TTIP begrafenis

Ik was gisteren in Amsterdam om ook even mee te lopen met de demonstratie en de begrafenis van TTIP. Het was een feestelijke begrafenis en er waren voor zo’n zaterdagmiddag best veel mensen. Het was een nationale actiedag en ook in andere steden kwamen er wat mensen bij elkaar om het over TIPP te hebben. Het was een van de weinige demonstraties in mijn leven die nu eens een keer over de inhoud ging en niet over verwensingen naar personen enzovoorts. Het was een vreedzaam geheel met mooi weer en veel stilstaande trams met mensen erin, geblokt door de demonstratie. Jammer dat veel mensen alleen foto’s zaten te nemen of met een chagrijnig gezicht zaten… misschien wel goed om eens even bewust stil te zitten bij TIPP en pret. Er waren gelukkig ook mensen in de trams die een duim opstaken en een lach op hun gezicht hadden. Ik zag tot mijn verrassing een oude vriend die helemaal naar Amsterdam was gekomen voor de begrafenis van TIPP. Petje af, een gezin thuis en toch tijd vrij gemaakt om te komen. En zo loop je weer eens wat te babbelen onderweg en te luisteren naar de mensen en sta je aan iemand van Milieu Defensie de ijstijd uit te leggen en dat sommige dingen gewoon zo zijn, geschiedenis. Ik sta daar dan niet voor een partij, puur op eigen initiatief en gevoel en op logica en verstand. De gewone man is gewoon de dupe met dit verdrag volgens mijn eigen berekeningen en in deze tijd is een referendum over zoiets wel gewenst. Al vrees ik dat slechts een klein percentage dan begrijpt waar het over gaat. De winst van vroeger kan in deze tijd een hele andere winst gaan worden, een winst die wij aan de kinderen van nu verplicht zijn af te geven. Een winst die bestaat uit een wereld voor iedereen met een menselijke kant. Geld en macht is er al genoeg in deze wereld. Hoe meer mensen er bewust gemaakt worden van het naderende TTIP handelsverdrag hoe beter. Iemand vroeg of ik moest huilen van alles, nee geen Tranen Tuiten Ingrid Plas van TTIP… Ik kwam eerder op de dag langs de nieuwbouw op het voorheen lege Stadionplein en daar schoten de tranen mij bijna wel in de ogen. Ik zag door mijn tranen heen gelukkig een nieuwe Febo en ik kon weer lachen, jippie patat. Ik kan het niet helpen, sommige gebouwen, ik vind ze erg lelijk en niet in de omgeving passen. Mijn mening en een ander zal het vast prachtig vinden en patat weer vreselijk vinden. En zo is iedereen gelukkig anders…nu nog een ander verdrag. O en in het najaar staat er nog een grote demonstratie in Brussel op het programma, voor wie zin heeft in nog een reisje met begrafenis. Koffie en koek na de begrafenis zijn op eigen kosten… 

Attractie na attractie…

Ik dacht de afgelopen tijd aan politieke kermis in ons land. Ik moet er echt niet aan denken dat er straks zoveel attracties op de kieslijst staan dat kiezen eigenlijk onmogelijk gaat worden. Laat staan dat er van deze versnipperingen dan nog een fatsoenlijk kabinet op het bordes gezet kan worden. Eigenlijk net de botsauto’s en ik zie alle partijen als botsauto’s en dan botst de een met de een en dan weer een tegen de ander aan. Nou ja een kermis met heel veel attracties is best leuk alleen is winst draaien dan bijna onbegonnen werk, of je moet een super attractie hebben die iedereen kiest. Wie gaat de superattractie worden in ons land bij de verkiezingen volgend jaar? Ik kreeg bijna de neiging om in een slachtofferrol te gaan duiken en een partij voor mensen met rood haar te gaan oprichten en pret. En om het dan nog even compleet te maken, ik wil met de Sint intocht een vrouwelijke Piet met rood haar. Wat een land zeg… heerlijk… Wie zijn toch die mensen die niets op hebben met Nederland en zoveel haat brengen? Lachen is zoveel leuker… en het zou leuk zijn om de lachspiegels weer eens terug te brengen in het land. Kan iedereen eerst even om zichzelf lachen alvorens een ander uit te lachen. Mijn hart brak toch weer even de afgelopen week toen iemand heel verdrietig tegen mij zei dat ze Zwarte Piet van ons gaan afpakken. Het verdriet van deze persoon was zo voelbaar en zij begreep het gewoon niet, ons volksfeestje. Ik denk zelf dat het ook in deze weer eens tijd gaat worden voor een landelijk referendum. En de uitslag is geldig en punt. Als het gezeik blijft aanhouden dan is er altijd nog het referendum… 

Kat en muis…

Ik zag de afgelopen week een mooi beeld voor mijn fietswielen verschijnen. Een zwarte kat die op afstand een grote muis achterna zat. Gewoon over de weg en het stel ging van links naar rechts en ik stond op afstand te kijken. Ik probeerde nog aan de kat uit te leggen dat deze muis wel een maatje te groot was voor hem en volgens mij had de kat het zelf ook wel door. Na wat over en weer op de weg te hebben gelopen verdwenen zij samen in het hoge gras. Het gevecht zal daar beslist zijn. Ik zet mijn euries in op de grote muis als overwinnaar. Wat doe je als iemand net een maatje te groot voor je is? Heel hard wegrennen zouden ze in de dierenwereld zeggen… En zo is het in de mensenwereld ook, heel hard wegrennen of het gevecht toch aangaan en ten onder gaan. Best grappig hoe zo’n beeld mijn hersens dan weer laat werken. Ik heb het best naar mijn zin zo af en toe op de fiets en regen deert mij niet, af en toe een verzopen kat zijn is best grappig. Ik heb op mijn fiets de slalom ontdekt en deze is net zo leuk als met de auto rondjes rijden op een rotonde. Ik let wel altijd goed op of er geen ander verkeer is en dan mag zoiets best voor vermaak. Er komt misschien toch een kilometerheffing voor de automobilist, kunnen we dan wel even het openbaar vervoer beter en goedkoper gaan maken… In mijn buurt is veel gezeur over het afschaffen van sommige buslijnen en iets verderop over het aanleggen van een tram van Amstelveen naar Uithoorn. Logisch gezien, er is een goede busverbinding van Uithoorn naar Amstelveen en is die tram doortrekken overbodig. Ik liep laatst nog de route die ze willen voor deze tram en in een bijna nog gloednieuwe woonwijk hingen allemaal briefjes op de ramen met een nee tegen de tram. Ik zou er ook niet blij van worden, zo’n tram langs mijn huis. De tram als kat die jaagt op de bewoners als muizen…  

Na een leuk weekend…

Ik heb hem alvast op de kalender gezet, ik heb 28 mei een begrafenis. TTIP feestelijk begraven in Amsterdam. Op 28 mei is er een nationale actiedag tegen TTIP, CETA en ISDS. Op zaterdag en door het hele land heen en ik ben heel erg benieuwd hoeveel mensen er op af zullen komen. Voor sommige dingen mag je best de straat op gaan en TTIP is er zo een wat mij betreft. Voedsel en ik moest de afgelopen week lachen om mijn vader die kwam aanzetten met dat de sperziebonen in blik uit Ethiopië kwamen. Hoe kan dat nou Ing want daar hebben ze honger? Het was pas nog op de televisie en dan moeten ze die sperziebonen toch zelf houden? En natuurlijk heeft mijn vader dan gelijk… Ik vond het helemaal hilarisch dat mijn ouders al even lopen te zoeken naar een Nederlandse bloemkool en hem niet vinden. Ik zal ook eens gaan zoeken, een soort eieren zoeken met Pasen maar dan bloemkolen rond Pinksteren. De bloemkool uit andere landen vinden zij niet te eten, kan natuurlijk tussen de oren zitten maar ik ben het wel met ze eens dat zo’n bloemkool best uit eigen land mag komen. En het songfestival was ook lachen, wat wonen er veel Polen in het buitenland hè? Ik had mijn voorspelling en analyse bijna goed maar ik had de Poolse medemensen in alle Europese landen vergeten mee te nemen in de uitslag omstandigheden, ik baal er nog steeds van… In 2003 dacht trouwens ook iedereen dat Russische inzending zou gaan winnen, ik kwam het toevallig tegen bij wat leeswerk. Ik snap sowieso niet dat zo’n politiek festival nog bestaat en we hebben nu toch Idols en al dat soort programma’s? Ik bedacht met wat humor nog dat het maar met heel weinig dingen lukt om ze goed en eerlijk in Europees verband te organiseren. Voor het analyseren is zo’n festival super leuk! Gelukkig is er dan altijd nog Max Verstappen die iets wint voor Nederland, het geluid van zo’n wagen blijft toch wel heel erg mooi… Meelopen tegen TTIP en toch van racende vervuilende auto’s houden, is eigenlijk net zoiets als die sperziebonen uit blik vanuit Ethiopië… logica nul…heerlijk. 

Ver ander dingen…

Wat kunnen je gedachten toch de raarste kanten op gaan. Ik zie wat mensen lopen met een shisha-pen en ik denk aan de rattenvanger van Hamelen. Kunt u mij de weg naar het theehuis vertellen meneer? De shisha-pen is in opmars en ik zie steeds meer mensen met zo’n ding lopen. Net als de waterpijp roken mij aan het sprookje van duizend-en-een-nacht doet denken met Aladdin en de wonderlamp. Ali Baba is ook een sprookje en daar hadden wij de afgelopen week ook nog pret om, geheel ander verhaal. Nou ja, de sigaret heeft zijn langste tijd waarschijnlijk wel gehad en daar komen dan andere leuke dingen voor in de plaats. Het ging de afgelopen week ook over de wegen in Nederland en ik zag ergens voorbij komen dat meer wegen aanleggen niet goed zou zijn. Ik kan wel vertellen dat wat mensen en mijn persoontje hier in de omgeving ons helemaal suf lachen om alle extra wegen. Het verkeer komt van 5 banen terug naar minder banen en alles loopt vast. Het verkeer heeft een nieuwe tweebaansweg weg en komt op een gegeven moment uit op een eenbaansweg en alles loopt vast. Meer rotondes en de hoogte in bouwen met de wegen zijn al veel gehoorde opmerking hier in de omgeving. En het openbaar vervoer goedkoper en beter maken… Naar mijn idee zijn we gewoon met veelste te veel mensen en auto’s voor zo’n klein landje. Er zijn mensen bezig met ondergronds snel vervoer en ik denk eerder aan een metro systeem voor in de lucht. Een tijdje geleden had Groningen het idee om mensen met een kabelbaan van buiten de stad naar binnen de stad te brengen en volgens mij weer afgeblazen. Jammer ik vond het een goed idee. In plaats van je ski’s neem je een aktetas mee de lift in… En ik hoorde hem van de week weer voorbij komen dat door de vergrijzing nieuwe bewoners straks hard nodig zijn. Komt het dan bij niemand eens op dat je ook met een kleiner bevolkingsaantal een land draaiende kan houden? Vasthouden aan bestaande dingen… En zo denk je weer eens wat en vooral overal de humor van blijven inzien. De dingen benoemen met een lach is niets mis mee. En het is wel fijn dat Ebru weer terug is, journalisten en schrijvers horen niet vast te zitten, of je het nou met ze eens bent of niet, bewust van. Persvrijheid.

Kind van werpouders…

En natuurlijk pret de afgelopen week… Ik ben weer een bijnaam rijker als boemerangkind… Ik ben gewoon een trendsetter volgens een vriendin. De boemerang past eigenlijk wel bij mij, gooi haar goed ver weg en zij komt altijd weer terug. Gooi haar verkeerd weg en zij komt via een omweg ook weer terug en pret. Nu de opmars van de boemerangkinderen een feit is, misschien een tandje erbij zetten en vooruit werken met nieuwe boemerangwetgeving in het nu? Het is best leuk om een boemerangkind te zijn en ik heb het prima naar mijn zin met alleen de hoognodige spullen en mijn eigen verdieping bij mijn ouders thuis. Het is inderdaad een soort van woongemeenschap en ik deel wat dingen zoals de badkamer, keuken, schuur en tuin. In de koelkast mijn eigen plankje, ik kook zelf, doe boodschappen, ik eet op mijn eigen verdieping, ik heb mijn eigen wasmand en ik was zelf. En voor de gezelligheid af en toe een praatje met mijn ouders en ik help mijn ouders met het huishouden en nog wat dingen. Laatst een uur staan pannenkoeken bakken omdat zij zoiets niet meer zelf kunnen. De afgelopen week hun bed opgemaakt en de badkamer gedaan, de dingen waar zij moeite mee hebben. O ja en nog wat onkruid in de tuin eruit getrokken en pret. Voor de rest kijken naar wat zij wel zelf kunnen en lekker zelf laten doen. Mijn boemerang-thuisbasisstation en voor nu is het goed en aardig van mijn ouders dat zij mij onderdak willen geven. Ik ben wel blij met mijn baan en met het feit dat ik veel bezig ben met andere dingen want anders zou het in mijn geval niet goed gaan. Overal waar te voor staat is niet goed… elkaar teveel zien is zo niet leuk… Het leven van een boemerangkind is zo slecht nog niet, tevreden is wel goed. Het is alleen jammer dat er televisie bestaat… Mijn moeder vertelde dat in een programma een boemerangkind zat samen met haar moeder en dat zij om 01.00 uur thuis moest zijn, vast een grapje geweest. Televisie brengt ouders soms op de raarste ideeën en pret. Een bijkomend voordeel is dat ik met de feestdagen nooit meer langs hoef want ze zien mijn hoofd elke dag al. En ik zie ze nu ouder worden en kan bewust volgen of het allemaal wel goed blijft gaan. Tjee boemerangkind en de enige vraag die nog bij mij kwam bovendrijven… hoe noem je mijn ouders dan? Werpouders?

17 en nog geen 18…

Ik heb vriendinnen met slimme kinderen en deze kinderen hebben dan een klas overgeslagen en gaan met 17 jaar naar de universiteit. En waar een klas overslaan eigenlijk geen hinder was tot 17 jaar is het jaar van 17 tot 18 jaar wel hinderlijk voor een 17 jarige student. Neem ons alcohol verbod… erg lullig als medestudenten van 18 jaar wel aan de borrel mogen en jij niet. En wat te denken van festivals waar vrienden van 18 jaar wel naar binnen toe mogen en jij niet. Ik zeg dan altijd, je hebt niet voor niets een jaar overgeslagen op school en dus slim en dus verzin een oplossing en pret. Voor ouders is de papierwinkel een drama. Als het kind als 17 jarige gaat studeren dan vervalt de kindertoeslag die normaal tot het 18e jaar loopt. OV kaart in combinatie met een studielening aanvragen en dan vervalt de kinderbijslag en het kind gebonden budget. Omdat de mensen toch al vaak in geld uitgedrukt worden, ik stel voor om alle toeslagen af te schaffen en iedereen per jaar een bedrag te geven om van te leven en te studeren. Iets met basis… en pret. Ook een leuke is de vrijwillige bijdrage die scholen soms vragen voor stagebegeleiding en dan vervolgens niet aan stagebegeleiding doen, stop er dan mee en pret. Ik vernam van een andere vriendin dat sommige geplande schoolreisjes naar bijvoorbeeld Parijs nog steeds niet doorgaan in verband met de risico’s. Ga toch de economie in eigen land eens stimuleren en blijf dan hier. Ik vind het altijd wel humor als kinderen overal al zijn geweest en nog nooit in Giethoorn, Volendam, Rotterdam, Den Haag of waar dan ook in Nederland. En dan was er nog wat rumoer over kinderen gratis dagdelen naar school doen met twee jaar. Je bent niet goed bij je hoofd is mijn mening en vooral dat gratis is weer belachelijk. Ja maar er komen anders kinderen op school met een achterstand omdat de ouders thuis de kinderen tot hun vierde jaar de kinderen weinig leren, aldus een van mijn vriendinnen. En daar heeft mijn kind die al wel kan lezen en rekenen dan weer last van. Ook een punt… Aan de andere kant wat is er mis met een kind zich zelf te laten ontwikkelen in eigen tempo? Kinderen moeten al zoveel omdat de ouders en de volwassenen zo beslissen. Ik vraag mij in deze tijd echt wel eens af waarom mensen nog kinderen op de wereld zetten, om ze door een ander te laten opvoeden en te laten onderwijzen? En dan nog gratis ook? En zo hoor je overal de voors en tegens weer eens aan. Ik ben wel erg blij dat ik op papier geen kind meer ben…dacht ik nog…

Vrije tijd pret…

Trump in Amerika de Republikeinse genomineerde, wat een stunt. Overal de humor van inzien en ik heb wel gelachen over zijn opmerkingen over het gebrek aan leger en veilheid van andere landen. Jullie hangen terug op Amerika en verwaarlozen jullie eigen leger en veiligheid. Ik vroeg mij af of ik als Nederlandse burger een soort van leger en veiligheidsabonnement kan afsluiten bij Trump of bij iemand anders. Bij dreiging toets 1 en er komt direct een Amerikaanse drone boven mij hoofd hangen die mijn tegenstanders neerhaalt en pret. Sciencefiction komt akelig dicht bij de werkelijkheid tegenwoordig. In eigen land genoeg te beleven en ik werd meegenomen door een vriendin op 5 mei naar een zomerbloemen pluktuin in Nes aan de Amstel. Een mooi oranje met wit en rood bevrijdingsdagboeket gemaakt met tulpen en aan mijn moeder cadeau gedaan. Ja blauwe tulpen stonden er niet anders was het boeket helemaal af geweest. Bloemen plukken, leuk om te doen en leuke mensen daar en na de tulpen gaan ze over op zomerbloemen. En ze hadden koffie met appeltaart, heel erg belangrijk… Later op de dag een waterfiets genomen en heerlijk door het Amsterdamse Bos gefietst. Overal de humor van inzien en we kwamen terug na het fietsen en vroegen bij de horeca daar om een rosé of wijntje. Mochten ze niet verkopen… Mijn vriendin vroeg om patat en ze mochten daar niet frituren… En ik kijk dan eens om mij heen en zie op de velden allemaal mensen aan de zelf meegebrachte alcohol bij de picknick en op een ander veld zag het blauw van rook van de barbecues en een horeca tentje mag geen alcohol verkopen en frituren. Ja, ik lig dan onder een tafel in het bos van het lachen… En ik las in het bos dat er een Facebook groep was aangemaakt tegen het besluit om in de zomermaanden op de twee grootste grasvelden honden te weren. Zelfs het bos voelt af en toe niet meer vrij en weer pret. Ik was gisteren op het strand en daar mochten honden nog wel, sssssst want voordat je het weet komt er iemand op een idee. Ik ging gisteren samen met een andere vriendin oefenen voor een ander sportief uitje en drie uur door de zee, algen, modder en het zand heen gelopen. De rest van de middag en avond uiteraard op het strand gelegen en tot aan onze middel in de zee gestaan. Om te zwemmen was de zee nog wel erg koud. We willen binnenkort een nachtje op het strand slapen en wij vroegen ons af of zoiets mag. Onze grap was dat Joran toch nog vast zit en dus veilig en pret. Lollige dagen zo met mooi weer en met wat vrije tijd, zeker.

Ik wens code Moederdag…

Code Moederdag voor aanstaande zondag. Waar op andere feestdagen veel mensen een meubelboulevard pakken en files veroorzaken is nu Moederdag de oorzaak. Overal bij de verzorgingshuizen en appartementen staan verslaggevers live verslag te doen van hoe kinderen vanuit het hele land op bezoek gaan bij hun moeder. Lokale wegen slippen dicht en niet omdat gezinnen met zijn alle via die ene weg naar de stranden gaan, welnee het is Moederdag. Als moeder zegt jullie hoeven niet te komen dan wil zij meestal dat jullie wel komen… De hele week zitten veel bejaarden moeders en oma’s alleen binnen en zijn afhankelijk van vrijwilligers en personeel. Hoera Moederdag en even niet alleen! Overal zie je auto’s met rollators achterin en er ontstaan Moederdag files. Kinderen en kleinkinderen komen naar oma en generaties komen bij elkaar omdat het nu nog kan. En om de ondervoeding van oma enigszins op te heffen wordt er massaal gekookt voor oma. Veel oma’s en moeders zouden zo graag nog eens een rondje door hun oude buurt rijden en overal zie je mensen op straat lopen met moeders in rolstoelen. De mensen die achterblijven in de huizen zonder kinderen daar heeft het personeel op deze dag alle tijd van de wereld voor. Kinderen maken tekeningen voor moeder en oma. Meestal is er in alle gezinnen wel een familielid die de rest er op wijst dat cadeaus zo van vroeger zijn. Oma en moeder laten genieten door de aanwezigheid van gezellige familieleden is zo in het nu, met de nadruk op gezellig. En er is altijd wel een grapjas in de familie die een pak incontinentiemateriaal voor de grap inpakt. En op Vaderdag natuurlijk hetzelfde met een code Vaderdag. Er zijn mensen die niets aan Moederdag doen want elke dag zou het Moederdag kunnen zijn en hetzelfde voor Vaderdag. Ik ben daar op zich een voorstandster van want een dag voor dit en een dag voor dat, ik word er af en toe hor en dol van… Maar stel je in dit geval nou eens voor dat het werkt en oma’s en moeders en vaders en opa’s even twee dagen in het jaar niet het gevoel hebben dat zij alleen en eenzaam zijn. Ik zeg dan toch maar code Moederdag afgeven voor zondag…bewust.

De vlag…

Het is vandaag 5 mei en ik heb vrij omdat het Hemelvaartsdag is… Ik maak er zelf maar van dat ik vrij ben op 5 mei en ik heb zo her en der weer wat mooie oorlogsverhalen vernomen. Verhalen over de oorlogen van toen en verhalen van de oorlogen van nu. Ik verbaas mij zelf in het nu over het gezeur soms over als mensen met demonstraties met de Nederlandse vlag staan te wapperen. Niets mis mee volgens mij als je als Nederlander trots bent op onze vlag. Mijn eigen pa vertelde dat zijn moeder de Nederlandse vlag in de oorlog bewaarde onder een stapel turf. Zijn vader en moeder hadden deze vlag voor hun huwelijk gekregen. Op 5 mei in de ochtend kwamen de Canadezen en mocht de vlag onder de turf vandaan en vol trots weer wapperen! Helaas kwamen de Duitsers in de middag terug voor een vergeldingsactie en de gehele 5 mei leefde het gezin in angst en de vlag verdween weer voor die dag. Alleen de ochtend van 5 mei had mijn vader dus even het bevrijdingsgevoel. Mooie en bizarre verhalen van vroeger op 5 mei. En dan zegt hij ook nog heel nuchter, er is altijd oorlog geweest en er zal altijd oorlog blijven. De mensheid veroorzaakt zijn eigen ondergang zijn dan mijn eigen woorden. Ik was er niet bij met WO II en toch zorgen de verhalen van vroeger bij mij voor ontroering en ook voor een zeker ongeloof dat er steeds mensen op mijn pad komen die mij hun verhaal vertellen. Ga maar rustig slapen en we zagen het niet aankomen zegt bijna iedereen tegen mij. Ja 4 en 5 mei staan voor mij in het teken van verhalen. Verhalen van mensen die nooit een boek of een film kregen omdat zij er voor kozen om in de schaduw te blijven staan van de helden in de boeken en de films. De vrijheid van ons land is destijds door heel veel mensen voor gestreden, bewust van.