Oranje vrolijkheid…

En gisterenavond was er weer een feestje met een boot, ik zag op de televisie de huldiging van de voetbal Oranjevrouwen, Europees Kampioen 2017. Geweldig en wat een sfeer weer in ons Oranje landje, zulke dingen hebben we broodnodig en dus bedankt dames. Heel veel mensen konden even de zorgen vergeten tijdens deze vrolijke huldiging, want de zorgpremie gaat misschien weer omhoog volgend jaar. Hoe leg je aan iemand uit die geen hulp krijgt uit het ziekenhuis of na revalidatie dat de zorgpremie omhoog gaat? Een bekende van mij, haar moeder kreeg geen huishoudelijke hulp vanwege personeelstekort, tja. Ik legde het zelf als volgt uit aan kinderen van mensen en vriendinnen wiens ouder(s) geen hulp kregen. Als niemand protesteert dan gaat het in 2018 het nieuwe normaal worden dat jullie ouders af en toe geen hulp meer krijgen. En zo is het ook met de zorgpremie, als niemand krijst dan gaat het normaal worden dat er elk jaar een verhoging komt… Wat wilt u? Waar wilt u dat in Nederland het geld naartoe gaat? Want geld is er. Er gaan heel veel dingen wel goed en er zijn heel veel mensen die de wal niet bereiken en in het water rondjes moeten blijven zwemmen, de zorg in 2017. Echt petje af voor alle mensen die omzien naar een medemens. Voor iemand even een boterham smeren, was doen, even een oogje in het zeil houden, echt mooi. Mijn petje gaat niet af voor alle mensen die eigenlijk met de helft minder zorg toe kunnen en ook niet zeggen, meid ga maar naar iemand die het harder nodig heeft. Ik was laatst bij oma en haar visite en het ging over veel dingen. Ik moet zelf niet zeuren als ik straks geen pensioen heb, niet eerder met werken kan stoppen, niet meer aan de slag kom qua werk, geen zorg kan betalen enzovoorts. De oudere mensen keken mij aan met een vragende blik in de ogen. Ja, ik bedoel dat mijn leeftijdsgenoten en ik dan harder hadden moeten vechten om deze dingen wel goed voor elkaar te krijgen. Ze moesten lachen, tja. Nou genoeg, het is zomer en lekker van de zon genieten en de rest van het weer en veel op pad gaan en op pad gaan is nooit saai in eigen land.

Gedachteloos is zo moeilijk…

Een van de mooiste boten van Amsterdam ligt bij het Scheepvaartmuseum. Wij zagen gisteren de laatste helft van de Canal Pride vertrekken met deze mooie boot op de achtergrond. Het was heerlijk weer om lekker langs het water te zitten in Amsterdam. This Is My Pride was het thema dit jaar. Vrijheid, diversiteit en samen. Wij gaan er bijna altijd heen omdat de sfeer goed is en het is gewoon leuk. Geef mij persoonlijk een boot vol met lekkere mannen en pret. Wij vonden de Pride een beetje mat dit jaar. En wij vroegen ons af, hoelang zal het nog duren voordat ze entreegeld gaan vragen om de de Pride te mogen zien? En wat veel lege vuilnisbakken buiten de grachtengordel, iedereen nam zijn eigen afval vast mee naar huis? Onderwijs en opvoeding, kinderen leren dat man/vrouw relatie niet standaard is en de hele parade is overbodig…respect. Echte diversiteit is als je kijkt naar alle mensen die van de veerpont afkomen bij het IJ, prachtig. Met de tranen in mijn ogen weer een blik geworpen op het CS van Amsterdam in de steigers. Kan zoiets nou niet buiten de zomervakantie? Ik schaam mij echt dood voor de zomertoeristen… Laten ze thuis een selfie zien van iets in de steigers met een regenboogvlag. Op de NDSM werf was een voedsel festijn, erg leuk en ons bijna misselijk gegeten aan chocolade daar. Het zou bijzonder jammer zijn als de nieuwbouw woningen zouden gaan overheersen op dit terrein. De dag afgesloten in een van mijn favoriete tenten in Amsterdam en voor de regen weer de stad uit. Het was trouwens een dag met een zwart randje voor ons, we mochten geen appeltaart eten. In goede appeltaart zitten namelijk eieren… Op de wikkel van onze chocoladereep stond, kan sporen bevatten van ei. Ja en eer dat wij daar achter waren…toen was de reep al op natuurlijk… Ik kwam van de week thuis en mijn ouders waren eitjes aan het bakken, ik lag helemaal in een deuk. Mensen die echte honger hebben meegemaakt bakken gewoon een ei, code of niet. Misschien de eierdoosjes voorzien van een bijsluiter, de eisluiter? Er zijn bij ons al weddenschappen over welk artikel er volgend jaar zomer in de afgrond gaat… Fipronil, hoe geflipt zijn de eieren dan? Er is zoveel om over na te denken tegenwoordig. Ik ging met mijn familie pannenkoeken eten. Hoe spreek ik de persoon aan die ons van drankjes en eten voorziet? Wat bekt nog een beetje neutraal? Ober, serveerster, medewerkster of medewerker bediening, persoon in dienst van restaurant? En dan weer nadenken over welke eieren ze gebruiken voor in onze pannenkoeken. Gedachteloos uit eten gaan of iets eten is er niet meer bij in 2017, bewust van.

Bredaas kasteeltje…

In Breda hebben ze koffie met een kasteeltje. Onze vreugde was dan ook met geen pen te beschrijven afgelopen zaterdag toen wij een terras zagen met een bord dat ze appeltaart hadden… Kijk dan scoor je als stad al bijna een tien bij ons en pret. Dank, dank en dank… Breda een stad met een Oranje geschiedenis en dan wonnen onze Oranje voetbalvrouwen ook nog zaterdagavond, top. Wij hadden op de stations al de grootse pret om het dames en heren omroepen. Binnenkort beste reizigers… Goedendag reiziger, mag ik uw plaatsbewijs zien? Natuurlijk beste medereiziger. In een keer af van alle NS functies want iedereen is een reiziger in de trein. In Breda was het opvallend hoeveel mensen er op straat liepen, dakloos, in verwarde toestand, op reis enzovoorts. Ik denk dan kunnen we eerst al deze mensen niet eens helpen en het dan pas eens over aanspreekvormen gaan hebben, maar ach wie ben ik. In de Grote Kerk lag een boek en wij konden een kaarsje opsteken. Opvallend om te lezen hoeveel mensen een kaarsje opstaken voor een bekende. Dat de mensen op de aardbol gezelliger mogen worden, onze tekst, ieder zijn ding. Onze kaarsjes bleven branden en dus hiep hiep hoera. Het was mooi om alle kerken van binnen te zien en de architectuur te bekijken. Wij waren het echt weer eens met elkaar dat de meeste kerken er niet op vooruitgaan met een renovatie. Ik mis echt bijna overal de glas in lood ramen met de teksten. De Begijnhof en de binnentuinen waren het mooiste om te bekijken in Breda. De binnenstad van Breda is sfeervol en gezellig en het park met de vijver, ook mooi. En ze hadden een Legowinkel en boekenwinkels… Het weer zat alles mee en hoe meer richting Utrecht des te meer regen. In Utrecht was het nat en dan is daar gelukkig een heel groot station en het overdekte Hoog Catharijne. Als je er een tijdje niet meer bent geweest dan verdwaal je hopeloos in het winkelcentrum, wij dan. En met een julimaand met regen en zonneschijn is een film bekijken altijd fijn… Dunkirk, een stukje indrukwekkende geschiedenis. En ja, deze muts had toch tranen in haar ogen tijdens de film. Het weekend is over en nu weer met de beentjes in 2017 en aan het werk.

De dag naar Arnhem

Met de trein naar de stad Arnhem en het was gelukkig droog want ik las iets over een nieuw station in Arnhem met daklekkage. Na 18 jaar en 163 miljoen euro verder hebben ze daar nu wel een prachtig modern station. Hallo Arnhem, wij komen een dagje bij jullie rondlopen. Het begon bij ons met de slag om appeltaart met slagroom in Arnhem. Ze hadden geen appeltaart, wel cheesecake en iets met chocolade, mjammie. In het kader van de zelfreflectie, ik denk als we doorgezocht hadden dat we vast wel ergens appeltaart ontdekt hadden in Arnhem. Het was gezellig in Arnhem en wat veel horeca! Voor een kerk zat de plaatselijke muziekvereniging mooi te spelen, altijd leuk. In Arnhem veel te huur bordjes bij de winkelpanden. Rondom De Eusebius kerk lag de boel in de verbouwing. In de kerk lag de vloer gelukkig dicht, op de grafkelder na. Een prachtige kerk en na de verwoesting in 1944 hebben ze hem weer netjes in de stad gezet. In de kerk stonden mooie nieuwe luchtboogbeelden en het is de bedoeling dat in 2019 bij de 75-jarige herdenking van de Slag om Arnhem alle 96 beelden weer op de luchtbogen staan van De Eusebius. De oude beelden waren van ouderdom uit elkaar gevallen. Wij hadden de grootste pret in de kelder van de kerk. Wie waren die skeletten die daar zo open en bloot lagen? Deze kerk heeft trouwens een glazen lift tot in de top en in de kerk staat een prachtig orgel. De Rijnkade, water, bootje kijken en sjok sjok en na uren in Arnhem waren mijn voeten op. En dan is er altijd een lichtpuntje om de dag mee af te sluiten, patat. Ik behoor tot de patatgeneratie en nu ik mij daar bewust van ben, de patat smaakt nog lekkerder. Mijn reisgenoot zat met lange tanden te eten, tja ouder en dan ben je de verloren generatie. Ja alles in vakjes onderbrengen in Nederland, gelukkig zat de patat in een zak en de mayo niet in een vakje maar gewoon lekker op de patat. Lang leve de patat en dag Arnhem stad.

Het is zomer…

Het is zomer en het is een mooie zomer, best warm. Ik zit af en toe aan het strand te schrijven en te lezen en om mij heen te kijken en ik zie zelf de dingen veranderen. De laatste keer waren er torretjes op het strand en wat andere insecten die ik niet thuis kon brengen. Ik ga niet op vakantie, keuzes maken. Of nog een baan erbij nemen zodat alles weer kan. Ga ik daar blij van worden? Nee en dus niet doen. Het leven is zo simpel. Een dagje weg in eigen land is voor mij ook vakantie, bewust van. Ik heb helemaal niets te klagen qua materiële zaken voor mijzelf. Echte Hollanders klagen… Oké, mijn natuurkunde boek viel uit elkaar op het strand en ik hoop nog een ander te vinden, mijn wereld vergaat er echt niet door, ik heb er alleen maar lol om. Ik heb leuke mensen om mij heen en ik geniet van alles wat extra op mijn pad komt, hoe simpel kan het leven eigenlijk zijn. Af en toe dansen en af en toe wat dagjes weg, helemaal goed. Ik krijg vaak de vraag of ik nog idealen heb, wat zou je nou nog willen? De wereld gezelliger maken? Ik las laatst een stukje van Stephen Hawking over eerder naar Mars gaan om de mensheid te redden. Ik dacht toen, willen we deze doorgedraaide mensheid nog wel redden? En nee, niet alle mensen zijn doorgedraaide mensen, zucht. En volgens mij was Mars vroeger een soort Aarde. Zouden er mensen of wezens op een andere planeet zitten te wachten op ons? Op mij, woeha? Knappen jullie de zooi daar even lekker zelf op en accepteer dat ook de aardbol weer eens gaat veranderen door invloeden waar jullie geen enkele invloed op kunnen hebben. IJsschotsen breken nou eenmaal af, is altijd al zo geweest. Alles wat kan breken, breekt een keer onder invloed van en dan zijn het vaak nog dingen waar geen mens aan gedacht heeft… Tuintjes onkruidvrij maken, kleding kreukvrij maken, huizen perfect maken van binnen, wegen perfect maken, klassenfoto’s perfect maken en deze was zo simpel op te lossen geweest door fotobewerking… , uiterlijk perfect maken, vervoer mag geen vertraging meer hebben en het liefst verdienen we nog geld aan alles wat niet loopt zoals wij het willen en wat geen opzet was. En dan kom ik toch terug op mijn eerdere zin… Zouden er mensen of wezens op een andere planeet zitten te wachten op ons? Op mij, woeha?

 

Foto’s&zeeheld maken basisinkomen…

Het waren weken met ups en downs en dan vooral de humor proberen te vinden in de downs en te genieten van de ups. Veel mensen om mij heen zijn moe, moe van hoe ingewikkeld alles is en moe van het werken en moe van de pakken papier om iets voor elkaar te krijgen. Gewoon de boel de boel eens laten, zeg ik dan altijd. Ik stond op een nacht uit mijn dakraam te kijken en ik zag groene wolkjes, prachtig. Het heeft ook zijn voordeel om in de nacht wakker te zijn… Ik kreeg van een van mijn dinnetjes een brief met de datum juni 2018 en dat ze aan haar moeder misschien geen huishoudelijke hulp konden leveren in de zomervakantie. En wij ons afvragen, gaat het om 2017 of om 2018? Van die dingen zou mijn neef zeggen… Raadsvergaderingen in mijn af landje gaan over bomen en bitterballen en wij ons afvragen… Het zijn af en toe barre tijden in Nederland. We waren nog naar de World Press Photo geweest in De Nieuwe Kerk in Amsterdam. In De Nieuwe Kerk lag Michiel de Ruyter in een nieuwe kist en wij bijna door de glasplaat heen om te zien of hij echt in de kist lag daar en lol. Zat er houtworm in de oude kist? Een fotoserie van mensen in armoede elders op de wereld was erg indrukwekkend. Een vrouw in een flat in de keuken en in de keuken hingen slechts een paar tegeltjes aan de muur. Mijn vriendin haar keuken was laatst gesloopt en haar keuken zag er net zo uit na de sloop. Het besef van dat wij hier in Nederland gewoon een nieuwe keuken kunnen aanschaffen, bizar. Nou niet iedereen natuurlijk want de mensen die weinig overhouden per maand dat zijn er erg veel. Nu wil ik wel zeggen dat sommige mensen ook de stap terug niet willen maken en dat andere mensen financieel qua huis en vaste lasten helemaal vast tussen de keukenmuren en keukenkastjes zitten. Werken loont soms niet en heel veel mensen beginnen zich af te vragen of het nou wel zo verstandig is om te blijven werken, tja. Mijn haren gingen de afgelopen tijd echt rechtop staan van mensen die tegen mij zeiden dat extra zielig doen loont. Om dingen voor elkaar te krijgen moet je dus extra zielig doen, bizar. Misschien moet eerst de volgende financiële crisis komen voordat er een basisinkomen gaat komen? Zijn we in een keer af van alle extra zielige mensen? En alle mensen die op straat komen te staan met baanverlies door de invoering van het basisinkomen krijgen ook een basisinkomen dus wat is nou het probleem? Wat zou Michiel de Ruyter hierover gedacht hebben…admiraal denkt basisinkomen allemaal?

Vakantiegevoel…

En zo zwerf ik de week van hot naar her met mijn rugzakje. Een van mijn vriendinnen kreeg van mij het vakantiegevoel. Ja, laat het huishouden nou het huishouden, wandelen en ergens een drankje doen en genieten. Op het strand de schoolklasjes met een dagje uit, enig. Wij gingen vroeger naar de boer toe met de klas. Een klein meisje liet mij vol verbazing een kwal zien, kinderen die de bijzonderheid en schoonheid nog zien van een kwal op het strand. Een ander opvallend ding en een waarvan ik hoop dat het niet gaat doorzetten, de privéstrandjes… Wie beslist dat een stuk strand opeens niet meer voor iedereen is maar privé? Zelfs in de natuur en in de recreatie worden de verschillen tussen arm en rijk groter… Heersen over de natuur en de aardbol,veel plezier, ieder zijn ding, niet mijn ding. Er was hier aan zee laatst een mini vloedgolfje, zomaar opeens, niemand zag hem aankomen, de zee heerst, denk ik dan. Beheersen is een ander ding en vooral als je een vriendin helpt met behangen. Jezelf beheersen om elkaar achter het behang te plakken en pret. Wat een ellende zo om de verwarmingsbuizen heen… Het resultaat was wel mooi en nu de gang nog op een regenachtige dag behangen. Regen is wel gewenst voor de natuur, het is uitzonderlijk droog in ons landje. Na het behangen ging de barbecue aan en een mooi einde van een klusdag in mijn vakantie. Het blijft voorlopig mooi weer.

Op pad…

Het is best lekker een weekje vakantie en genieten van de zon en naar plaatsten gaan waar de zon wel schijnt. Op het strand is het altijd fijn op de rupsen na, stoeltje mee en opgelost. Ik vind de koepeltentjes op het strand zo leuk en mijn vader kwam met een tip uit de oude doos, neem een laken mee en maak je eigen tentje. En inderdaad, hoe simpel kan het weer zijn… Tips uit de oude dozen zijn erg leuk. De inklapbare bolderkar is een leuke uitvinding, neemt niet veel ruimte in beslag achter in mijn auto. Een vriendin kwam er mee aan en om flessen drank te vervoeren is ie ideaal en mijn rugtas mocht er ook in. Het is enig om te kijken naar stellen die samen de bolderkar trekken, op het strand aangekomen zie je meteen wie de zwembroek aanheeft. Een geeft een ruk naar links en de ander volgt naar links, wij gaan links liggen op het strand… bolderkar-pret op het strand. Mijn auto moest wel iets in de vakantie, naar de keuring. De kentekenverlichting was stuk en daarom dus een besparing van geen bonnen voor snelheidsovertredingen in het donker? Lampje gemaakt en nu misschien weer de besparing van een bon voor een stuk lampje? De dingen altijd vanuit twee invalshoeken bekijken, of meer. Op de fiets is het ook wel lachen af en toe. Een bordje met slecht fietspad en ik denk dan, knap het op, bordje overbodig. Of een bordje met welkom in de gemeente huppeldepup met eronder een bordje van wegsleepregeling van kracht. Hoe welkom ben je dan in deze gemeente? De humor ligt echt op straat, net als het nieuws. Ik kan zo mijn eigen krant gaan uitgeven met de achtergronden achter het nieuws, hilarisch. Om nou te zeggen dat fietsen het brein bij mij op nul zet…

Simpel…

Ik was op het strand nog in gesprek met een allerliefst klein hondje. Het kleine hondje begon steeds te keffen en te grommen in de buurt van een andere iets grotere lieve hond. Ik vroeg aan het kleine hondje of zij soms televisie keek? Ja toch even vragen hoeveel een hond meekrijgt van onze kabinetsformatie… Die sluit die uit en die wil niet samen met die en die wil dit niet en die wil dat niet… Mensen die een voorbeeldfunctie zouden kunnen uitstralen betreffende samen. Nee, het hondje keek geen televisie en ik ging een uitleg geven over hoe om te gaan met goede honden die anders zijn. Het was volgens mijn vriendin een leuk filmpje geweest voor op de televisie. Overal de pret van inzien is zooo belangrijk. Ik was nog eens even in mijn snurken gedoken en ik kwam tot de conclusie dat ik met mijn eigen kussen niet snurk, daar zit namelijk een nekrol in. Dus bij het uit logeren mijn eigen kussen dan maar meenemen, hoe simpel kan iets zijn. Ik zag op het internet dat snurken wel de een zijn snurk en de ander zijn brood is… Er zijn heel erg veel snurkoplossingen. Hoe zouden ze dat heel lang geleden opgelost hebben? Ik word af en toe hor en dol als ik weer eens in de echte wereld stap van dingen regelen, kan alles nou niet gewoon simpel? Wat heeft de mens de dingen toch ingewikkeld gemaakt, denk ik af en toe. En dan staar ik weer naar de zee of naar de sterren en dan is de wereld weer zo simpel. Simpel, raar woord. Een simpele wereld, lijkt mij wel een verbetering.

Tijd vliegt, juni 2017…

Er zijn mensen die mij missen op mijn blog. Ik had het druk de afgelopen weken en in deze wereld waar het normaal steeds abnormaler aan het worden is, stilte is dan af en toe ook niet zo erg. Ik noemde Nederland plakland vanmorgen bij oma. De oorzaken niet aanpakken, heel Nederland plakt. Ik zoek de stilte heel vaak op het strand op en de gezelligheid en de lach bij de leuke mensen om mij heen. Mijn eigen leven zo leuk mogelijk maken. Een vriendin zei afgelopen weekend op het strand tegen mij, het is genoeg als sommige mensen er zijn. Waarop ik mijn mond niet meer open deed, grapje. Ik kan van de kleine dingen genieten en zo ook van ons mutsenweekend in een huisje aan zee. Vier mutsen die bijpraten en pret maken. Mooie foto’s genomen aan het strand en wauw wat is de zon mooi op de zee en als ie ondergaat. Binnenkort gaan ze in Nederland een dag staken in het onderwijs. Ik hoor de verhalen van mijn vriendinnetjes overal aan en ik hoor de kinderen zo her en der eens aan en ik kwam tot de vraag waarom de ouders en kinderen eigenlijk niet eens gaan staken? Het is schrikbarend hoeveel kinderen er overspannen zijn, niet meer tot rust komen, gepest worden, niet meer naar school willen en de druk op school als te hoog ervaren. Zoveel kinderen die niet mee kunnen komen met het programma van de massa. Gewoon doorgaan met snurken allemaal. Ik heb ook lekker liggen snurken op mijn matrasje aan zee, na mijn laatste operatie iets met scheurtje ergens in en ik snurk nu af en toe. Toch eens de snurkdemper gaan uitvinden of de apneutest gaan doen, hilarisch. Ja we hebben erg gelachen aan het strand. Ik leg deze tijd af en toe uit aan iemand als een tijd waarin alle veranderingen wel erg snel gaan. Ik hoef meestal geen nadere uitleg over deze zin aan iemand te geven…