Welkom Sinterklaas…

Het was gisteren de intocht van Sinterklaas in Amstelveen. Ik kwam na een paar boodschappen uit op het plein en daar was men in afwachting van de aankomst van Sinterklaas. Bij Sinterklaas horen Pieten en die hebben we de laatste jaren in allemaal geschminkte kleuren, verandering… De verandering kan nog verder en sommige mensen vinden zwart als schmink op het gezicht niet meer kunnen in deze tijd. Het was nog rustig en ik had zodoende alle tijd om de groep demonstranten te bekijken die kwamen demonstreren tegen black Piet. Het waren ongeveer honderd demonstranten en in het kader van demonstratierecht en vrijheid van meningsuiting mochten zij bij elkaar en enigszins langszij staan bij de intocht in Amstelveen. Op de bordjes stonden teksten als: veilig feest voor ieder kind, stop black face en zwarte Piet vrij. Sinterklaas is een feest in Nederland waarbij veel mensen met kinderen naar de intocht gaan. Mijn mening is dat je demonstraties niet bij kinderfeestjes doet en ik mag deze mening hebben, vrijheid blijheid. Afijn, de meeste kinderen waren onder de acht jaar zo te zien en ik hoorde een enkeling aan hun ouders vragen wie deze schreeuwende mensen met hun bordjes waren? Expats hoorde ik een van de ouders zeggen en een andere ouder noemde ze toeristen Airbnb, waarop een kind vroeg waar hun rolkoffers waren? Ja, in Amstelveen is het makkelijk uitleggen en pret. De intocht was erg leuk en de steelband was gaaf en overstemde de protesten een beetje. De burgemeester stond met twee beveiligers en er was politie op de been. En ondanks het protest bleef het in Amstelveen gelukkig vreedzaam. Ik zag elders in het land via de media andere beelden, tja. In Frankrijk gisteren demonstraties tegen de brandstofprijzen, in Engeland tegen klimaatopwarming, in Griekenland de herdenking van de studentenopstand en bij ons demonstraties tegen black Piet. Ik probeer het wel eens uit te leggen aan mensen van buiten Europa en ze begrijpen er niets van en pret. Net zomin als dat zij niet begrijpen dat Europa amper buitengrens beveiliging heeft. Nou, in de avond bij een vriendin gegeten en toen naar de voorstelling van Guido Weijers in de Schouwburg van Amstelveen. De voorstelling was een try-out van zijn komende oudejaarsconference 2018 en de meeste grappen waren echt erg leuk! Een van zijn boodschappen was dat het leven uit heuvels en dalen bestaat en dat je best mag falen. Mijn vriendin moest lachen dat ik de lakschoenen van Guido van Guido zelf vond afleiden. Ja, je kan niet iedereen tevreden stellen in een voorstelling en pret. Het was al met al een leuk dagje in Amstelveen.

Door gil en been…

Verandering gaat gepaard met chaos, stond in een boekje. Ik denk dan nu aan de brexit-deal in het Verenigd Koninkrijk en aan de Zwarte Piet in eigen land. Af en toe gaan veranderingen geleidelijk en dan is er minder chaos, aldus mijn eigen brein. In de dierenwereld is het volgens mij ook soms chaos. Ik keek de afgelopen weken naar de ganzen en andere vogels en ze wisten volgens mij niet meer goed welke kant zij op moesten vliegen. Chaos in de groep in de lucht, vroeger was het daar nu al koud, hup terug, ja maar waar is het dan nu koud, ja maar jij wil naar het Noorden en ik naar het Westen, hilarische taferelen in de lucht. Ik kan ook niet buiten staan of ik zie een wesp en bijna elke avond een mug op mijn kamer, hallo het is half november, ga eens normaal doen met zijn allen. En hoe zit het met het mos in het bos eigenlijk, normaal heeft mos water nodig? De grootse pret geven de muizen. Bijna iedereen heeft last van een muis of van muizen in huis in mijn omgeving. De ene vriendin zet gif neer en de ander heeft een muisvriendelijke val waarin de muis in leven blijft. Ik kies zelden partij alhoewel mijn hart bij de muizen ligt, je holletje zal maar worden omgeploegd voor huizen en bedrijven. Er is veel oorlog , de oorlog tussen mens en muis vergeten we nog wel eens… Ik was vandaag bij iemand wiens planten in huis opgegeten waren door een muis en er was aan van alles gegeten in huis, van boven tot beneden. Er stonden inmiddels twee bakjes gif in huis. Ik begon met de sporen boven en ik zag de weg die de muis had gelopen en pret. Ik keek achter alles en geen muis. Toen beneden en ik trok een kastje in de gang weg en geen muis. Ik trok het tweede kastje een beetje naar voren en opeens een grote staart. Ik had de muis daar niet verwacht en ik stond te gillen van schrik, ik schaamde mij echt kapot over mijn gegil. Samen de kast naar voren gezet en daar lag een muis dronken van vergif te tollen op zijn laatste pootjes en alle gestolen waar in huis zat in en op een oude schoen die onder het kastje lag. De veldmuis was misschien per ongeluk in huis gekomen en ja dan ga je overleven. Het was zo mooi om te zien dat hij of zij een nestje had gemaakt en eten aan het hamsteren, o nee eten aan het muizen was… Ik vond het gewoon sneu voor de muis. Ik heb de heule dag lopen filosoferen over overleven dankzij deze muis. De mens doet eigenlijk hetzelfde om te overleven, iedereen wil een dak en eten. Het is altijd grappig hoe alledaagse gebeurtenissen mij laten nadenken. Nou de muis kan niet meer denken, rust in vrede muis, je krijgt vast een herdenkingsdienst in muizenland.

P Ing…

Het zijn nog steeds bijzondere tijden in Nederland. Ik had met een andere hobby blogger een over en weertje van wat zet je wel en niet op een blog, goed bewust nadenken over wat wel en wat niet op een blog te zetten, tja. Afijn, ik heb een beetje rust, mijn vader snapt de televisie voor 80% en de andere 10% is nog zelf te leren en de andere 10% kom ik ook niet uit en mag mijn broertje nog even naar kijken alvorens een Z hulplijn te bellen. Veranderingen… Ik las een mooi oud boekje van H. van Praag met de naam Verandering. Er staan best zinnige dingen in over buiten je eigen referentiekader kijken. Ik heb mij al suf gekeken overal en pret. Ik heb zelf een beetje ontspanning gezocht en bij alles wat ik doe is er tegenwoordig de vraag van of het nog wel mag binnenkort? Het zijn bijzondere tijden. Ik heb daarom mijn eigen Persoonlijke Ingrid opgezet om al een beetje te oefenen voor de toekomst, afgekort P Ing. Ik ben aan de kant gezet wegens te hard rijden P Ing 750- punten. Ik was beleefd tegen de agent want ik was fout, P Ing 100+ punten. Tja, we werken allebei met mensen en dan weet je van elkaar dat het best moeilijk kan zijn zo in het nu, P Ing 10+ punten. Ik probeer nu door steeds in de auto te roepen, rechterbeen rechterbeen, een beetje op mijn snelheid te letten, P Ing 10+ punten. Ik ging bij wegwerkzaamheden de gewenste 30 kilometer rijden en ik had een heule rij auto’s achter mij, P Ing 5+ punten. Ik nam voor de pret een rotonde zonder enig verkeer in de buurt drie keer rond, P Ing 30- punten. Ik heb van het weekend een Malibu Sjuutje gedronken, P Ing 10- punten. We zijn even gezellig uit geweest en lekker een sigaret gerookt, P Ing 50- punten. Ik heb alleen water gedronken tijdens het uitgaan en ik ging nuchter met de auto weer naar huis, P Ing 50+ punten. Chips gegeten, P Ing 5- punten, sla gegeten P Ing 5+ punten, gesport P Ing 50+ punten, donaties gedaan P Ing 100+ punten… Met oma wezen wandelen en met haar koffie gedronken, P Ing 100+ punten. Op mijn werk de mensen blij gemaakt 1000+ punten. Met een vriendin gelachen bij de kerstshow in een tuincentrum, P Ing 50+ punten en niets gekocht P Ing 50+ punten. Een hapje gegeten met een broodje kroket, P Ing 100- punten met een korting van P Ing 10+ vanwege geen plastic rietje in het drankje nemen… Mijn kamer gezogen met de stofzuiger die nog niet aan de EU normen voldoet, P Ing 40- punten, vergeten te vragen of een vriendin op vakantie ging en haar veel plezier toewensen, P lng 30- punten. Ik heb twee andere vriendinnen kaartjes gestuurd vanwege ellende, P Ing 40+ punten. De auto genomen naar mijn werk P Ing 50- punten, de fiets genomen naar mijn werk P Ing 50+ punten. Met een beetje humor best grappig om te doen en ik zie de dag al aanbreken dat ik uit wil gaan en de deur dicht blijft. U staat in de – punten en tot die tijd binnen blijven zegt een stem dan.

Ik las dat piloten ergens bij Ierland onverklaarbare dingen in de lucht hebben gezien. Ierland is echt niet zover weg van Nederland. Lieve mensen van andere planeten, willen jullie alsjeblieft snel komen en mij ophalen? Ik trek het hier bijna niet meer als mens met goede en slechte eigenschappen op deze aardbol… Hoe is het bij jullie? Gooi eens een visum naar beneden… 

Live vanaf de zolderkamer…

Ik dacht er vandaag aan, alweer drie jaar geleden, de sterfdag van een van mijn vriendinnen, An. Hoe zou zij de wereld van nu bekeken hebben? Ambulance personeel met kogelwerende vesten aan… Ik denk tegenwoordig niet al te lang meer na over sommig nieuws, ik kan mijn denkwerk beter voor andere dingen benutten. Ik heb voor het eerst sinds jaren weer een eigen Wifi netwerk in huis. De tijd van dingen op mijn blog zetten achteraf bij vriendinnen is over. Ik moet zeggen dat het eigenlijk best ging en het was best gezellig. Bedankt voor jullie hulp allemaal! Ik ben van plan om een beetje op de oude voet verder te gaan met de Wifi. Het is alleen handig voor mijn blog en voor urgente zaken en regel dingen voor mij en voor mijn ouders. Met dank aan de opheffing van de analoge televisie… Ja als de boel dan toch op zwart moet dan gelijk alles bij elkaar van een aanbieder. Het was hilarisch de eerste dag. De vriendelijke monteur kwam de boel installeren op mijn vrije middag en toen moest alles natuurlijk weer op zijn vaste plek in huis komen… Eerst natuurlijk de stof onder een kastje vandaan halen en zucht… Afijn best moeilijk allemaal voor mijn ouders. De heule dag de tijd om de gebruiksaanwijzing voor de werking van de televisie door te lezen, toch? Ik had de belangrijkste dingen uitgelegd en ik zat net en mijn telefoon ging en er werd tegelijkertijd geroepen in huis, Ing hij doet het niet. Ik de boel weer aan de gang gekregen en ik ging oma terugbellen. Waar was je kind? Ja analoog is dood oma en oma begreep er natuurlijk helemaal geen biet van en pret. En net toen ik dacht van hij gaat lekker en het is stil… Ing, hij doet het niet en de pleuris breekt anders uit want Monitor komt zo meteen. Wat is Monitor in hemelsnaam? Afijn, ik was echt net op tijd weer klaar met hun televisie monitor en de rust keerde weder. En de uitleg van terugkijken en opnemen of zoiets komt in mijn vrije weekend wel, gebruiksaanwijzing lezen alsjeblieft… Ik had later in de avond nog iemand aan de telefoon en hij lag dubbel, tja. De vooruitgang is geweldig en ook geweldig voor alle mensen die andere mensen weer moeten of willen helpen met de verandering. Het voelt voor mij af en toe als op de reservebank moeten zitten en net als ik denk het veld in te mogen dat ik dan extra moet blijven zitten, dubbel straf. Ik moet zelf mee met veranderingen en mensen helpen met de veranderingen, tja.

Voorbij de horizon…

Ik heb even niet geschreven op mijn blog, gewoon bezig met andere dingen naast mijn werk. Ik heb bijvoorbeeld mijn levenstestament en testament in orde gemaakt. In zie zelf met eigen ogen in de praktijk hoe belangrijk zo’n levenstestament is. Niets is zeker, het geeft mij wel een goed gevoel dat er wat dingen op papier staan. Ik kan nu nog zelf met mijn volle verstand de mensen aanwijzen die de boel voor mij kunnen regelen bij eventueel minder verstand en na mijn overlijden. En het is zo zonder kinderen best belangrijk om dingen te regelen, met kinderen misschien ook wel? Misschien is het totaal overbodig en spoelen we met z’n allen weg of we verzakken in de aarde of er gebeuren andere dingen, ik heb dan toch nog een goed gevoel gehad bij leven. Ik heb er een taartje op genomen met de mensen die voor mij gaan zorgen en volgens deze mensen zelf, wij zijn nu dus de lul en pret. Ja, zelfs van de beroerdste gebeurtenissen een feestje maken. Ik heb verder tussendoor nog twee muren behangen samen met een vriendin bij haar in de woonkamer en het resultaat was prachtig. Een werkje in een behang moet aansluiten en het ging prima gelukkig en we hebben best gelachen onder het behangen. En ik moest bellen om wat andere dingen voor elkaar te krijgen en dan is tot 10 kunnen tellen soms wel handig in Nederland, echt niets werkt af en toe, zeg ik dan wel eens, of langs elkaar heen, zeg ik dan wel eens… Nog een dag schoongemaakt in het al schone huis bij mijn ouders en toen was het dan ook de hoogste tijd om even rustig op reis te gaan in mijn eentje. Ik kwam uit in Friesland en het woord van het jaar 2018 in Nederland gaat natuurlijk blokeerfriezen worden… Ik stond overigens op het station en een andere trein ging niet in verband met koperdiefstal op het spoor. Ik vond het best bizar om deze boodschap door de speakers te horen. Hoeveel mensen dupeer je met zo’n diefstal? Een boemeltrein bracht mij in Workum, gelegen in het zuidwesten van het mooie Friesland. Ik zag geen bordjes op het station met Workum stad en dus maar een eindje gelopen. Ik kwam uit bij een terras met koffie en zon. Ik kon gewoon de stoep volgen zei een aardige dame en ik kwam dan vanzelf uit bij het Jopie Huisman Museum. Ik heb op mijn dooie akkertje in het museum rondgelopen en ik was onder de indruk, best wel, niet eens zozeer van de schilderijen, wel van de verhalen bij de schilderijen van Jopie zelf. Jopie Huisman, peuk tussen zijn lippen, weiland, vissen en de rust van Friesland en hij was best gelukkig. Als je alles verliest in het leven waardeer je de simpelste en kleinste dingen, bewust van. Ik vond het mooiste schilderij Verdwaald. Jopie schilderde op dit schilderij de mens neer in al zijn onvolkomenheid, verdwaald in de hebzucht en wantrouwen. Er was ook een schilderij met als titel, Voorbij de horizon van Workum houdt de aarde op. Ik vond hem wel grappig want ik had het boek van Stephen Hawking bij mij om in de avond door te lezen en voorbij de horizon van de aarde is er, tja wat allemaal? Na het museum nog een rondje St. Gertrudiskerk gedaan en de hemel zij dank, er was een snackbar in Workum. Wat een rust in Workum en op mijn kamer daar de hele avond de laatste ideeën van Stephen Hawking doorgelezen in zijn boek, De Antwoorden op de Grote Vragen. Ik was het met heel veel dingen met hem eens in het boek en er kwamen tal van vragen bij mij op over andere dingen, kleine vragen. Ik ben onlangs in het klein begonnen voor de hobby met zwarte gaten, puur toeval want de kerkklokken zijn bij ons uit de kerktoren voor onderhoud en er zijn nu zwarte gaten en ik kreeg daar plotsklaps een ingeving bij. Waar een kerk niet goed voor is… De volgende dag nog even wat rondgekeken in Workum. De Woeste Leeuwen fontein was erg grappig. En toen met boek nummer twee in de trein richting de drukte of te wel naar huis.

Strandweer in oktober…

Wat een mooi weer de afgelopen week! En het was gisteren warm voor oktober. Wij gingen al bijtijds naar het strand om van de zonnestralen te genieten en om bij te kletsten. Het was 27 graden bij het strand en het was druk op 13 oktober…Qua ondernemerschap is het leven in het nu want op zo’n mooie dag is het rennen in de horeca. Er stond een lange rij voor de ijsjes, bizar. Ik zag een restaurant ergens onderweg waar normaal in de zomer altijd veel mensen zitten en zij hadden nu de stoelen al van het terras, tja. Er zwommen zelfs mensen en honden in de zee op deze warme dag. Alles is anders aan het worden overal. We hebben heerlijk door de duinen gelopen en langs het strand gekuierd. En natuurlijk in de zon gelegen op het strand, even bijkomen van de week. Nou viel de afgelopen week wel mee want ik had bewust wat dingen naar de volgende week gezet, even zo klaar mee… En nee, van uitstel komt geen afstel… Door het mooie weer stonden er veel sterren boven mijn hoofd de afgelopen week en mijn ster was ook weer in de lucht. Ik heb nog geen idee hoe de ster heet, ik ben er nu wel achter ik waarschijnlijk naar het spiraalvormig sterrenstelsel aan het kijken ben. M33 misschien? Nou het is mijn ster en hij staat er niet altijd en ze werken er hard want er is veel licht met kleuren. Ik viel bijna met sterrenkijker en al uit mijn dakraam van de week en pret. De komende week staan er veel regel dingen op het programma en dus nu nog even van het mooie weer genieten. 

Wetenschap, lachen is gezond…

Het was het afgelopen weekend het weekend van de wetenschap en wij gingen naar de open dag van European Space Agency of te wel ESA/ESTEC in Noordwijk. Met de bus vanaf Leiden rechtstreeks naar de bestemming en de de OV automaat deed het niet in de bus, later wel trouwens. De opmerking van onze dag werd dan ook… Hoe komen we op Mars als… de OV automaat al niet eens werkt? De achterdeur van de bus ging in Noordwijk niet open en… Hoe komen we op Mars als de achterdeur van een bus al hapert? Voor de ingang lagen betonblokken. Of waren het ingeslagen meteorieten? Nou de lach was bij mij weer helemaal terug. Het was een gezellige open dag van vroeger met echte papieren programmaboekjes en heul veul mensen. Bij de meeste tafels werd uitleg geven in het Nederlands of Engels en er lagen posters, kaarten, pennen en bio plastic tasjes. Het gegraai van de mensen was erg leuk om te zien, tassen vol. Ik dacht even op de huishoudelijke beurs te lopen. Het hoogtepunt waren de paarse biologische afbreekbare ballonnen voor de kinderen. Ik zag aan de andere kant van de duinen kinderen al vrijwillig afval van het strand lopen te prikken, waaronder ballonresten. Ik zag al een zeehond naar mij zwaaien vanuit de zee met een paarse ballon aan een stokje… Afijn, het was een gezellige familiedag en het vervoer met de bus was prima in orde en er was een koffie wagentje en er was genoeg eten en drinken. Het was een leuk kijkje in de Space gebouwen en het testgebouw met de grote deuren was mooi om te zien. Er was een podium buiten en voordat de Italiaanse astronaut zou komen viel het geluid uit en het beeldscherm viel uit. En wij weer…hoe komen we in vredesnaam op Mars als… Er stond ook nog een geparkeerde auto dichtbij het podium en na de grap van dat daar Russische verstoringsapparatuur in de kofferbak zat kon je mij van het lachen bijna naar Jupiter wegdragen. Het was een super leuke lach dag en die was even hard nodig. En verder is het toch zelf dingen ontdekken door mijn sterrenkijker en zelf dingen uitzoeken voor deze hobby. Het is leuk dat ze een open dag organiseren en misschien gaat een van de kleine kinderen die nu nog naar een Space poster boven zijn of haar bed ligt te kijken over een tijd wel naar Mars of een andere planeet. We weten gelukkig niet alles en er is nog genoeg Space om te ontdekken, bewust van. 

Hoe kan er lachen zijn?

Van Boedapest is het natuurlijk een makkelijk bruggetje naar Boeddha. Ik had nog wat vakantiedagen en in Amsterdam was de tentoonstelling Het leven van Boeddha, De weg naar nu. Het was mooi om zo door het levensverhaal van Boeddha te lopen en ik kwam na de tentoonstelling tot een conclusie: ik wil een boom aan zee om onder te zitten voor een tijdje, zonder mensen en pret. Ik word af en toe doodmoe van mensen… Er hing een grote spiegel bij de tentoonstelling en ik keek natuurlijk zelf ook in de spiegel om te kijken of bezoekers moe werden van mij als mens en ik zag er niet een gapen of omvallen gelukkig en pret. Er zijn toch wel veel mensen moe, bewust van, de een door dit en de ander door dat. Ditjes en datjes… Na mijn vakantie was de door mij zelf ingestelde telefoonstilte opgeheven en er bleken twee mensen overspannen… Boeddha deed het eigenlijk niet zo slecht door onder een boom te gaan zitten. In het nu zijn er teken en is lang onder een boom zitten niet zo verstandig. Was Boeddha daarom kaal? Konden er geen teken in zijn haren vallen? Nou weer even serieus, ik vond het een mooie tentoonstelling en de wensen van de kinderen waren heel erg leuk. Een kind had opgeschreven, ik wil niets, een kind naar mijn hart. De twee wensbomen onder toezicht van Michiel de Ruyter waren indrukwekkend en ik heb heel veel wensen gelezen. De meeste wensen gingen over gezondheid, verlichting, milieu, vrede en een betere wereld. Een iemand had geschreven, nog liefde leren kennen op latere leeftijd. Ik sta dan bijna te janken onder de boom bij zo’n wens. Ik hoop dat alle wensen uit mogen komen voor de mensen. Ik had wel een binnenpretje toen ik na de tentoonstelling bij de uitgang in de winkel terecht kwam. Wat zou Boeddha zeggen over alle spullen met zijn hoofd erop? Iets met, nou daar heb ik niet al die tijd voor onder een boom gezeten? Het was een leuk uitje en ik heb de rest van mijn vrije tijd wat ditjes en datjes gedaan en voor 15 euro een zak met kleding bij een Kringloopwinkel gekocht en drie nieuwe dingen uitgezocht. Ik heb bij oma gekookt en gezellig gezeten, veel gelezen enzovoorts. En zo kwam er een einde aan mijn vakantie en is het weer uitkijken naar andere leuke dingen. Ik zit zelf even in een periode van de lach bereikt mijn hart niet. Het hoort allemaal bij het leven en wie zegt altijd te lachen, liegt echt. Ik weet waardoor het komt, scheelt een heleboel. Of zoals Boeddha zegt: hoe kan er lachen zijn, hoe kan er vreugde zijn, als de wereld altijd in vuur en vlam staat? De lach komt wel terug bij mij en anders een boompje opzoeken… Het is komend weekend het weekend van de wetenschap, kijk weer een lichtpuntje aan de horizon…

Dag Boedapest, hallo Amsterdam…

In de vroege ochtend de sleutel afgegeven bij de receptie en wij wensten onszelf een prettige reis toe en vroegen aan onszelf of alles naar wens was geweest en pret. Op het station van Boedapest van onze laatste forint munten een bakkie koffie gekocht en toen hop in de trein naar Wenen. Er was politie in onze trein. We hadden in Wenen bijna drie kwartier om over te stappen op de trein naar Frankfurt en zo kan het ook… Het ging goed en goed en toen kwam Passau… Oorzaak en gevolg en de politie kwam lang in de stilstaande trein en we zagen de minuten wegtikken… Er waren nog wat oorzaakjes op onze reis en ik begrijp nu wel een heleboel dingen beter. We hadden mazzel dat de trein die wij moesten hebben ook vertraging had en door het inlopen van wat tijd van onze trein was het wonder geboren, we haalden onze aansluiting van Frankfurt naar Amsterdam, hoera! Met dank aan de kaarsjes die wij hadden opgestoken in de Sisi kerk, vast. De trein had lekker de vaart erin in Duitsland. En dan is het best apart dat de trein bij Zevenaar het land binnenkomt en met als eerste station Arnhem en dat we in ons land geen politie door de trein zagen lopen? Het was een belevenis met de trein en wij waren het erover eens dat we het geen tweede keer zo doen. Binnen de ring wel en wij bedoelen daarmee, hooguit naar Brussel, Berlijn en Parijs enzovoorts en niet verder. Het nadeel was ook dat het een boemeltrein was met alle stations op de route. Het zou schelen als er een snelle trein zou gaan zonder overstappen van Amsterdam rechtstreeks naar Frankfurt en dan rechtstreeks naar Wenen en dan rechtstreeks naar Boedapest, waarvan akte en pret. Het voordeel van reizen met de trein blijft het mooie uitzicht en dat je niet op het verkeer hoeft te letten. En zo hebben we weer wat opgestoken en we gaan het een volgende keer anders doen met de trein naar het buitenland of we gaan vliegen. Het ligt ook een beetje aan onze eigen koopkrachtplaatjes en pret. Voorlopig zeggen onze koopkrachtplaatjes dat we in Nederland blijven…ook goed…niet klagen… Het was een mooie vakantie en met dank aan mijn reismattie voor haar gezelligheid en haar foto’s.

De zonsondergang in Boedapest…

Onze laatste dag en nacht in Boedapest. We gingen vandaag naar het Heldenplein en het Stadspark en het was weer een pittige wandeling. Het was daar prachtig en ze hadden leuke gekleurde waterfietsen in de vorm van auto’s! We zagen mooie gebouwen en mooie beelden en we hebben lekker even aan het water gezeten. We zijn terug kriskras door de stad gelopen en we kwamen verrassende dingen tegen onderweg. Het was goed te zien welke gebouwen nog gerenoveerd moesten worden en welke gebouwen er klaar waren in de stad. We zagen af en toe een groepje groene deelfietsen staan en we zagen ze vooral staan en er niemand op fietsen. Het verkeer was ook erg druk en een enkel fietspad was er vooral buiten de stad. We zagen een keer een groepje fietsers op de stoep fietsen en natuurlijk…Nederlanders en pret. Ik zag een pop-up-werkplek in de stad. Na de wandeling een rustpauze en wat is er dan mooier om een verblijf in Boedapest af te sluiten met een boottocht. We namen bewust de boot van 18.00 uur zodat we de zon onder zagen gaan vanaf de boot. Een voor een gingen de lichtjes aan en tegen de tijd dat wij weer terug kwamen met de boot was het helemaal donker en alles was schitterend verlicht. Het was een prachtig plaatje. De laatste avond uit eten geweest in ons favoriete restaurantjes hof en toen de boel startklaar gemaakt voor de reis naar huis.

Gelukkig geen mensen op deze foto… De mooie zonsondergang vanaf de boot.