Golven

Zwaartekrachtgolven bestaan en zijn waar te nemen en Einstein had gelijk en dan gaan we nu door naar de draagkrachtgolven. Draagkrachtgolven bestaan ook… Er was gisteren in ons land geen draagkracht voor afschuwelijke tweets van een voorzitter van een politieke partij in een dorp. Een ander politiek landelijk kopstuk een hartaanval toewensen, gelukkig is er voor zoiets bewust geen draagkracht in Nederland. Er was gisteren weer een debat over de instroom van de asielzoekers. De de draagkracht van Nederland betreffende de opvang van honderden nieuwe mensen per week is wel bijna bereikt volgens veel partijen. De hoop en de ogen zijn gericht op een gezamenlijke Europese aanpak. Maar what if en what if zoiets niet gaat lukken? Turkije had iets met de poort weer openen naar Europa en de bombardementen in Syrië zorgen voor nog meer vluchtelingen, tja. Ik hoorde dat er nog veel water door de Egeïsche zee zal moeten stromen. De oplossing drijft nog ergens onder de golven daar. Ik had net de beelden gezien van de vluchtelingenkampen en steden en ik vroeg mij af hoeveel mensen er nog met bootjes de zee in zullen stromen? Een zwaluw maakt nog geen zomer kwam vaak voorbij en ik dacht aan andere vogels, de pechvogels die hun reis over zee met de dood moesten bekopen. Of je nou voor eigen land bent, voor Europa, voor de wereld of voor een combinatie, ik mag hopen dat mensen het toch wel erg vinden voor de echte oorlogsslachtoffers. Mensen die een normaal of abnormaal leven hadden zoals jij en ik en opeens in een oorlog terecht kwamen. De gewone burger is in de meeste gevallen altijd de pechvogel en geen zwaluw in de lucht, bewust van

Eet Nederlands met me…

Wij hadden gisteren hier in Nederland een Correspondenten Diner, in het Nederlands eigenlijk het Correspondenten Avondmaal. Het eerste avondmaal en echt geen idee of er een tweede gaat komen volgend jaar. Je moet toch echt het nieuws en de politiek wel volgen om de grappen te begrijpen. Ik vond de grootste humor persoonlijk dat NU.nl een stukje erover had na afloop en in het blokje van entertainment. Ik vond het eerste avondmaal wel grappig bij vlagen en het had van mij wel iets meer gemogen. Ik had als president een leerling naast mij laten staan en dan even vragen hoe de lessen geschiedenis ervaren werden door de leerling. Ik zie in beelden zo’n leerling dan zeggen… Fuck you met je geschiedenis man we leven in het nu, O My God de zaal lacht, shit man. Hee man ik vind jou een toffe ouwe peer maar die ouwe meuk op school boeit mij echt niet mattie. Mijn moeder loopt nu bij de Voedselbank en wat nou man, optiefen met je dat mensen in de oorlog honger hadden. Enne wel een voldoende geven want anders komt mijn ma verhaal halen op school… Vervolgens als klapper van het avondmaal komt moeder naast hem staan om wat leuke menselijke anekdotes te vertellen en je hebt een jaar lang geen kind meer aan de roddelpers. Ja, ik zag het allemaal voor mij. Ik vond het persoonlijk een groot gemis dat er niet een mooi muzieknummer werd gezongen door een Nederlandse zanger of zangeres. Eet Nederlands met me, even Nederlands met me, in de Berlage Beurs… Beelden van een president die een traantje zou wegpinken of een dansje zou doen. Nou het was me het avondje entertainment wel en nu maar weer over tot de politieke orde van de dag dan maar.

En het ligt altijd aan…

Eind januari en ik werd mee uit eten genomen door een vriendin met haar kinderen. Ja, de spaarkaarten van een supermarkt moesten op, korting is korting… In een voor ons onbekend restaurant zaten wij lekker ruim aan een tafel en door onze ogen was het restaurant gewoon vol en niet extreem vol. Een dure kaart en dan verwacht je toch iets van kwaliteit. De bediening was hilarisch en enige ervaring met hoe drankjes op tafel te zetten en eten aan tafel op te dienen ontbrak volkomen. Op het voorgerecht moesten wij ruim drie kwartier wachten en wij kregen geen mandje met broodjes of een drankje om het wachten te veraangenamen. Helemaal hilarisch was toen ons voorgerecht op was en de borden al tien minuten naar de keuken waren dat er iemand kwam vragen of wij ons voorgerecht wel hadden gekregen. Afijn, hoofdgerecht en nagerecht en hilariteit alom en wij hadden al uitgemaakt dat dit restaurant het zo nog geen half jaar vol zou gaan houden. Jammer want de kok was fantastisch en de gerechten heerlijk. De doodsteek kwam bij het afrekenen… Ja, lekker gegeten het duurde allemaal een beetje lang. En toen kwam het volgende antwoord retour… Het was de schuld van de supermarkt spaaractie. Laat hem even inwerken, het was de schuld van de supermarkt spaaractie. Het zijn van die momenten die mij er altijd weer even aan herinneren om steeds feedback op mijzelf te blijven toepassen. Ik ben niet perfect maar als dingen mislopen dan zou het best wel eens aan mijzelf kunnen liggen en pret en of je dan met de feedback iets doet is een tweede ding. Ik was eigenlijk blij met deze avond want heel erg veel gelachen, lekker gegeten en er weer iets van opgestoken. En aan dit voorval moest ik gisteren denken na de woorden van Spekman aan Wilders en de woorden van Wilders aan Spekman enzovoorts. De mensen die dit snappen, ik ga graag een keer met jullie uit eten in een goed restaurant…

De aap is een feit, de robot ook…

Er waren gisteren toch weer twee dingen om blij van te worden. Het Chinese nieuwjaar is een feit en ik zag een fantastisch filmpje van een zanger bij een groot veld met allemaal dansende robots. Kan deze man met de robots op wereldtour? Misschien leuk voor het Amsterdam Light Festival einde van dit jaar? Ik was het afgelopen weekend heel idioot aan het dansen met mijn vriendinnen en wij hadden veel plezier. Tegen een robot leggen wij het toch af dus dan maar idioot. En nog een voordeel voor robots, zij kunnen niets kneuzen of verdraaien en als ze vallen een nieuw boutje en schroefje erin en klaar… Dansen is leuk en en muziek brengt mensen dichter bij elkaar en alles en iedereen samen op een dansvloer. Misschien mag ik een keer zo’n robot mee? Zoiets lijkt mij echt leuk en ook een idee voor als je wilt afdansen en geen danspartner hebt. Ik zie robots ook de nieuwe Mobiele Eenheid worden op den duur, hoppa een demonstrant omhoog houden en doorgeven naar de robot mobiele bus. In de VS kunnen ze mijn gedachten lezen want ik heb geen favoriet zitten bij de presidentskandidaten. Ik las al eerder iets over Michael Bloomberg en ik dacht toen dat hij het niveau wel zou kunnen opkrikken daar. En nu las ik dat deze man zelf het niveau ook wel bedroevend vindt en dat Amerika beter verdient. Go meneer Bloomberg, gewoon kandidaat gaan stellen. Het schijnt helemaal in te zijn om vanuit Nederland de VS kandidaten te gaan steunen bij gebrek aan betere partijen en kandidaten in eigen land dus wie weet komt er steun voor uw campagne vanuit Nederland. U lijkt mij prima voor een periode en tegenwoordig zijn veel kandidaten grijs of met kleurspoeling. Ja, ik zou er beter van gaan slapen met zo’n kandidaat en ik wil best wat positieve dingen over u op mijn blog schrijven hoor, gewoon gratis, noemen ze framing. Ik ben wel benieuwd wie het gaat worden daar. Met al het campagnegeld zou het voedselbonnen probleem in de VS opgelost kunnen worden maar daar zal ik niet verder over schrijven hoor. In eigen land was er gisteren storm in de winter. En als een van de laatste landen gaat Nederland nu ook de grenscontroles omhoog krikken, alles gaat hier altijd iets trager, zo lijkt het. Dweilmaatregelen omdat de kraan met ik ga op reis mensen maar niet dicht wil gaan aan de andere kant. En de beurzen gaan overal iets meer in het rood en in het jaar van de aap kunnen deze beurzen nog wel eens iets verder omlaag gaan, aldus een aap in een boom. Gelukkig nieuwjaar!

Honden gebabbel…

Eigenlijk heeft de niet demonstratie van Pegida toch weer iets bereikt in Nederland. De dialoog over wat je ziet en wat je hoort en of je zoiets dan mag benoemen of een gekleurde versie van het geheel gaat brengen. Hoe breng je iets en ga je twee of meerdere kanten van een verhaal laten zien of horen of een kant? Framing is zo oud als de weg naar Amsterdam en iedereen doet het wel eens, bewust of onbewust. Ik heb er heel veel boeken over gelezen en het is best wel om te lachen af en toe en ik denk zelf toch dat de mensen er steeds meer doorheen prikken, bewust van. Ik dacht gisteren nog even terug aan de politiehonden bij de demonstraties. Je hebt surveillancehonden, speurhonden, aanhoudingshonden, reddingshonden, sorteerhonden en misschien nog wel meer goed opgeleide honden. Je zal als hond lekker liggen te slapen op zaterdagochtend en opeens moet je mee naar Amsterdam. Daar aangekomen zie je andere vriendjes honden en ik stel mij dan zo voor dat je als honden even een praatje maakt met elkaar. De ene hond vraagt aan de andere hond of ze bij een voetbalwedstrijd zijn? De andere hond weet dan alweer te vertellen dat dit iets nieuws is maar dat het er een beetje op lijkt. Ehhh, waar happen we nu dan naar vraagt de ene hond aan de andere? Nou ik zou zeggen naar iedereen die iets roept wat in ons HHH honden hap haatzaai woordenboek staat en goed luisteren naar de commando’s van onze baas. Nou maar hopen dat wij niet hoeven te happen, raar ras toch mensen. Kunnen ze niet gewoon met zijn allen gezellig naar de kroeg gaan, wij huppelen toch ook met zijn allen door het bos en zeggen elkaar vriendelijk gedag? Ha ha, misschien moeten mensen meer aan elkaar snuffelen zegt de andere hond en meer openstaan voor elkaars mening. Ja zou best fijn zijn zegt de andere hond want dan stonden wij hier nu ook niet. Ja maar dan moeten we in de WW en daar ben ik te jong voor en het basis honden inkomen is er nog niet. Joh, dan komt het ook wel goed zegt de andere hond, de meeste mensen houden wel van ons of we nou werken voor ons geld of alleen maar lief zijn. Pas op een rookbom! Ik zag hem niet aankomen, zag jij wel wie hem gooide? Ja, ik zag de dader en ik zie dat ze hem al hebben, wel balen en ik stink naar de rook nu, hondenshampoo vanavond. O, we mogen weer naar huis zegt de baas, nou toch weer vijf uurtjes gewerkt met weekendtoeslag dankzij de mensheid. Doeiiiiii Boris tot morgen bij de wedstrijd van Ajax! Dag Snuf tot morgen en fijne avond…

Carnaval anders op de Blauwbrug…

Ik moest gisteren erg lachen om een paar mensen van politieke partijen in Amsterdam die voor de deur stonden bij een vluchtelingenopvang en niet welkom waren binnen. Zij stonden te wachten buiten om wel naar binnen toe te mogen en een van hen begon te klagen over de kou buiten en liet aan een ander voelen hoe koud zij het had. En ja dan heb ik lol, sorry. Ik zag gisteren de beelden van de grote aantallen mensen op de vlucht vanuit Syrië bij de grens van Turkije. Ik kan mij dan inleven hoe zwaar zoiets is en ik kan mij ook inleven in de kapotte voeten van de mensen en de erbarmelijke omstandigheden van mensen die buiten in de kou slapen. En dan staat iemand die vluchtelingen een hart onder de riem wil steken buiten in Nederland met een warme jas aan te klagen over kou. Nogmaals sorry, ik heb dan lol. Heel veel mensen vieren carnaval dit weekend. In Amsterdam was het gisteren ook carnaval anders bij de Blauwbrug en Spinoza zag het allemaal gelaten aan. Er waren twee demonstraties en de ene demonstratie voor vluchtelingen en tegen racisme kon vreedzaam doorgaan en de andere demonstratie erna kwam er niet. Je zet twee demonstraties op loopafstand van elkaar en je krijgt carnaval anders bij de Blauwbrug… De aanhangers van de eerste demonstratie gingen na afloop van hun demonstratie lopend naar de andere demonstratie van Pegida die op het punt van beginnen stond. En zo ontstond er een soort carnaval anders bij de Blauwbrug met twee kampen gescheiden door de handhavers. Bij de eigenlijke protestlocatie iets verder van de Blauwbrug was een verdacht pakketje gevonden en dus kon Pegida daar niet protesteren. Voor hun eigen veiligheid werden de Pegida demonstranten tenslotte met bussen weggereden en hun echte verhaal heeft niet geklonken in Amsterdam. Wat zou Spinoza daar nou van gevonden hebben? “De wereld zou gelukkiger zijn als mensen dezelfde capaciteit hadden om stil te zijn als om te spreken?” Pegida begreep deze woorden wel en alle lof dat zij zonder morren stil de stad verlieten en niet de confrontatie aangingen met de andere demonstranten. Ik vind ongeacht wat je mening is dat je wel naar elkaar zou kunnen luisteren en er waren handhavers op de been om naar de teksten te luisteren en om eventueel in te grijpen en ik vind het daarom jammer dat ik hun verhaal niet heb mogen horen. Ik sprak in het begin over de nieuwe grote stroom van vluchtelingen die voor de Turkse grenzen staan en de kans is groot dat een deel naar Europa toe gaat komen. Wat je angst ook is en of je nou voor of tegen bent, de grote stroom van vluchtelingen is er en iedereen mag tijdens demonstraties zijn of haar angsten uitspreken aangaande de veranderingen die Europa en Nederland te wachten staan. De vrijheid van meningsuiting zonder haat te zaaien is altijd een groot goed geweest in Nederland. Het carnaval op de Blauwbrug is over en het is weer stil op de brug, Spinoza drinkt er nog een borreltje op en lalt na een tijdje… o o o Amsterdam en o o o Nederland…hik…sssssst…

Blij zijn…

Blij zijn… Ik ben de afgelopen week toch van een paar dingen heel erg blij geworden en er waren nog wat mensen blij in mijn omgeving en dan voel ik hun blijheid en dus weer extra blij… Nare berichten en nare verhalen zijn er te over en het is wel eens heerlijk om even naïef en blij te zijn. Ik gun eigenlijk iedereen op de wereld een dak, voedsel en wat liefde en blijheid maar zoiets is een droom. Wat zou het mooi zijn als mensen hier in Nederland geen overvallen meer zouden plegen en gewoon een snackbar zouden inlopen en dan zeggen, “ik heb honger, mag ik alsjeblieft een patatje van u?” Of in een supermarkt gewoon zouden vragen om een winkelwagentje met eten in plaats van winkelpersoneel met de trauma’s van een overval op te zadelen. Het wrange is vaak dat mensen die zoiets doen best wel te eten hebben en het geld voor andere dingen nodig hebben, tja. En dat je oude mensen die jouw eigen opa en oma zouden kunnen zijn gaat beroven met veel geweld kan er bij mij niet in. Stel je toch eens voor dat iemand jouw opa of oma zoiets zou aandoen, tja. Iemand vertelde mij de afgelopen week over gele en rode kaarten in een ziekenhuis en bij de rode kaart mag je er dus niet meer komen. Ziekenhuis voetbal met artsen en verpleegpersoneel in een team tegen de patiënten met hun families in het andere team en de beveiliger is de scheidsrechter. Het is in en in triest dat zoiets nodig is in het nu… Nou ik ga nog even blij weekend houden en hopen dat het morgen droog is met het carnaval… een blije optocht is nog leuker met blij weer.

Vrijdag overweging

Er zijn van die dingen waar je net even iets langer bij stil staat als anders en zo ook een bericht dat iemand de goede strijd voor iets heeft gestreden zonder eigenbelang en ten onder is gegaan. Ja nog wel in leven maar met een illusie armer. Ik heb er bewondering voor, als iets jouw visie is en je de mond opentrekt en het niet gaat redden. Vroeger noemde je zoiets vechten tegen de bierkaai of tegen de wind in plassen. Er valt van alles over te bedenken en te zeggen, het zijn wel mensen die een land nodig heeft. Het is wel zo prettig als iedereen naar beneden kijkt dat er eens een iemand naar boven kijkt of omgekeerd. Ti ta tegengas geven is niet altijd gewenst, ook al is het waar en waar en waar, bewust van. Verhalen hebben altijd meerdere kanten en ik heb deze cirkel aardig rond en ik denk en leer er het mijne van. Bestaat democratie nog wel, een volgende vraag die er in mij opkwam? Als een klein groepje mensen alle beslissingen neemt zonder andere mensen erbij te betrekken, is zoiets democratisch? Gaan mensen er niet al te veel van uit dat de kennis bij andere mensen er toch niet is en daarom maar het alleenrecht in handen nemen? Onder het mom van zo gaan wij het doen en zo gaat het hem worden? Ik zie dan voor mij dat een groep mensen twintig jaar doosjes aan een lopende band staan te vullen en er op een dag een nieuw iemand binnenkomt en die zijn mond opentrekt en het idee heeft dat het anders kan. En dan de directie zegt dat zij het beleid bepalen en dus je past je aan of je gaat weg. Ik zie dan gebeuren dat deze persoon voor zichzelf begint en de concurrentie aangaat met het bedrijf waar hij of zij niet mocht blijven en met het gevolg dat het bedrijf met de directie die niet in nieuwe ideeën geïnteresseerd was op den duur ten onder gaat. Visie hebben is leuk, visie bijstellen is af en toe ook nodig. Het gaat eigenlijk op voor heel veel dingen en zeker in deze tijd met zoveel veranderingen is er meer actie en reactie snelheid nodig. Ik denk wel eens dat veel dingen te snel en te gehaast gaan in het leven behalve besluitvorming en ad hoc veranderingen doorvoeren. Achter de feiten aanlopen heet zoiets of samen niet een vuist kunnen maken. En ik kom dan toch weer uit op het luisteren naar elkaar en van elkaar leren, je hoeft het niet met elkaar eens te zijn, nieuwe ideeën en veranderingen worden zo wel geboren. Ik zie in het nu steeds meer afzonderlijke ideeën en groepen ontstaan en ik kan er niet blij van worden. Nog even en we gaan stemmen in welke provincie van Nederland je wilt wonen, allemaal gelijkgestemden bij elkaar in een provincie omdat het samen met en naast elkaar niet meer lukt, hoe zielig zou dat zijn…

Tasje bij?

Alles is aan het veranderen en zelfs als je bij de Chinees staat om eten af te halen merk je de verandering. In plaats van sambal bij is er nu als eerste vraag… “Tasje bij?” En zo’n tasje kost dan maar liefst 5 centjes. Het zijn van die kleine dingen die mij doen glimlachen. En onze grap van de week was dat de paus eigenlijk is verslagen door een mug. Mensen hoeven zich niet voort te planten als konijnen is verslagen door een mug en ja dan is er bij mij weer die glimlach. Ik heb nog even zitten nadenken over als ik van mijzelf een kloon mag maken en wat ik dan zou veranderen en ik kwam op koekjes en chocolade uit. Dat ze dan wel even aanpassen dat ik daar nooit meer trek in ga hebben. Het zijn van die kleine dingen… Maar stel je voor dat ze de perfecte mens van je zouden maken dan is het leven wel erg vlak en dan is de keuze om gelijk als robot geboren te worden niet eens meer zo ver weg. En natuurlijk is het mooi als ernstige ziektes voorkomen zouden kunnen worden maar waar gaan we dan wel aan dood? Er zijn dan altijd nog verkeer, uitstoot, natuurrampen, verslavingen en zinloos geweld… Ik had het gisteren nog even over heuvels en dalen in het leven en dat het erg wrang is als je buiten jouw schuld om in zo’n dal terecht komt. Je kunt erover blijven zeuren dan, beter is er goed mee omgaan en weer vooruit te kijken. Ik was de afgelopen week onderweg en bij een rijtje huizen hingen allemaal rood wit blauwe vlaggen en ik kreeg er even een glimlach van, kleuren die nog niet met de verandering zijn meegegaan. In mijn eigen leven zijn er ook grote veranderingen op komst en weer verder met meegaan in het nu, het is buitengewoon hilarisch allemaal. Ik ben een sterke vrouw, aldus vriendinnen, tja, dat zal wel en dus zoiets maar wel meenemen met het klonen? Het gaat natuurlijk bij het klonen weer om de ethiek en gaan we er goede dingen mee doen of foute dingen en denken we in het belang van de mensen of aan ander belang. Je hoeft maar een gek te hebben… En zo is het eigenlijk met heel veel dingen, je hoeft maar een gek te hebben. Gekken lopen er genoeg van rond in deze wereld en normen en waarden, eerlijkheid en respect zijn steeds vaker heel ver te zoeken. Misschien is het wel tijd voor nog een mug erbij, de reset mug…

Loondienst plus?

Er zijn soms dingen die mensen vertellen en die je bezig houden. Ik zit nu volop in het werk traject in Nederland en ik zie de verschillen tussen vroeger en nu. Ik ben helemaal niet van dat vroeger alles beter was, zeker niet. Ik had zelf vroeger een zaterdagbaantje en na het leuke werk was het gewoon handje contantje en je ging vrolijk en moe naar huis toe en je liet het werk achter je. Een vriendin vertelde mij over het baantje van haar zoon van een paar uur per week. Hij moet inloggen met allerlei codes om zijn werkrooster te kunnen zien en zelf ruilen met andere mensen als hij niet kan werken. Na het werken weer inloggen en zelf de uren controleren en op gewerkt zetten. Hij krijgt allerlei papierwerk om door te lezen en wat er van hem verwacht wordt en afgesloten met een enquête om in te vullen. Voor de paar euro die hij verdient krijgt hij een loonstrook. Het kind is bijna net zoveel tijd kwijt aan de papierwinkel en de regelwinkel als aan zijn werkuren… En daarbij ook nog de vermelding dat je als ouder de boel moet aansturen omdat pubers vaak met andere dingen bezig zijn, als ouder werk je dus indirect ook voor de werkgever van zoon lief. “Heb je de overuren er wel bijgezet?” Moeder op de stoel van de urenregistratie kantoor vrouw of man, hilarisch. Zoiets lees je toch echt niet in de opvoedkundige boekjes terug anders denk je nog een keer extra na over een tweede kind en de administratie die eraan vast hangt…In loondienst is in het nu zo anders, mag het nog wel in loondienst genoemd worden? Loondienst plus? En eigenlijk zou je dus een vergoeding kunnen vragen voor het werk thuis en een bos bloemen voor je moeder? Het zijn deze gewone alledaagse verhalen die mij tot nadenken aanzetten. En als we alle administratie zelf gaan doen van een baan die nog niet door robots en automatisering gedaan kan worden, hoeveel banen gaan er nog verdwijnen dan en wat gaan we met zijn allen doen dan? Een beetje hetzelfde gevoel toen ik onlangs bij een vriendin binnen kwam en er twee jonge kinderen op de bank lagen. Ja ze komen bij van de toetsen… Ik keek nog eens naar de kinderen en de een was toch echt zes of zoiets en de ander rond de tien jaar? Toetsen… en ik dacht even terug aan mijn eigen schooltijd en aan het buiten spelen na schooltijd. Af en toe bekruipt mij wel eens het gevoel dat ik vroeger lang niet zoveel moest als de kinderen van het nu. Je kunt de tijd niet terug draaien en de kinderen van nu weten niet beter. Ik had laatst nog een gesprek met een ontzettende intelligente jongen en ik sprak uit dat wij straks niet meer met elkaar praten, alleen nog teksten tikken naar elkaar. Teksten naar elkaar tikken is ook communiceren, aldus de jongen en ja mee eens. Ik vind het best mooi om te zien en om te horen hoe de kinderen van nu in het leven staan. Je blijft er zelf ook jong bij, leren van jong en oud, geweldig. Over een paar jaar gaan er kinderen opgroeien zonder contant geld, ik kan het mij nauwelijks voorstellen. En de eerste gekloonde baby gaat op de wereld gezet worden over een paar jaar, het perfecte kind. Ik ga er eens over nadenken voor morgen, de ideale verbeterde kloon van mijzelf… hoe zou zij eruit zien?