Mijn levensbootje…

Een jaar verder met Pasen en ik keek stiekem toch even terug naar vorig jaar. Dit jaar is alles weer anders. Mijn broer en schoonzus kwamen bij mijn vader op de koffie en ik was er ook weer op zolder en pret. Het was best gezellig zo even met zijn allen en goed om weer bij elkaar te zijn. Ik ging in de middag met mijn vader op bezoek bij mijn moeder en het was goed zo. Het is bizar hoe lelijk mijn moeder af en toe kan doen en een uur bij haar op bezoek per week is echt lang genoeg voor mij en pret. Het is heerlijk om weer even alleen op mijn zolder te verblijven. Ik hoorde afgelopen week nog het muzieknummer van Ramses Shaffy met de tekst, soms woon ik hier, soms leef ik daar. Ja ik kan het ook niet helpen… Mijn nieuwe baan is nu al een maand oud en het werken bevalt voor nu weer prima en vooral de mensen helpen want daar gaat het tenslotte allemaal om. Ik zit vaak aan het strand en gelukkiger dan op het strand kan niemand of kan niets mij maken, bewust van… Ik ben sinds kort toch weer ergens lid van geworden, eigenlijk niets voor mij. Ik vind lachen heel erg belangrijk en ik kan verschrikkelijk lachen om The GYGS op De Kapiteinenlijn. Het is alsof ik mijzelf en mijn reismattie hoor praten en pret. En het is leuk om ondernemend Nederland te horen. Ik als boekenwurm lid geworden van een podcast, het moet echt niet gekker worden met mij… Ik vind het televisieprogramma Even tot hier ook om te lachen en Podium Witteman voor de muziek maakt mij ook blij. En zo kijk ik naar wat wel kan in mijn leventje om het op te leuken… Mijn eigen levensbootje niet laten kapseizen. De maanden van leuke dingen doen komen er weer aan en al plannen genoeg voor in eigen land. Ik ben en blijf vooral benieuwd naar de wereld om mij heen en of de middenweg in alles weer terug gaat komen?

Paasweekend elders…

Ik heb bijna geen herinnering meer aan de uitjes met mijn reismattie en pret. En dus de hoogste tijd om weer op pad te gaan en te doen wat wel kan. En zo ging onze dagtrip gisteren naar onze mooie hoofdstad Amsterdam. Het was de eerste keer voor mij in coronatijd dat ik weer in Amsterdam was in mijn herinnering en dan zal het toch wel kloppen en pret? We gingen te voet van Zuid naar Centraal, een leuke wandeltocht. Ik kocht onderweg nog het boekje van Eva Meijer vanwege de maand van de filosofie en weer helemaal blij verder de stad door op mijn wandelschoenen. Het was heerlijk rustig om door de stad te wandelen en ik hoorde nergens rolkoffers, bizar. Er kwam een man in een karretje langs met harde muziek op en waar hij vroeger voor corona niet was opgevallen in het verkeer, keek nu iedereen zijn kant op, bizar. De geluiden waren anders in de stad. Het was opgeruimder in de stad en in het water van de grachten dreef minder afval en de stilte op het water, ook bizar. We hebben even bij de vijver op het Museumplein gezeten en daar mooie bakken met tulpen in het water en eromheen. Wat vooral opviel, er waren versierde fietsen met bloemen die af en toe ergens stonden. Deze fietsen deden mij denken aan de Flowerpowertijd en ook aan Roel van Duijn. We stonden even een koffie to go te drinken met een koek toen er een groepje van zo’n 40 mensen langs kwam met gele paraplu’s en een paar politieagenten. Het was een demonstratie tegen de vrijheidsbeperkingen en iets met voor liefde en knuffels. Waren dit nou de Wappie’s? Hebben wij nou Wappie’s in het echt gezien? Toch maar weer vaker de stad opzoeken want wij lopen hopeloos achter en pret. Wij kregen het vriendelijke verzoek om weg te gaan bij de koffie to go winkel. Het stond te gezellig dat twee personen voor de winkel een koek opaten en een bakkie koffie dronken. De politie controleerde af en toe op te gezellig volgens het personeel. Wij voldeden natuurlijk aan het verzoek want een ondernemer en zeker in deze coronatijd in de problemen brengen is niet oké. Ik mag geen koffie meer drinken en een koek opeten op afstand van andere mensen en op straat in de stad waar ik al sinds mijn kindertijd in de rondte banjer…waanzinnig. Ik filosofeer hem voor mijzelf nog even uit de komende maand en pret. We hebben verder vooral genoten in de stad van de mooie gevels en lekker gelachen en gekletst en later nog mooie bloesembomen gekeken onderweg naar huis. Het was te doen ons dagje uit met dank aan onze herinneringen aan waar wij naar het toilet konden in de stad en pret.

Corona spuugzat…

Weer een week om en alles wordt er niet beter op, iets met uitzichtloos voor veul mensen. Corona is net een jojo. De verkiezingen zijn geweest en alles blijft zo’n beetje bij het oude. De mensen om mij heen hebben ook bijna allemaal op een andere partij gestemd, kon ook niet anders met zoveel partijen om uit te kiezen. In mijn eigen leven gaat ook alles zijn gang en niet zijn gang en ik heb de grootste moeite met online studeren en pret. Ik ben namelijk van het lezen en opschrijven en filmpjes blijven bij mij minder hangen en pret. Ik zie liever de filmpjes niet en de uitleg in een theorielokaal en dan gelijk oefenen en hoppa klaar en ja ik ben nu vast weer een muts of zoiets en pret. Ik doe het nu maar op mijn eigen manier en schrijf rap mee met de getoonde filmpjes en lees wat over de getoonde dingen in de filmpjes. Ik heb het ook wel gehad om mij er druk om te maken, er zijn belangrijkere dingen in het leven en in deze coronatijd. Het is eigenlijk best raar want andere beelden van om mij heen blijven dan soms wel weer hangen, zeg maar dingen uit het eggie en pret. Ik haal mijn energie uit de afspraken met vriendinnen en meer is er ook niet en pret. We maken samen pret en eten lekker van alles op het strand en op straat en zijn lekker buiten. En alle dinnetjes hebben hun eigen sores en daar hebben we het dan ook even over. Het is vooral belangrijk om te lachen. En verder is iedereen om mij heen corona spuugzat en ikke ook…

Het is 3e stemdag…

Het is vandaag 3e stemdag. De ouderen en kwetsbaren mochten al per post stemmen of al twee dagen eerder in een stembureau. Mijn vader verkoos de meest simpele en begrijpbare weg en hij koos voor een leeg stembureau op 2e stemdag en pret. Ik heb trouwens erg veel pret gehad om de kieslijst want op de lijst van mijn kiesdistrict die door de brievenbus kwam stond geen Feestpartij en bij mijn vader wel en bij een vriendin ook in een ander kiesdistrict. De grappen hierover waren al een feestje op zich… iets met borrel nemen… Nou vandaag dus stemmen voor mensen die het willen want het is in Nederland geen verplichting. Ik ga wel stemmen en ik maak een draai naar de SP en mijn stem gaat naar Renske Leijten de nummer twee van de lijst. Deze vrouw heeft goed gewerkt de afgelopen tijd en de zorg blijft voor mij een belangrijk punt en vandaar nu een keer de SP. Mijn hoop voor de toekomst is nog steeds een ander kiessysteem met links, rechts en midden en tot die tijd speel ik gewoon vrolijk mee op deze feestelijke dag en pret. Nou we gaan het zien na vandaag, het gewone dagelijkse leven zal er niet heul anders door gaan worden. Mijn ouders worden niet opeens gezond en andere mensen om mij heen worden niet opeens beter en ik word niet opeens een robot zodat ik makkelijker mee kan in het nu, bewust van… Ik was van de week bij een scankassa en over een tijdje ga ik gewoon blieb blieb blieb praten tegen deze kassa’s. Ik snap ook niet dat zat deze kassa’s niet praten? Ze kunnen toch wel gezellig goedemorgen of goedemiddag zeggen? Het is vandaag 3e stemdag en geef deze kassa’s ook eens een stem! En gaat al het boventallige personeel mij nu helpen met het inpakken van de boodschappen? De stem van de klant is ook een stem. Genoeg op deze 3e stemdag, maak er een mooie dag van.

Beetje meer sjeu…

Er valt niet veel te bloggen, ik leef een beetje in mijn eigen wereldje op het moment. Of zoals mijn reismattie zegt, alle huisjes hebben hun kruisjes. Het is overal wat maar af en toe heb ik daar even geen boodschap aan. Ik werk nu weer wat in de zorg en bezit een avondklok werkgeversverklaring. Het ding gaat na de corona in een lijstje en hangt over 50 jaar vast in een coronamuseum in Leiden en pret. Met de tekst eronder, deze muts ging bij aanvang van de derde coronagolf weer in de zorg werken… Een tijd in de geschiedenis om met verwondering op terug te kijken later… Ja grapjes maken we nog wel onderling, niet veel maar toch… Ik kan gewoon aan een kopje koffie zitten en dan opeens een beeld voor mij zien van twee mensen van 70 jaar met 2 vaccinaties op zak en een coronapaspoort en die met de auto met een sleurhut erachter vrolijk op vakantie gaan naar Frankrijk en pret. Ik zie mijzelf dan bij mijn tweede bakkie koffie moederziel alleen staan zonder vaccinaties en coronapaspoort voor een gesloten museum in eigen land… Ja de raarste dingen komen zo bij mij op in coronatijd. Deze beelden komen niet voort uit afgunst bij mij, ik gun iedereen iets leuks. En het grapje van dat de kosten van de Uithoflijn al eerder ontspoord waren en nu de tram zelf ook, ja zoiets brengt nog een beetje sjeu in de dag. En ik moest winkelen op afspraak want ik had stevige werkschoenen nodig. Toch bijzonder om mee te maken zo’n privé shopping. Er mogen vanaf vandaag weer een beetje meer mensen in de winkels maar de op afspraak blijft. Ik loop met steeds meer verbazing op mijn snoet vaak door de omgeving heen en pret. En morgen naar de stembus om wijze mensen te kiezen die Nederland een beetje meer sjeu kunnen geven. Ik denk dat de Tweede Kamer Voorzitster de belangrijkste gaat worden met nog meer nieuwe sprekers van partijen in de Tweede Kamer. Meer sjeu in het leven, net zoals mensen jus over hun vlees doen, zoiets.

Van de sneeuw naar de zon…

Wat een verschil in februari, het ene weekend in de sneeuw en het andere weekend met 15 graden in de zon op het strand met heul veul mensen en pret. Het was alsof er geen corona meer was het afgelopen weekend! Ik heb even de oorlogsgraven bezocht in mijn nieuwe woonplaats en wat in de omgeving rond gefietst. Het ziet ernaar uit dat ik een nieuwe baan heb en ik ben daar erg blij mee. Ik kan weer wat bijleren en mensen blij maken en daar gaat het om en van mijn vrije tijd dan weer extra genieten. Ik vond het afgelopen zondag mooi om te zien, allemaal mensen die zaten te genieten in de zon! Ik heb een tijdje bij de boulevard zitten kijken naar de dure auto’s die voorbij kwamen, de oldtimers, de vader met kinderen in de bakfiets, de ouderen op de elektrische fietsen, echt alles kwam voorbij. Ik weet dat veul mensen er niet van houden maar ik genoot erg van de motoren. Ik hoor de shoppers van verre al aankomen en wat knalt het geluid dan mooi op de boulevard en pret. In heb geluiden waar ik niet tegen kan en andere geluiden zijn bij mij echt net prachtige muzieknummers, tja. Het heeft een naam volgens muzikale Jan in Zwolle. Ik hoor ook muziek in het geluid van de wind die waait tegen de metalen buizen bij het appartement, tja zo heeft ieder zijn eigenaardigheden. Ik mis mijn reismattie onderhand wel erg en onze uitjes, het is altijd zo gezellig. Nu hopen dat alles langzaam aan weer open gaat. Het slaat helemaal nergens op dat jongeren wel mensen op straat mogen aanspreken om een krantenabonnementen te verkopen en de winkel achter deze jongeren dicht moet blijven terwijl het daar gewoon goed ging met afstand houden en niet teveel mensen binnen. Ik kan trouwens erg genieten van mensen met hesjes aan met daarop gedrukt: afstand houden en anderhalve meter en het zelf niet doen, hilarisch. De humor ligt echt op straat. En zo hobbel ik wat in het rond en zorg nog voor mijn ouders en spreek weer wat mensen. De krokusjes staan in bloei en het voorjaar komt eraan, heerlijk.

Soms hier en dan daar…

En verder, soms ben ik hier en soms ben ik daar, soms ben ik even op mijn zoldertje en dan weer aan zee. Ik ga af en toe op bezoek bij mijn moeder en ik ben nog af en toe op mijn zoldertje bij mijn vader. Mijn zoldertje blijft nog even hebben we gezamenlijk besloten. Mijn vader mag ook een vaccinatie gaan halen en mijn moeder heeft de eerste prik al gekregen op haar woonvoorziening. Mijn vader wacht liever tot de dokter hem komt geven thuis maar dan kan hij lang wachten volgens mij. We zullen toch echt naar een vaccinatie locatie toe moeten rijden. Mijn vader heeft zijn eerste online vergadering gehad met mensen van de woonvoorziening van mijn moeder en pret. Ik hield mijn mobiel vast en hij via het beeldscherm vergaderen. Iemand die de eerste telefoon destijds nog zag komen en hij vond het geweldig en hij begreep nu wat thuiswerken was en pret. Ik heb zelf ook al een sollicitatie via beeldbellen gehad en het is een oplossing. Ik zou zelf eerst liever iets meer een robot worden mocht dit alles echt serieus gaan doorzetten, dacht ik. Ik ben wel benieuwd of de grote omslag in de tijd nu gemaakt gaat worden. Mijn nieuwe woonomgeving aan zee is echt wennen en ik weet niet of het mij gaat lukken. Ik heb altijd gezegd dat ik nooit in een appartement wilde wonen en ik begrijp nu weer waarom. Ik ben echt in staat om de centrale afzuiging eruit te rammen in de woning, echt vreselijk. Het is lawaaiig en al na een dag ligt er een zwarte laag stof in het toilet en in de badkamer. Het ding kan gewoon niet uit! Wie verzint nou zoiets? En zo zijn er nog wel meer dingen daar om aan te wennen en pret. Mijn vriend is ook wennen en we verschillen enorm van elkaar. De tijd zal het leren en mocht het ten koste gaan van mijn gezondheid dan ben ik snel weg daar, bewust van… Ik zet wel een tentje op het stand neer en pret. En zo gaat alles door en ik hoop net als iedereen dat alles weer snel open gaat en er iets van een nieuw normaal terug komt.

Winterpret aan zee…

Ik viel meteen met mijn neus in de sneeuw in mijn nieuwe woonplaats de afgelopen week! Nou ja, woonplaats, ik blijf een beetje zwerven. Ik besloot er dan ook meteen te doen alsof ik op wintersport vakantie was aan zee en pret. In de sneeuwstorm naar het strand en bijna niemand te zien, heerlijk en de mooiste foto’s gemaakt in de sneeuw. Ik heb lekker gewandeld in de sneeuw en thuis dronk ik dan glühwein want ja die fles moest ook nog een keer op en warme chocomelk. Er staan schommels op het strand en ik vind het heerlijk om daar af en toe ook op te zitten. Ik heb de grootste pret gehad in de sneeuw en toen de zon erbij kwam steeds een kwartier met mijn snoet in de zon gezeten en zie daar, de wintersport sproetjes zijn een feit op mijn gezicht. Het was een geweldige week en eigenlijk zoals de winters vroeger waren en toen waren er nog geen codes voor het weer en dachten de mensen zelf na en pret. We hebben onderling wel pret om dingen in het nieuws en verder snel vergeten want het is niet om vrolijk van te worden. Zo was er gisteren weer een soap om de avondklok in Nederland. Mocht iemand nog van plan zijn om iets aan de zomertijd en wintertijd te gaan doen met de klok, niet doen, doe het niet… Eerst eens heul veul oefenen met andere klokken zou ik zeggen of laat het een ander land doen en pret. In coronatjd kan er niet zoveel en dus op de fiets een beetje mijn nieuwe woonomgeving aan het verkennen en ik kom aardige mensen tegen. Ik schrik wel een beetje van de armoede om mij heen. Ik kwam bij het strand een jonge man tegen zonder handschoenen in de kou en helemaal zombie, hij was wel oké maar toch. Steeds meer mensen hebben het geestelijk moeilijk in deze coronatijd, zelf de meest gelukkige huwelijken staan nu af en toe onder spanning, bizar. Het is echt de hoogste tijd om de boel langzaam aan wat te gaan versoepelen, bewust van

Eureka…

Ik heb de afgelopen dagen kilometers gelopen met vriendinnen, een per dag per wandeling en pret. Binnen stompen wij af en volgens mij nog meer mensen, zombie jeugd heb ik al als nieuw woord vernomen. Ik moet wel zeggen dat wij de leukste grappen en woordspelingen maken van alle in onze ogen domme dingen in het nieuws en om ons heen. Er gaat ook meestal een thermoskan met koffie mee en soms komt er nog iets van koek tevoorschijn bij het even zitten op een bankje. Het is ook goed om te vernemen hoe het in de echte wereld met mensen gaat. Ik heb ook nu weer zo’n periode dat ik mensen gewoon niets meer zeg, ook al vragen ze om mijn mening, totaal ander level zo voelt het dan. Het goede nieuws is dat ik per toeval een nieuw vriendje erbij heb gekregen. Ik ben gewoon in de verkeerde eeuw geboren want mijn nieuwe vriendje is Edgar Allan Poe en ik heb het boek Eureka gekocht en het voelt als een heel goed vriendje erbij. Ik heb hetzelfde met Franz Kafka en met iemand die dan wel in deze eeuw leefde, Stephen Hawking. Zijn er nou nog levende mensen die een beetje in hun buurt komen? Het gaat tegenwoordig meer om het geld erachter en de marketing en zucht. Heel misschien als ik ooit nog de gelegenheid krijg dan kan ik een keer naar Baltimore. En tot die tijd lekker blijven lezen, alle tijd voor nu er verder weinig te doen is in het leven qua andere hobby’s. Ik ben soms misselijk van het lezen, boek na boek. De ontspanningsboeken, de thrillers van Walter Lucius vond ik erg goed. En verder ben ik lekker op mijn eigen tempo bezig om mijn nieuwe levenspad vorm te gaan geven.

Vreselijk…

En wat was er nog meer de afgelopen week. Een stukje geschiedenis natuurlijk met de nieuwe 46e president van de VS. En verder dat er toestemmingsformulieren kwamen voor twee verschillende vaccins om mijn oude moeder mee in te enten die al pas corona heeft gehad. Er ging veel door mijn hoofd heen en waaronder de gedachte van een muntje opgooien en dan kop of munt en pret. En nog een stukje geschiedenis want een demissionair kabinet besloot tot een avondklok in Nederland. Ik ben tegen het inzetten van een avondklok als corona bestrijdingsmiddel. Het kan aan mij liggen, ik heb ook met zoveel mensen gesproken met hun verhalen over WOII dat ik de avondklok als een verlies van vrijheid zie in negatieve zin. Er waren al weinig mensen op straat in de avond vanwege winter en alles dicht. En nu zijn er zelfs meer mensen op straat door de avondklok want er zijn rellen uitgebroken in Nederland. Een stukje geschiedenis wordt weer geschreven met het plunderen van winkels en het aanvallen van hulpverleners en andere mensen. Het geweld is niet goed te praten, iedereen is wel op de een of de andere manier gedupeerd door corona en nu komt er weer iets negatiefs bij voor mensen. Dan ben je politieman en je vrouw ligt ergens te herstellen van corona, je kinderen zitten thuis van school en dan sta je in de avond op straat vanwege gewoon een beroep omdat er eten op de plank moet komen en gooien onbekenden ook nog een keer stenen naar je hoofd. Vreselijk, bewust van… Iemand zijn winkel plunderen, de eigenaar van de winkel heeft vaak een gezin, dus monden om eten te geven en misschien nog ouders om voor te zorgen. Vreselijk, bewust van… Ik denk zelf aan de kwetsbare groepen vaccineren in rap tempo en dan de boel weer langzaam gaan openen per 1 april binnen eigen land. Veel mensen gaan het mentaal en lichamelijk niet meer trekken anders. Ik zie reizen buiten eigen land nu als grootste corona verspreider. Er zijn mensen nodig die niet alleen gereedschap kunnen pakken uit de gereedschapskist maar er ook mee kunnen werken en problemen mee kunnen oplossen.