Door de middeleeuwen heen…

Wij gingen afgelopen zondagochtend van Zwolle met de trein naar Hanzestad Deventer. Ik had Deventer zelf nog niet goed gezien en er was nu geen Dickens drukte. Wij konden in alle rust door de sprookjesachtige mooie middeleeuwse straatjes en steegjes wandelen in Deventer. Ik vond het wel iets weg hebben van Appingedam en dan zonder bruggetjes en water. Het mag toch wel eens geschreven worden dat alle mensen die de mooie oude pandjes in ere houden best een complimentje verdienen. Ik ben benieuwd of er altijd mensen zullen blijven die de schoonheid van oud en eventueel mooi gerenoveerd blijven inzien? Het Deventer Speelgoedmuseum stond op ons programma. Er stond weinig speelgoed uit onze tijd en zoiets geeft weer een goed gevoel want dus nog niet oud genoeg en niet antiek genoeg… Misschien wisselen ze het speelgoed af en toe? Er stond wel een poppenkast en ik had tal van leuke voorstellingen kunnen opvoeren in het ding, ik hield het braaf bij een geïmproviseerde voorstelling over ons weekend weg. De draaimolen op de poppenhuis afdeling was leuk, met sigarenkistjes van vroeger erin verwerkt. Vroeger kon men van weinig iets moois maken, zeker. En het was leuk om een tekening te maken en dan in de eigen tekening te gaan staan, ja gelachen. En ook erg gelachen om de koopzondag in Deventer of was het nou geen koopzondag of een halve koopzondag? Na doorvragen in een winkel bleek dat er een koopzondag was voor alle winkels en een koopzondag op vrijwillige basis. Het was dus nu vrijwillige koopzondag en echt hilarisch dat er dan een paar grote winkelketens open waren en de rest dicht zat, echt geen gezicht. We hebben verder veel bekeken in Deventer en ik vond het verzetsmonument erg mooi en de bijbehorende tekst op de kerkmuur. Er stonden in Deventer wel meer mooie teksten op de muren, zeker. Na Deventer koek bij de koffie was de koek op en met de trein weer naar huis.

Hoezee…

De maand juni vliegt om. Ik heb veel dingen even op een laag pitje gezet de afgelopen twee weken. Met het mooie weer lekker vroeg aan het strand geweest en in de zee gestaan en ik was net op tijd weer thuis voor de tennis finales van Roland Garros. Ik ben een fan van Nadal, hij is lekker om naar te kijken en hij speelt heul goed tennis en dus een en een is tennisballetje tweetje. Ik heb de afgelopen weken heul veel dingen even aan de zijkant geparkeerd, bewust. En soms is het beter om niets te schrijven op mijn blog. Ik moest ook even bezuinigen want met het laatste weekend weg met de vervuilende auto was het echt na een kwartier rijden al een boete voor te hard rijden. Ik ga de boete binnenkort bekijken en het was iets met A2 en 6 kilometer te hard gereden, aldus mijn lachende vriendin. Het beste om te doen, lachen om zoiets. Het was het afgelopen weekend dan ook weer de hoogste tijd om op reis te gaan met de trein en een van mijn vriendinnen was echt aan ontspanning toe en dus op naar Zwolle. De stad Zwolle helpt altijd bij ach en wee en na een bezoek aan Zwolle is het vaak weer lach en hoezee. Ik was zelf nog nooit op de Peperbustoren geweest en zij wilde ook graag naar boven, hoezee. De toren is trouwens van de stad Zwolle en niet van de Onze Lieve Vrouwebasiliek, aldus de torendeuropenmaakster. De klim viel best wel mee en het was mooi boven en ik had Zwolle van bovenaf nog niet eerder gezien. De volgende keer nog Zwolle vanaf het water en alle bekijk het eens vanaf een andere kant blikken zijn dan toch wel opengetrokken, denk ik zelf… Het was best leuk eens met een andere vriendin op pad want zij zag weer andere dingen. Het was haar weekend en de winkels in Zwolle brachten haar nieuwe leuke schoenen en zij blij dus ik ook weer blij. Zij had een aanbieding geboekt in het W hotel en ik vond het een goed hotel. De W is van Wientjes. Ze waren zelfs zo lief om mij een zakje friet te komen brengen bij het diner omdat ik zei dat ik zonder friet echt niet kon slapen in het hotel. Er zijn mensen die echt denken dat ik op friet leef, nou nee, af en toe in het weekend en bij gezelligheid is het gewoon mijn feestmaal. Met werk door de weeks is het gewoon door de weeks eten voor Ingrid. Nou het was wederom leuk in Zwolle.

Dingen komen en dingen gaan…

Hallo 1 juni! De maand mei was prachtig qua weer, beetje te prachtig warm misschien? Ik vind zelf de hoge temperaturen helemaal niets, 25 graden is voor mij mooi genoeg met wat wind erbij… Zodra het in deze tijd een beetje noodweer gaat worden dan komt er een liveblog, apart. Misschien gewoon eens accepteren dat noodweer in deze tijd normaal is en dat er veel meer veranderingen aankomen? In de toekomst kan de opbrengst van het glazen huis of andere hulpacties rechtstreeks naar noodweer en bevingsschade in eigen land. Afijn, vooruitkijken voelt af en toe best rot… Ik vind het zelf een rare wereld aan het worden, alleen al om op onze vakantie in eigen land alle camera’s te tellen was onbegonnen werk. Of je nou in de kerk stond of op een plein een kerk stond te bekijken, overal camera’s. Ik ben echt zo ontzettend blij dat ik de tijd van echte vrijheid nog heb meegemaakt. Veel sciencefiction films en boeken van vroeger worden werkelijkheid, bizar. De kunst is om tussen alle shit en camera’s door toch een beetje te genieten en dankzij leuke mensen om mij heen lukt het genieten meestal wel. Nieuwe mensen zijn altijd leuk en ik ben laatst leuk uit eten geweest met een gezellige nieuwe vriend. Ik vind het al een wonder dat mensen niet gillend wegrennen als ik eerlijk vertel dat ik op zolder woon, veel zwerf, werk en met wat ik heb tevreden ben en pret heb. Soms ben ik hier en soms ben ik daar… Nou het is weer weekend en dus gezellige dingen doen. Op hoog niveau hebben mensen het over de handelsoorlog die is gekomen, beter is het om te genieten van dat het weekend weer is gekomen… Dingen komen en dingen gaan…

Mag het iets vrolijker?

Dag Lauwersoog, dag aardige mensen en dag mooie omgeving. Wij kwamen met de auto in de ochtend aan in Appingedam. Eendracht maakt macht en tweedracht breekt kracht, aldus de tekst op het wonderschone stadhuis. Het was erg warm en wij hadden onze zonnebrillen op en de Vrouwe Justitia op de gevel had geen blinddoek en vroeg ons om een zonnebril… Een rondje door Appingedam gelopen met de mooie bruggetjes en huisjes. Je mag toch eigenlijk de provincie niet uit zonder een bezoek aan Appingedam? En zo gingen wij weer naar de rand van Nederland terug en wij arriveerden in Delfzijl. Hoe zal ik Delfzijl nou eens netjes omschrijven? Laat ik het er maar op houden dat ik zelf de stad vrolijk zou maken… De schildering van Michiel de Ruyter was grappig bij een loopbrug en als de beste man nog in leven was geweest dan zou hij de stad goud en zilver hebben gegeven van een van zijn schepen om de boel op te vrolijken, ik denk het echt. We hebben de werkzaamheden bekeken langs de zeedijk, een heul groot project. Er komt een dubbele dijk tussen de Eemshaven en Delfzijl vanwege de stijging van de zeespiegel en de bodemdaling. Als het project klaar is dan zal het best mooi worden daar. En best bijzonder een zelfvoorzienende Eemshaven met windmolens en zonnepark. Allemaal leuk en aardig, vergeet alsjeblieft niet om de stad zelf wat vrolijker te maken… Na Delfzijl nog een bezoekje aan Overschild en toen was het einde van de vakantie bijna nabij. De noordelijke rand van Nederland is best rustig en wij gingen helaas weer terug naar een andere rand van Nederland, de altijd drukke Randstad. Terug via de polder en een stop gehouden in Urk. In Urk zoveel snacks gegeten en fris gedronken dat de door de wadlooptocht kwijtgeraakte kilo’s er weer allemaal aanzaten…genoten. Het was een tocht met bijzondere steden en dorpen, bijzondere gebeurtenissen en met bijzondere mensen, bewust van.

Op reis door Groningen…

Gisteren het wadlopen en een wandeling over het wad is echt een belevenis. Er zijn natuurlijk ook tochten naar de zeehonden op het wad en kortere tripjes. Ik vond zelf de wandeling niet mijn ding, het wad is natuurlijk wel bijzonder. Tijdens onze wandeltocht was er even tijd om stil te staan bij een scheepswrak en daar hoorde een verhaal bij. De kapitein zorgde niet goed voor zijn personeel en hij at zelf de lekkerste dingen en zijn personeel had honger. De kapitein was zo druk met zichzelf en uitgaan op de wal dat hij ging uitvaren met ongunstig tij en het schip liep vast en iedereen verging. Een prachtig verhaal en ik dacht meteen aan de mensen in Venezuela. Het verhaal past bij veel dingen in het nu. Ons vakantiehuisje lag in Lauwersoog en vlakbij het Lauwersmeer en ik moest de eerste dag gewoon aan de stilte wennen met de vogels en kikkers. Er zaten vogelaars op het park en het was het broedseizoen van de vogels en dan mag je de boel dus niet verstoren. Wij moesten op het wad toen er land in zicht kwam uit de buurt blijven bij de vogels. Blijkbaar hebben de vogels geen hinder van de militairen want zondagavond werd er behoorlijk geschoten op de basis bij ons in de buurt? Het is echt een prachtig stukje natuur rondom Lauwersoog en met het mooie weer waanden wij ons in Frankrijk. Er zijn plannen voor een groot centrum met alles onder een dak in Lauwersoog en daar komt dan ook de Zeehondencrèche. Wij waren op zondag alweer vroeg op om naar Pieterburen te rijden. Wij reden door alle kleine dorpjes en door het wonderschone Eenrum met de Lelie molen en waar Abraham de mosterd haalt, de mosterdmakerij. Wij hadden bij de Zeehondencrèche een rondleiding en het was best interessant. Je kan over sommige dingen van mening verschillen… Mensen maken plastic, dumpen plastic afval en dieren eten het op, niet goed, bewust van. Dieren kunnen helaas niet praten en ik denk zelf dat de dieren best wat minder last van de mensen zouden willen hebben, tja. Buiten bij de auto nog een praatje gemaakt met een aardige man en hup door naar het aardbevingsgebied. Wij reden de kuil in en kwamen uit in Zeerijp. De prachtige Jacobuskerk en de prachtige monumentale toren naast de kerk met bevingsschade. De legende van het Riepster licht, mooie legende en alsof de duivel ermee aan de haal ging, wij kregen wat pech. Mijn vriendin wilde een foto maken en toestel weg en zo begon de speurtocht naar het fototoestel en moesten wij helemaal terug naar de aardige man in Pieterburen die het had gevonden, om een lang verhaal kort te maken… Bij ons was ie allang weggeweest en in Pieterburen dus niet en pret. Wij weer richting Zeerijp en toen werd mijn vriendin onwel en was het zaak om eerst een uur bij de paarden bij een weiland te gaan zitten en toen voorzichtig terug naar ons huisje te rijden. Het Riepster licht, vast… Het licht ging uit deze dag en lekker in de ruststand, vakantie.

Wadlopen…

Na een nacht slecht slapen in ons huisje in Lauwersoog was het wadlopen vandaag. Mijn vriendin wilde altijd al een keer wadlopen en ik ging vrijwillig met haar mee. We hadden voor ons doen behoorlijk wat gelopen om te oefenen en de half zware tocht kon beginnen op het wad. We hadden half hoge gympen gekocht en we waren er helemaal klaar voor. Mooi weer, melden bij het restaurant, betalen en de man gaf uitleg vanaf welke boot wij zouden vertrekken over een half uur. Wij hadden met dank aan het ver parkeren al een rondje terrein gedaan en bij de nog stille boot zaten wij te genieten aan de haven. Een groep kwam aanlopen en zij spraken ons aan want er werden nog twee of drie mensen gemist van de lijst met aanmeldingen. Wij gingen met zijn tweeën de boot op en lekker op het dek staan en na een tijdje kwam onze wadloopgroep aanlopen. Wij keken elkaar aan en bam wat krijg je dan een spiegel van jezelf voorgehouden op zo’n moment. De mensen wachten dus bij het restaurant en gaan met de gidsen in een groep naar de boot lopen? Zoiets zou geen moment bij ons zijn opgekomen, ze hadden het bij het aanmelden niet over verzamelen met de groep en dan gaan wij lekker onze eigen weg. Ik heb er nog wel even over nagedacht in de vakantie en het er met mijn vriendin over gehad, wij zijn gewoon zo, laten we het daar maar op houden. Na de dropping van de boot in het water op het wad is er geen weg meer terug en is het voor de eigen veiligheid dan wel zaak om bij de gidsen te blijven en de groep. Wadlopen in Werelderfgoed Waddenzee. Het leek wel of ik met de militairen op oefening was, een hoog tempo wandelen en geen vogel of zeehond te zien. Door de klei heen en in de klei vast en naar de overkant door het water en uitglijden en bijna kopje onder gaan. Het leuke was de stroming in de geulen, de kracht van de stroming voelen. Het was ruim drie uur lopen in hoog tempo zonder bankje om even op te zitten, aaaahhhhhh, geen koffie, aaaaaaah, alleen maar wad, heul veul wad. De aardige gids heeft mij er wel doorheen gesleept door mij later een ijkpunt te geven op de wal. Ik zou dus totaal ongeschikt zijn voor een tocht in de zandwoestijn, bewust geworden van. Mijzelf aardig leren kennen en gelukkig niet laten kennen want met de groep de tocht volbracht, hoera! Mijn vriendin had wel echt genoten en daar was ik echt blij om voor haar. Ik was er echt helemaal klaar mee na afloop en ik was zoooo blij om op de boot van Schiermonnikoog naar Lauwersoog te zitten op een bankje op het dek. In het huisje lekker onder de douche en wat smaakt patat met een kroket dan lekker zeg, wad lekker zeg!

Langs de noordelijke rand van het land…

Het beste is om gewoon door te gaan na een korte periode van boosheid en dus op een kleine mini vakantie met mijn reismattie naar het noordelijke deel van Nederland. Wij gingen nu eens met de vervuilende auto in plaats van met de trein. Wij hadden afgesproken om eerst koffie met taart te doen bij Cornelis Lely op de Afsluitdijk. Ik las een oud boek over deze man en het was een gezellige man met gevoel voor humor. Wij hadden het best gezellig bij het standbeeld van deze bedwinger van de Zuiderzee. Met de ouderwetse autokaart vanaf de Afsluitdijk omhoog en onze volgende stop was Harlingen in de provincie Friesland, op de kaart Fryslan. Het lezen van een autokaart maakt mij altijd veel bewuster van waar ik ben en ik leer meteen de omliggende dorpjes op de kaart. De Sint Michaëlkerk was bijzonder en mooi. Wij vervolgden onze reis na een korte wandeling door Harlingen en met wat Friese biertjes in de kofferbak. En waarom over een snelweg jakkeren als je binnendoor veel mooiere plaatsjes ziet? En opeens was het, zie ginds komt de auto al aan en ik zie Dokkum al op de borden staan, hoe huppelt de auto Dokkum al in, la la la. Dokkum is echt een bezoek waard en wat een ontzettend leuk gezicht de Friese vlaggen daar! Oranjekoek in Dokkum en nog een koek en toen was de koek op. Dokkum kan best wat meer toeristen gebruiken en nee niet de mensenmassa’s zoals in Giethoorn of Amsterdam, gewoon een paar meer. De Grote of Sint-Martinuskerk was heel apart met de toren. En het lege plein zonder fontein erop, erg bijzonder. De ijsfontein behorende bij het culturele hoofdstad feestje 2018 van Europa is als het goed is in november af. Het verhaal van deze fontein is toch prachtig om tijdens een rondleiding aan de toeristen te vertellen? Ik hoor het een toerist al vragen… Waarom was deze fontein als enige van de 11 niet af voor de opening en wat heeft alles gekost? Wij vonden het bijzonder lollig maar als je er woont zal het minder lollig zijn, bewust geworden van. Er waren verder aardige mensen en echt een wonderschone plaats met het water, de bruggetjes en de molen. En zo tuften wij langs de noordelijke rand van Nederland verder naar Lauwersoog in de provincie Groningen.

Dolle boel en niet mijn smoel…

Het was weer een gezellig weekend en lekker met een vriendin zitten kletsen en een wandeling gemaakt langs het water. En natuurlijk een gebakje gegeten in de zon omdat wij jarig waren geweest, dolle boel. Ik ben altijd een heule maand jarig en steeds met een ander gezellig uitje erbij. Bij onze thuiskomst met een van de kinderen naar de patattent geweest en ook daar zaten wij te kijken naar de plastic bakjes en het plastic bestek. Zal er een tijd komen dat ik ook mijn eigen bordje en bestek in mijn rugtas moet doen? Je kan het ook overdrijven allemaal… Ik heb mij wel voor genomen om standaard mijn eigen drinkbeker mee te nemen op reis in mijn rugtas, kunnen ze hem bij afhaalkoffietenten vullen met koffie en is er geen bekertje met plastic dekseltje meer nodig. En dan maar hopen dat ze niet met stift mijn naam op mijn leuke beker zetten… Ik heb mij de rest van het weekend vermaakt met muziek en het was Moederdag. Ik heb de badkamer schoongemaakt en daar is mijn moeder blijer mee dan met bloemen en pret. In verband met de nieuwe privacywetgeving is er nu op mijn werk een nieuw programma om mee te werken. Er staat ook een gezellig smoelenboek op. Een soort van Facebook waar je elkaar met je verjaardag kan feliciteren en nog meer. Ik ben vast niet goed bij mijn hoofd als ik dan denk, privacy cliënten top, privacy medewerkers boeit dus niet. En je moet dus zelf dingen uitzetten als je wat gegevens niet wilt delen, de omgekeerde wereld bij mij. Maar zoals ik al eerder zei, ik zal wel niet goed bij mijn hoofd zijn. Ik vind het zelf enge tijden aan het worden af en toe. Nou boeien verder, het belooft een gezellige week te gaan worden en de zon blijft schijnen, wat wil ik nog meer…

Watte schrijf je nou?

Wat te denken van alle toekomstige dingen die verboden gaan worden? Iets niet produceren en op de markt brengen en het hoeft ook niet verboden te worden? De EU legt tegenwoordig een wattenstaafjesverbod op? Het is toch aan de producent om alternatieven te gaan verzinnen? En mogen wij zoiets in eigen land beslissen? Bindend wattenstaafjesreferendum misschien? Watte schrijf je nou? Nou laat ik mijn pen maar watte in bedwang houden… De pret is er trouwens niet minder om, wij nemen nu steeds foto’s van alles wat men wil gaan verbieden. Ik heb een prachtige foto gemaakt van allemaal wattenstaafjes en een Nederlands vlaggetje ertussenin. Kunst met de grote K, o nee, W van wattenstaafje. Foto’s van een glas drank met een plastic rietje en een plastic stampertje erin, het kan allemaal. Ja wij grappen erover en natuurlijk kan alles wel wat minder of anders qua afval, bewust van. Het is wel te hopen dat de heule wereld dan meedoet en dat wij als EU landen ons afval ook niet meer naar andere landen buiten de EU brengen… Wij kwamen op Koningsdag in Haarlem kinderen tegen van De Groene Mug. Zij liepen op deze feestdag afval te scheppen om mensen bewust te maken van de troep op straat. Op mijn vraag of zij er geld voor kregen was het antwoord, een vergoeding. Ik vond het persoonlijk sneu voor deze kinderen op Koningsdag. Ze doen natuurlijk wel iets om de wereld te verbeteren in hun ogen en daar is weer een groen petje voor af te nemen. O ja en mensen met een hart voor democratie kunnen nog steeds tekenen op referendum.nl voor een raadgevend referendum over de ingrijpende nieuwe donorwet. Ik had zelf al afscheid genomen van het raadgevende referendum maar democratie kruipt waar het niet gaan kan… spannende tijden.

Even tussendoor…

Ik was laatst even met een vriendin op het strand om bij te kletsen. Het is lente en qua temperatuur soms echt zomer. De zee was vies van de algen en wat een stank en dus geen duik in zee. Wat mij al even opvalt is dat de wind afneemt, zelfs op het strand is het nu af en toe vies warm zonder wind. Of de wind is fel en met vlagen of opeens helemaal weg. En ik vergeet het steeds om op te schrijven… Mensen letten met warm weer op honden in een afgesloten warme auto en helemaal goed en er is nog een ding om op te letten met warm weer. Dementerende ouderen die in de zon gaan zitten of soms ook oudere mensen die in de zon gaan zitten in de tuin of elders zonder bescherming of bedekking van het lichaam! Iemand doezelt in en kan binnen een mum van tijd levend verbranden en uitdrogen in de zon met de dood tot gevolg, zeker als deze persoon ook nog een gewone bril draagt. Niet alles is te voorkomen, wel een bewust puntje van aandacht. De vulkaanuitbarsting op Hawaï is een van de mooiste dingen in het nu. Voor de mensen die daar wonen minder, de vulkaan wint altijd van de mens. En de aarde beeft en beeft en er verschuiven wat dingen onder de oceaankorst, geweldig. Nog twee grote vulkaanuitbarstingen en er komt een nieuwe ijstijd dus nog even van de zon genieten voordat de zon bruin gaat kleuren… En verder staan er door het mooie weer hier in eigen land mooie sterren boven mijn hoofd en ik heb er al twee rakelings langs mijn raam zien vallen, heerlijk. Het maakt altijd weer bewust van, wie ben ik nou eigenlijk helemaal in het wereldbol en heelal geheel?