen af en toe vermoeiend om steeds te moeten uitleggen dat ik de dingen anders doe en zie dan de gemiddelde Nederlander. Nou het was een happy dag en mijn ouders waren happy en zij hebben een happy dag als herinnering, wat wil een mens nog meer…happy.

Wensen, wensen en wensen…

Mooi die maan van de afgelopen week, of ie nou super was of niet, licht in de duisternis van de avond en de nacht. Het leven kan zo simpel en eenvoudig zijn met de maan en met de sterren in de lucht. Ik zag gisteren ook een ster, een gat met eromheen iets wat een ster kon zijn. De zoveelste plofkraak in de regio Utrecht was een feit. Wat het allemaal niet kost zo’n plofkraak, zucht, een heule vroege en late ochtend onderzoek en het herstellen van een gebouw, zucht. Ik zie bewust met eigen ogen veel mensen die financiële hulp kunnen gebruiken maar zij kijken gelukkig wel naar de sterren in de lucht in plaats van naar de ster in de muur waarin eerst de geldautomaat zat… Ik zou zo graag het waarom willen weten van de mensen die dit doen, gewoon rustig hun verhaal aanhoren. Hoor en wederhoor zijn wel belangrijk in het gewone leven, soms steken dingen net iets anders in elkaar. De levensverhalen van mensen blijven uitermate boeiend en iedereen heeft zijn of haar eigen verhaal, prachtig. De l is van luisteren en onbevangen het liefst. De h is van helpen en ik luister met eigen oren naar de verhalen zonder dat ik mensen genoeg kan helpen, best jammer af en toe. Ik blijf wel bij mijn eigen standpunten en een belangrijk ding… Als iemand ziek is dan zou deze persoon zich niet druk hoeven te maken om zijn financiën. Ik vind dat bij ernstig ziek de schulden sowieso allemaal kwijtgescholden moeten worden dan. Even geen geld naar andere landen, pomp het in de mensen hier die het nodig hebben, bewust van geworden tijdens mijn luister naar reizen. Is het trouwens een trend aan het worden om geen personeel uit het buitenland meer aan te nemen, ik verneem verhalen van eigen personeel vanuit eigen land eerst? Het is ook een tijd waarin ik verneem dat mensen zich zorgen maken over dat zij de dupe gaan worden van de sluimerende haat die er heerst in Nederland. Ik hoop nog heel veel vallende sterren in de lucht te mogen zien, wensen en wensen en wensen dat alle veranderingen naar de goede kant zullen vallen… en dat we niet met zijn allen naar de maan gaan…

Teddybeer op de stoel…

In de wereld gaat alles door en zo ook in mijn eigen leven. Ik ben toch wel nuchter wat heel veel dingen betreft in de wereld. Trump president in wording en men vraagt om mijn mening… Al zit er een teddybeer op die stoel, het is aan alle mensen zelf om iets van de wereld te maken, aldus ikke. En ja ik vind het een mooie tijd om in te leven met alle veranderingen. Ja maar Ing, dat meen je niet. Echt wel… als je de geschiedenis bekijkt zijn veranderingen altijd gegaan met lawaai en rumoer en dus waar hebben we het over… Straal je liefde uit dan krijg je liefde en straal je haat uit dan krijg je haat, zucht, zo oud als de weg naar Zwijndrecht. Ja ik was even in Zwijndrecht en wij besloten toch om de intocht van Sint en Piet aan ons voorbij te laten gaan in Maassluis. Ik vroeg mij wel af of het niet eens tijd gaat worden voor de biogas Piet, de windmolen Piet, de elektrisch aangedreven Piet, de groene stroom Piet, de kolencentrale Piet, de smog Piet enzovoorts. Het zou nog zoveel leuker kunnen op deze gekke wereld. Je zou toch ook kunnen zeggen dat Piet zwart is vanwege de smog in de lucht? In de dorpen was Piet meest zwart en we zijn dus nog lang niet af van al het gezeur omtrent het kinderfeest. De politiek in eigen land blijft ook echt genieten. Ik dacht gisteren een voorstelling vanuit de oude doos te zien van Mini en Maxi… Het waren gewoon Didi en Lodi die een leuke avond verzorgden in Den Haag. Mijn vriendin dacht aan De Mounties en wij lagen dubbel… Ja het gaat fantastisch met mij en de wereld.