2019 was… het beste van alles maken…

De laatste dag van 2019 en mijn laatste blogpost van 2019. Een jaar waarin er heel veel zorg en regelwerk is geweest met betrekking tot mijn moeder. Haar herseninfarct in februari en nu de laatste twee weken van het jaar was het weer helemaal mis. Op 1e kerstdag in het ziekenhuis aan haar bed gezeten en toen ergens op een dijk bij Enkhuizen even staan te genieten van de zon op het water. Toch proberen om het beste van alles te maken, bewust van… De vakantie voor een week afgezegd, het voelde niet goed om van huis te gaan en verder bijna alle leuke plannen in de koelkast gezet tot een volgende keer. Omgaan met teleurstellingen, er zijn belangrijkere dingen nu. Mijn moeder is nu thuis en zij gaat een strijd tegemoet die nog steeds twee kanten op kan gaan, tja. Afijn, zo is het bij iedereen wat in huis. Ik ben nog steeds geen mantelzorgster want ik heb zo’n hekel aan het woord. Gewoon doen. Er waren ook een heleboel leuke dingen in 2019. Ik ben best veel de deur uit geweest, Polen, Portugal en in eigen land. Ik heb geslapen op veel verschillende locaties en onder een dak met illegalen en buitenlandse legale werknemers en weet ik veel met wie nog meer en pret. Ik kan pas echt over iets meepraten als ik het zelf bewust heb ervaren. De man van het jaar was voor mij dan ook de fysiotherapeut die de pijn in mijn schouders van alle verschillende slaapplaatsen met een paar behandelingen kon weghalen. En ook geleerd dat acupunctuur niets voor mij was want ik zat bijna tegen het plafond van een zo’n klein naaldje, kneuzin Inkie. En dan was er de afgelopen maanden mijn nieuwe vriend die de man van het jaar voor volgend jaar kan gaan worden. We hebben volgend jaar een nieuw dak boven ons hoofd dus dan kunnen we elkaar echt leren kennen… . Het was best moeilijk om elkaar beter te leren kennen zonder eigen woningen, de kamertjes relatie en pret. En verder een ode aan mijn “grote zus” en reismattie die er altijd voor mij was en wat hebben we weer gelachen het afgelopen jaar. Ja de andere vriendinnen en andere mensen om mij heen, toch wel het belangrijkste in mijn leven. Bedankt allemaal voor de pret, de leerzame momenten en de steun. Ik wens iedereen een goed en gezond 2020.

Lekker genieten van mooie dingen…

Nog iets, de afvalkalender om de afvalbak aan de weg te zetten is bij ons voor 2020 afgeschaft. Ik ben er op zich wel voor dat de kalender alleen via internet nog te bekijken is, je zet wel weer een heule generatie weg die geen internet hebben of kunnen bedienen. Boze mensen, wij horen er niet meer bij, bewust van… En natuurlijk is de kalender wel af te halen en draaien mensen kopietjes uit, bewust van… Ik heb af en toe het gevoel dat ik bezig ben met het schrijven van een einde der tijden blog en pret…Nou de tijd voor Kerstmis is mijn ding dus hup, wij afgelopen weekend op weg naar iets moois. We moesten eerst even reizen om bij een station te komen omdat er nog geen snelle rail is… En van Utrecht naar Maastricht was het gelukkig wel snel twee uurtjes met de trein. We zagen op station Maastricht geen scan poortjes om onze voordeel tickets te scannen, nou dan niet en pret. Het pad naar het centrum was gezellig verlicht en de grote kerstboom was erg mooi. En we begonnen de dag natuurlijk met koffie en vlaai in Maastricht. Het was weer zo’n dag bij mij en ik kon niet zo goed tegen alle drukte in de winkels en op de kerstmarkt, kneuzin Inkie. De Sint-Servaasbasiliek was prachtig en wij kregen een kaarsje mee om binnen op te steken. Ik heb hem thuis aan mijn moeder gegeven en zij vond hem prachtig dus ook goed. Er stond een kerststal met beelden en de kribbe was leeg, huh? Ik hoorde later in de snackbar nota bene dat het kindje er pas later in komt te liggen en pret. Waarom verkopen ze dan overal kerststallen met kind stevig erin vastgeplakt in de kribbe, zucht? Het was een aardige vrouw in de friettent in Maastricht. Het was leuk om even de sfeer in Maastricht te proeven en de Sint Serfaasbrug was eigenlijk het mooiste en bij het water staan. En vandaag nog naar een tuincentrum geweest en daar stond een levensgrote Olaf sneeuwpop van de film Frozen en dit kind weer helemaal blij. Niets geen kerststress of volle karren voedsel voor mij, er is altijd wel een blik soep om open te trekken toch? De kerstkaarten zijn om mij heen helemaal afgeschaft en worden alleen nog bij echte ouderen door de bus gedaan of om mensen te bedanken voor iets. Ik sprak nog even over verdriet met mijn vriendin in het tuincentrum. Voor wat mensen om mij heen was het best een moeilijk jaar met het verlies van ouder, ouders of andere mensen uit de directe cirkel. En zo troost je elkaar.

Woord van 2019, kneus…

Het schijnt er allemaal bij te horen in december, woord van het jaar, persoon van het jaar en nog heel veel dingen en mensen van het jaar. De kunst van Banksy met de rendieren op de muur staat bij mij toch wel heel erg hoog in mijn eigen top Inkie. Ik zie mijzelf al dakloos liggen op het bankje en dan dromen van een paar rendieren die mij weghalen en mij naar een warm huisje brengen met een kop warme soep en een warmtepomp. Ja, ik wilde haardvuur schrijven maar daar is iets mee tegenwoordig en pret. Misschien kan deze kunstenaar ook een keer een kunstwerk in Nederland maken? Er zijn hier heel erg veel daklozen en het worden er steeds meer, en nog meer als de woningen volgend jaar voorjaar weer leeg moeten voor de recreanten en toeristen, bewust geworden van… Het woord van het jaar is voor mij en mensen in mijn omgeving niet zo moeilijk, een oud woord doet het weer prima in het nu en wij hebben onze eigen kneuzenwereld gecreëerd. Het woord dekt de lading voor alles en boos worden is overbodig. En met enige zelfspot, als ik iets doms doe dan ben ik zelf ook een kneuzin. Voorbeeld? Nou oké dan. Er was een brief bij de post. Logo tulp op de envelop en Amsterdam UMC. Ze hadden hem naar een adres gestuurd waar ik al jaren niet meer woon en pret. Het was dus al een wonder dat de brief nu bij mij op de mat lag… Op het briefpapier de afzender bovenaan, Vumc. Huh??? Op de envelop stond Amsterdam UMC? En verder kwam de brief van de afdeling Verloskunde en Gynaecologie. Ze willen voor een wetenschappelijk onderzoek Endometriose en operatie darm mijn medische gegevens inzien. Indien ik zelf geen bezwaar maak binnen 4 weken dan gaat het inzien gebeuren. Ik zal nu even opschrijven waarom ik wel bezwaar maak. Brief en envelop afzender komen niet overeen. Aanhef onpersoonlijk, geachte heer/mevrouw. Post naar verkeerde adres gestuurd, ernstig want ik moet immers binnen vier weken reageren voor bezwaar. Geen handtekening onder de brief. Geen uitleg wie het onderzoek gaat betalen. Geen uitleg over hoe ik als deelnemer de onderzoeksresultaten in mijn bezit kan krijgen. En de omgekeerde wereld, ik moet bezwaar maken tegen iets. Nee, zij dienen mij te vragen of ik mee wil doen! En buiten al deze dingen is er nog een ding en dat gaat eigenlijk over het menselijke ding, misschien voor mij het belangrijkste ding. Ik heb destijds na operaties aangeven dat ik het niet vond kunnen dat Endometriose patiënten op de afdeling Verloskunde en Gynaecologie liggen of op de polikliniek zitten. Ik heb tijdens mijn verblijven in ziekenhuizen veel mensen erover gesproken en er zijn meldingen van gemaakt. Ik kon het zelf goed relativeren allemaal maar als je zelf geen kinderen kan krijgen door Endometriose en je ligt in een ziekenhuis op een afdeling Verloskunde en Gynaecologie dan klopt er echt iets niet. Ik hoorde in een ziekenhuis het gehuil van een baby die ter wereld kwam verderop. Later in het toen nog VU medisch centrum hadden ze het beter geregeld met een aparte afdeling op de polikliniek voor Endometriose patiënten. Kortom, als ik een brief ontvang afkomstig van de afdeling Verloskunde en Gynaecologie in plaats van de afdeling Endometriose dan is er dus gewoon niets gedaan al die tijd voor Endometriose patiënten. Ik zou er vroeger boos om geworden zijn allemaal, nu volstaat een brief retour op de post en bij het loslaten van de brief in de brievenbus het woord kneuzen uit mijn mond laten rollen en hop weer verder. En zo zijn er nog tal van voorbeelden te geven waarom voor mij en mensen om mij heen het woord kneus met de leukste vervoegingen het woord van 2019 is.

O kom er eens kijken…

Je kan wel heel veel geld verdienen, als je niet sociaal bent dan ben je arm. Ik vond het een prachtige uitspraak de afgelopen week van een vriendin. Hoe goed het jezelf ook gaat, altijd oog houden voor mensen die het minder hebben, aldus Inkie zelf. Het is weer Sinterklaas vandaag, een leuk en gezellig feest voor veel mensen. Ik ben mij er wel bewust van dat sommige mensen niet aan pakjesavond kunnen doen door omstandigheden. De Sinterklaas toeslag is misschien een idee, alhoewel de andere toeslagen eerst beter recht op het paard van de Sinterklaas gezet kunnen worden… De herinneringen aan Sinterklaas en de oude liedjes zijn hier in huis leuk. Ik had bij mijn ouders Sint en Piet poppetjes van chocolade in de pantoffels gedaan en mijn moeder was zo blij als een kind. Een heel klein gebaar en iemand met hersenletsel is blij. En nog meer goed nieuws want mijn vader heeft uit eigen overweging zijn oude auto onlangs weg gedaan. Niet omdat het moet, wel omdat het kan en pret. Ik was heel erg trots op mijn vader want liever veilig achter het stuur dan onzeker op de weg. Er zijn in Nederland plannen om de maximum snelheid overdag naar 100 te doen, ja kan ook niet anders dan met zoveel inwoners met auto’s op een klein stukje grond dacht ik. De veranderingen volgen elkaar hier in mijn land heel erg snel op, te snel en door de wirwar aan regels waren dingen al niet duidelijk en nu worden ze nog onduidelijker of de gevolgen zijn niet meer op te lossen en dan schaffen we iets helemaal af en pret. Ik heb zelf wel gelachen bij tante huisarts. Zullen we dan gelijk maar even de APK bloed laten prikken? Zij bedoelde suiker en cholesterol etc. Nee dus, niet nodig daar kom ik niet voor. Stel ik ga met mijn kapotte koffiezetapparaat naar het repaircafé, of te wel naar de repareer sporthal en pret. Ik neem alvast mijn elektrische tandenborstel mee, de radio, de wekker en de lamp die allemaal nog prima werken maar stel je voor dat deze dingen ook kapot gaan straks… Ik kan ze maar beter alvast laten nakijken. Ik zou mijzelf voor achterlijk verklaren dan en pret. Er zijn grenzen aan vooruit kijken. Nou zo voelde de aangeboden bloedprik APK voor mij. Ik kan wel begrijpen dat er mensen zijn die alles willen weten en uitsluiten en voor wie de angst wegnemen wel belangrijk is, tja iedereen is anders. En over wat jaren dan hangt er gewoon een scherm in huis waar ik voor kan gaan staan en die zegt wat er loos is en dan nog, doe ik er dan iets mee of niet. In het ergste geval heb ik dan niets meer te zeggen en komt het karretje op de rail voorrijden om mij naar de repareer robot te brengen. Nou terug naar het nu met Sinterklaas vandaag en dan op naar Kerstmis. 

Ongecontroleerbare lachbuien…

The Joker, je moet erheen Ingrid. Nou dat maak ik zelf wel uit en dus met mijn reismattie op naar Amsterdam en naar de bioscoop. Nou hebben wij samen heul vaak ongecontroleerbare lachbuien. Er was laatst een conducteur in de trein die ons van achteren zag schudden en kwam informeren of wij aan het huilen waren want zo zag het eruit van de achterkant, nee wij hadden een lachbui. Wij durfden echt niet meer te lachen toen wij uit de bioscoop kwamen en pas toen mijn reismattie onderuit ging in de bus naar huis keerde er toch een ongecontroleerbare lachbui weder. Zij zit op vallen met goede afloop en pret. We hebben na de film even een rondje gelopen om de film te laten bezinken. Als mensen met hun rug tegen de muur staan dan kunnen zij rare dingen gaan doen, een van de boodschappen in deze film en moeiteloos zonder te lachen overigens, door te trekken naar het heden… Het kan iedereen overkomen dat ie zo het licht niet meer ziet en dat er iets doorslaat in het hoofd. Het mooie in deze tijd is dat er wel steeds meer solidariteit aan het ontstaan is onder elkaar, bewust van… Het mag niet gebeuren dat arme mensen en een midden dat aan het verdwijnen is, geen licht meer zien. Heel veel dingen gebeuren buiten eigen schuld om bij mensen, bewust van… Ik zag de afgelopen week weer eens een debat op de televisie en ik kreeg ook weer een gecontroleerde lachbui. Zit er nog iemand voor de inwoners van Nederland daar? Nou om weer een beetje het licht te zien, wij hadden van iemand kaartjes gekregen voor de Light Tour per boot. We hadden een dichte boot en zo gelachen toen iemand met buikloop naar het toilet was geweest tijdens onze rondvaart, heerlijk dan zo’n dichte boot en pret. Het thema van het Amsterdam Light Festival is Disrupt! De zintuigen van de bezoekers prikkelen en in de gesloten boot waren onze zintuigen al 25% geprikkeld, er was geen kunstwerk van licht voor nodig. Het mooiste waren de blauwe vlinders en de brug met de lichtbollen. Het was al met al weer een belevenis in de stad en de straatverlichting was ook werkelijk waar prachtig in het centrum. Na een beetje eten in een Engels restaurantje, o nee Nederlands restaurantje met Engels sprekende personeelsleden, hup weer aan de wandel door de stad. Een van de personeelsleden was een studente uit Australië, tja vandaar de taal, enig allemaal. En zo eindigde onze belevenis weer bij de schaatsbaan op het Museumplein.

De markt op…

Het waren cadeautjes de afgelopen weken, sterren in de lucht, prachtige zonsondergangen en de laaghangende nevel en de kou in de ochtend over het land. Ja, alles was bijna 100% behalve de pijn. Het deed mij denken aan de buikpijn in de tijd van mijn endometriose voor mijn alles weghaal operatie. Het is niet stoer om door te werken zei een van mijn vriendinnen, tja werken is toch ook afleiding en verder goed de balans proberen te bewaren en het komt weer goed met wat tijd allemaal, denk ik dan positief. Ik ben de afgelopen maanden goed thuis geraakt op de huizenmarkt en wat een markt zeg. Dertig mensen voor een woning en boven de vraagprijs willen bieden, volle caravanparken waar de gemeente gedoogbeleid hanteert want anders slaapt iedereen op straat, huisuitzettingen van mensen die de huur niet kunnen betalen, allemaal bewust geworden van… Er is behoefte aan woonruimte, heul veul betaalbare woonruimte, bewust geworden van… Er zijn hier in Nederland ook al plekken aan het ontstaan waar mensen in de bosjes slapen en in de open lucht, bizar. Ik blijf het geweldig vinden om naar iedereen te luisteren en mijn eigen werkelijkheid ligt echt buiten onder alle mensen. Ik heb ook nog wat leuke dingen gedaan en een daarvan was The Star Wars Suite in het Concertgebouw van Amsterdam, het was erg mooi en laat de film maar komen in december. En de ijsbaan bij het Museumplein lag er ook weer en het blijft erg mooi om daar even te kijken naar de mensen. En dan iets waar ik allang naar uitkeek, Frozen II. Ik ben met een van mijn oppaskinderen en haar moeder naar de kindervoorstelling geweest en pret. Er stond limonade klaar en ik heb nu een mooie poster op mijn zolder hangen van Frozen II. De film was Nederlands gesproken en het viel mij alles mee en de muzieknummers waren tranen in de ogen zo mooi. En was het maar zoals in de film dat alle mensen uiteindelijk weer normaal gaan doen, tja. Nou misschien komt er een nieuwe ijstijd en dan worden alle levende wezens op den duur van ijs en probleem ook opgelost. En verder nog steeds erg gelukkig met mijn lieve vriend en samen vormen wij een ijzersterk team. Hoe raar het leven soms kan lopen, heul erg raar en zeker niet erg. Ik maak mij nog steeds heel veel zorgen over Nederland, als een wolk die steeds voor de zon schuift. Ik gun gewoon iedereen het beste. Er kwam de afgelopen week een bus Nederland binnen rijden met mensen vanuit een ver land die asiel wilden aanvragen zonder enige grenscontrole. Ik ben blij dat sommige mensen die voor de bevrijding van Nederland hebben gevochten destijds, zo’n bericht niet meer hoeven te lezen. De mensen in de bussen is niets kwalijk te nemen, open grenzen beleid is wel de veroorzaker. Mensen in containers in de havens, bizar. Stakingen in Nederland, de mensen zijn het beu. Ik kom ook veel positieve mensen tegen en vooral onder de jongeren en van buiten de box denkers en doeners. Nederlands hoop, denk ik dan.

Licht in Eindhoven…

In het kader van licht en hoe mooi is Nederland, hup naar Eindhoven. We werden gisteren naar het station gebracht met de vervuilende auto en de autorit werd gecompenseerd met de treinrit naar Eindhoven en pret, balans moet tegenwoordig. Het was werkelijk prachtig weer en ik hoorde van de week een weerman praten over vorst op neushoogte. Wij vergeleken onze neuzen en wij zaten echt niet op dezelfde hoogte en pret. We hadden een leuk appartement, door ons de afgelopen zomer al geboekt en goedkope aanbiedingstreinkaartjes en ons ontbijt bestond uit een croissant, koffie en een sapje, de boel binnen de knip houden… We gingen eerst naar het Philips Museum en bij binnenkomst vroegen zij onze postcode en dan gaat het echt weer mis in mijn hoofd. Innovatie…kan nou geen apparaat scannen wie ik ben bij binnenkomst? Het heeft met de wet op de privacy te maken of zoiets. Er stonden in het museum heel veel oude dingen van vroeger en ik vond de toekomst fantastisch. Ik zie het zo voor mij dat als ik opsta, mijn lichaam gescand wordt en aangeeft welke voedingstoffen ik mis om de deur uit te gaan en of ik ziek ben of niet. Het was ook grappig om te lezen dat er in de vorige eeuw huizen werden neergezet voor de medewerkers van Philips, een soort van dorp. Ik zie in het nu ook weer dat bedrijven huizen gaan regelen voor hun personeel, hypotheken verstrekken en het personeel gezond proberen te houden. Neigt een beetje naar communisme zei mijn reismattie, tja. De scheidslijn tussen privé en werk valt zo inderdaad steeds meer weg. Ik zie het ook als dat bedrijven nu het heft over gaan nemen waar de overheid faalt. Het zijn echt bijzondere tijden. In Eindhoven uiterst vriendelijk personeel en lekker een hapje gegeten met stokjes en toen warm aankleden voor GLOW. Een route door de stad met allemaal verlichte dingen, heel mooi en te druk. Het was echt niet normaal, wat een mensen en we zijn uit de route gestapt om hem later nog te lopen in de avond. We hadden kaarten voor de lichtshow GLOW in het Philips Stadion en daar maar heen gelopen en ik was voor het eerst in het PSV stadion. De lichtshow was echt prachtig, PSV petje af. Het was na de show een stuk rustiger in de stad en het veld met de verlichte zonnebloemen op de route, geweldig. En vandaag op zondag nog om het oude klooster en de kerk heen gelopen en nog in een andere kerk geweest en het was toen de hoogste tijd voor het DAF Museum. De oude Dafjes kunnen zo de weg weer op als de snelheid in ons land naar 90 gaat en heel veel pret. Ik vond het allemaal leuk om te zien en de Formule 1 wagen van Williams was gaaf. Ik vond ook hier de toekomst belangrijker en ze hadden daar het Trucknasium. Ik zou zelf toch voor een railsysteem gaan binnen Nederland en Europa en de Hyperloop. Ja, heel wat wijzer geworden in Eindhoven. Ook in Eindhoven rommelt het en er was een sta in van mensen met gifmaskers op en nog meer gerommel, net zoals alles in het land rommelt nu. De toekomst lijkt mooi, het heden eerst maar eens in goede banen zien te krijgen zonder baanverliezen. Het was een leuk weekend.

Post voor An…

Het is vandaag vier jaar geleden, de tijd vliegt en jij lieve An bent er al vier jaar niet meer. Ik sta een paar keer per jaar aan jouw graf en ik denk dan terug aan jouw levenslessen aan mij en aan de leuke en gekke dingen die wij deden voor jouw overlijden. Ik moest van jou zelf de slingers ophangen in mijn leven en meestal lukken die slingers wel. En toch zou jij met verbazing staan te kijken over hoe mijn leven de afgelopen vier jaren is verlopen. Iedereen verklaarde mij voor gek, wat moet je met jouw neus in de boeken en naar de sterren kijken, ha ha. Bij jouw ouders wonen op zolder, ha ha. Ik heb mijn eigen pad gevolgd lieve An en mij van niemand iets aangetrokken. Ik heb de afgelopen jaren de leukste mensen ontmoet en sommige mensen gaven mij net dat ene ding aan waardoor ik verder kon. Ik leef nog steeds net als jijzelf in jouw laatste jaren, met weinig spullen en intens blij met de lieve mensen om mij heen. Het ouder worden van mijn ouders en het herseninfarct van mijn moeder zorgden dit jaar voor de nodige even weinig slingers ophangen. Ik heb een eigen levens ABC gemaakt An. Je weet wel zo’n duf levenslied op bruiloften van vroeger en waar wij zo om gelachen hebben samen. De L van laat het Los. De W van Wat kan wel en Z van Zoek het lekker zelf uit. Een soort nieuwe manier van denken om tot mijn antwoorden te komen in het leven en voor moeilijke vraagstukken en het werkt super goed. Ik luister nog steeds heel veel naar mensen en het filteren van bij en hoofdzaken gaat als een trein. De O is van Oplossingen bedenken. Je weet dat ik niet boos kan worden en waar een ander vaasjes stuk gooit, ik ga huilen. Het gaat beter en ik heb in de maand oktober alleen ruim twee dagen gehuild om goed en kwaad en ethiek. Ik kan slecht tegen onrecht. Door mijn eigen ABC kon ik het een plaats geven. De A is van ik ben niet Alleen op de wereld en anderen kunnen ook wel eens wat gaan uitzoeken. De H is van Hoera en Hulp en pret. Het is wel een tijd dat je goed voor jezelf moet zorgen An en voor de lieve mensen om je heen. De tijd is er echt niet beter op geworden. De mensen die allemaal staken doen het gelukkig ook niet meer allemaal voor alleen meer geld, wel voor positieve veranderingen in hun werk. Ik kan het aan jou wel schrijven An, het is echt een zooitje in Nederland. Hadden wij ooit kunnen bedenken dat het woord gezellig zou verdwijnen en mensen niet meer met elkaar maar eerder tegenover elkaar staan tegenwoordig? Ja, ja, niet overal en iedereen en pret. Ik sta nu weer op een recht pad An en ga het pad afbuigen naar iets nieuws, zonder angst en positief en ik ga kijken waar het mij gaat brengen met vallen en opstaan. De D is van Dichtbij jezelf blijven, bewust van

Lieve An, ik mis jou nog steeds en bedankt dat je mijn brief wilde lezen. Jou kennende lig je nu in een deuk om die rare Inkie…en terecht…

De factor tijd…

Hee je schrijft al een tijdje niet meer… Ja, ja, ja, bezig met andere dingen en de maand oktober in eigen land is kort samen te vatten, bietje chaos. Veranderingen gaan altijd gepaard met chaos, aldus een wijs iemand in mijn omgeving. Een van de weinige mensen die de boel nog wel helder had in de bovenkamer in de maand oktober was Kees de Kort en pret. Het is wel zo dat sommige veranderingen tijd nodig hebben en de factor tijd nu een beetje het stiefkind aan het worden is, bewust van… Er zijn prachtige ideeën en ontwikkelingen die de meeste problemen in het nu met wat tijd oplossen dus doe es effe rustig allemaal… Ik voorspel wel alvast voor 2020 de Asiel 2020 gebieden en wat mij betreft hebben we met deze volksverhuizing aan mensen wel alle beschikbare denktijd tijd al benut. Je kan het de mensen niet kwalijk nemen die naar Nederland komen, zij benutten het niet nadenken van Europa en Nederland, bewust van… De verzorgingsstaat zoals wij deze kenden is over een tijdje niet meer, bewust van…En nee, niet alleen door het instromen van nieuwe mensen, ook door de hebberigheid van de mensen en een niet meer functionerend oud gedachtegoed. Ik moest ook erg lachen om de nieuwe eigen bijdrage voor de WMO voor 2020, maar liefst 19 euro per maand ongeacht of iemand rijk of arm is en een enkeling nog midden. Kan gewoon niet. Oudere mensen die hun huis verkopen en in een kleinere huurwoning gaan wonen kunnen voor 19 euro per maand hun huis 2 tot 4 keer per maand laten schoonmaken. En zij benutten dit potje want het is er… en particuliere hulp nemen is duurder. Er is al een tekort aan hulp en de mensen die geen particuliere hulp kunnen betalen zijn nu ook de dupe met geen of minder hulp aan huis. Kan deze waanzin stoppen? Gewoon 19 euro laag, 50 euro midden en 75 euro hoog of zoiets. En iets anders, als de verzekeringsmaatschappij nu al los is en de operatie doorgeschoven gaat worden naar 2020, krijgt iemand dan premie terug? Als je vlucht ernstige vertraging oploopt is er toch ook een vergoeding? Vragen en vragen en vragen en pret. En de autoloze zondag is zo van vroeger, liever nadenken over een rail in alle straten met karretjes die je naar de bestemming brengen door heel het land. Ik hoor soms jongeren zich verbazen over dat wij als mensen nog niet kunnen vliegen door de lucht om ons te verplaatsen, geweldige jongeren. Alles komt recht, zo vernam ik het afgelopen weekend van iemand. Ik zou hieronder een waslijst kunnen opschrijven van alles wat krom is nu. Tijd maakt alles recht, denk ik dan.

Het rommelt hier en daar…

En zo is het alweer half oktober. Het rommelde de afgelopen weken een beetje in mijn eigen leuke leven en in de rest van mooi Nederland. En dan heb ik de rest van de wereld met de vreselijke oorlogen en dingen nog niet eens meegenomen in mijn verhaal. Mensen leren helemaal niets van eerdere oorlogen, bewust van Er zijn gelukkig nog steeds dingen om blij van te worden en we zijn twee keer naar het theater geweest. De voorstelling van Javier Guzmán was indrukwekkend. Deze man heeft na een rottijd zo de gunfactor, aldus Inkie. Ja, echt humor en doorspekt met serieuze zaken. De tweede voorstelling kon ons niet bekoren en andere mensen moesten er wel om lachen en dus goed dat we allemaal verschillen. Kasper van der Laan zou zo bij ons uit het dorp van vroeger kunnen komen en pret. De koe van boer Tinus en daar de vader van die heeft een zoon en die zoon zit op school en de man waar hij les van krijgt die heeft een boerderij en daar komt de koe van boer Tinus vandaan, aaaaaahhhhhhh, vat het voor ons samen en laat het inhoud hebben en pret. Ik hoop altijd dat ik minimaal een keer kan lachen op zo’n avond en dan is het al goed. En gelukkig wel een paar keer gelachen… In eigen land rommelt het en ik ben afgelopen weekend de polder door geweest in West Friesland. En zo lekker gegeten op de boerderij bij vriendelijke mensen. Ik weet nu dat een bruin veld betekent dat de bollen bijna in de grond gaan, mijn zakje broccoli en de bloemkool komen van het land en ik weet waar het in het zakje gedaan wordt. De prijs van een hectare land is in Frankrijk veel minder en wij zijn het 2e exportland ter wereld met alle boeren sectoren bij elkaar. Innovatie en kinderen die het zelf willen nemen de kassen of boerderijen over van familie. De boeren in Nederland op de barricades en ook tegen de stikstofregels. Het rommelt aan alle kanten en dan is er ook nog CETA. Dit handelsverdrag kan echt beter uitonderhandeld gaan worden als het wel op tafel blijft. En je zal maar een huis hebben gekocht en uit je oude huis moeten en de bouw van je nieuwe huis ligt stil door het stikstofprobleem… Heb je eindelijk een huis…Het is echt herfst en niet alleen de blaadjes vallen en pret. Er valt genoeg werk te doen, is ook iets met vallen. En dan dichter bij huis of eigenlijk in huis, er komt binnenkort een slimme meter. Nou we mogen nee zeggen maar dan zijn er consequenties voor het dagtarief en nachttarief. Kan iemand die meter een andere naam geven trouwens? De bedenker van deze meter is slim en de mensen die er geld aan of mee verdienen zijn slim, een meter is van zichzelf echt niet slim. We kunnen administratie uitzetten en dan nog is privacy weg. Welkom in de wereld van de vooruitgang en pret. Het blijft een boeiende tijd met alle veranderingen.