Van de sneeuw naar de zon…

Wat een verschil in februari, het ene weekend in de sneeuw en het andere weekend met 15 graden in de zon op het strand met heul veul mensen en pret. Het was alsof er geen corona meer was het afgelopen weekend! Ik heb even de oorlogsgraven bezocht in mijn nieuwe woonplaats en wat in de omgeving rond gefietst. Het ziet ernaar uit dat ik een nieuwe baan heb en ik ben daar erg blij mee. Ik kan weer wat bijleren en mensen blij maken en daar gaat het om en van mijn vrije tijd dan weer extra genieten. Ik vond het afgelopen zondag mooi om te zien, allemaal mensen die zaten te genieten in de zon! Ik heb een tijdje bij de boulevard zitten kijken naar de dure auto’s die voorbij kwamen, de oldtimers, de vader met kinderen in de bakfiets, de ouderen op de elektrische fietsen, echt alles kwam voorbij. Ik weet dat veul mensen er niet van houden maar ik genoot erg van de motoren. Ik hoor de shoppers van verre al aankomen en wat knalt het geluid dan mooi op de boulevard en pret. In heb geluiden waar ik niet tegen kan en andere geluiden zijn bij mij echt net prachtige muzieknummers, tja. Het heeft een naam volgens muzikale Jan in Zwolle. Ik hoor ook muziek in het geluid van de wind die waait tegen de metalen buizen bij het appartement, tja zo heeft ieder zijn eigenaardigheden. Ik mis mijn reismattie onderhand wel erg en onze uitjes, het is altijd zo gezellig. Nu hopen dat alles langzaam aan weer open gaat. Het slaat helemaal nergens op dat jongeren wel mensen op straat mogen aanspreken om een krantenabonnementen te verkopen en de winkel achter deze jongeren dicht moet blijven terwijl het daar gewoon goed ging met afstand houden en niet teveel mensen binnen. Ik kan trouwens erg genieten van mensen met hesjes aan met daarop gedrukt: afstand houden en anderhalve meter en het zelf niet doen, hilarisch. De humor ligt echt op straat. En zo hobbel ik wat in het rond en zorg nog voor mijn ouders en spreek weer wat mensen. De krokusjes staan in bloei en het voorjaar komt eraan, heerlijk.

Soms hier en dan daar…

En verder, soms ben ik hier en soms ben ik daar, soms ben ik even op mijn zoldertje en dan weer aan zee. Ik ga af en toe op bezoek bij mijn moeder en ik ben nog af en toe op mijn zoldertje bij mijn vader. Mijn zoldertje blijft nog even hebben we gezamenlijk besloten. Mijn vader mag ook een vaccinatie gaan halen en mijn moeder heeft de eerste prik al gekregen op haar woonvoorziening. Mijn vader wacht liever tot de dokter hem komt geven thuis maar dan kan hij lang wachten volgens mij. We zullen toch echt naar een vaccinatie locatie toe moeten rijden. Mijn vader heeft zijn eerste online vergadering gehad met mensen van de woonvoorziening van mijn moeder en pret. Ik hield mijn mobiel vast en hij via het beeldscherm vergaderen. Iemand die de eerste telefoon destijds nog zag komen en hij vond het geweldig en hij begreep nu wat thuiswerken was en pret. Ik heb zelf ook al een sollicitatie via beeldbellen gehad en het is een oplossing. Ik zou zelf eerst liever iets meer een robot worden mocht dit alles echt serieus gaan doorzetten, dacht ik. Ik ben wel benieuwd of de grote omslag in de tijd nu gemaakt gaat worden. Mijn nieuwe woonomgeving aan zee is echt wennen en ik weet niet of het mij gaat lukken. Ik heb altijd gezegd dat ik nooit in een appartement wilde wonen en ik begrijp nu weer waarom. Ik ben echt in staat om de centrale afzuiging eruit te rammen in de woning, echt vreselijk. Het is lawaaiig en al na een dag ligt er een zwarte laag stof in het toilet en in de badkamer. Het ding kan gewoon niet uit! Wie verzint nou zoiets? En zo zijn er nog wel meer dingen daar om aan te wennen en pret. Mijn vriend is ook wennen en we verschillen enorm van elkaar. De tijd zal het leren en mocht het ten koste gaan van mijn gezondheid dan ben ik snel weg daar, bewust van… Ik zet wel een tentje op het stand neer en pret. En zo gaat alles door en ik hoop net als iedereen dat alles weer snel open gaat en er iets van een nieuw normaal terug komt.

Winterpret aan zee…

Ik viel meteen met mijn neus in de sneeuw in mijn nieuwe woonplaats de afgelopen week! Nou ja, woonplaats, ik blijf een beetje zwerven. Ik besloot er dan ook meteen te doen alsof ik op wintersport vakantie was aan zee en pret. In de sneeuwstorm naar het strand en bijna niemand te zien, heerlijk en de mooiste foto’s gemaakt in de sneeuw. Ik heb lekker gewandeld in de sneeuw en thuis dronk ik dan glühwein want ja die fles moest ook nog een keer op en warme chocomelk. Er staan schommels op het strand en ik vind het heerlijk om daar af en toe ook op te zitten. Ik heb de grootste pret gehad in de sneeuw en toen de zon erbij kwam steeds een kwartier met mijn snoet in de zon gezeten en zie daar, de wintersport sproetjes zijn een feit op mijn gezicht. Het was een geweldige week en eigenlijk zoals de winters vroeger waren en toen waren er nog geen codes voor het weer en dachten de mensen zelf na en pret. We hebben onderling wel pret om dingen in het nieuws en verder snel vergeten want het is niet om vrolijk van te worden. Zo was er gisteren weer een soap om de avondklok in Nederland. Mocht iemand nog van plan zijn om iets aan de zomertijd en wintertijd te gaan doen met de klok, niet doen, doe het niet… Eerst eens heul veul oefenen met andere klokken zou ik zeggen of laat het een ander land doen en pret. In coronatjd kan er niet zoveel en dus op de fiets een beetje mijn nieuwe woonomgeving aan het verkennen en ik kom aardige mensen tegen. Ik schrik wel een beetje van de armoede om mij heen. Ik kwam bij het strand een jonge man tegen zonder handschoenen in de kou en helemaal zombie, hij was wel oké maar toch. Steeds meer mensen hebben het geestelijk moeilijk in deze coronatijd, zelf de meest gelukkige huwelijken staan nu af en toe onder spanning, bizar. Het is echt de hoogste tijd om de boel langzaam aan wat te gaan versoepelen, bewust van

Eureka…

Ik heb de afgelopen dagen kilometers gelopen met vriendinnen, een per dag per wandeling en pret. Binnen stompen wij af en volgens mij nog meer mensen, zombie jeugd heb ik al als nieuw woord vernomen. Ik moet wel zeggen dat wij de leukste grappen en woordspelingen maken van alle in onze ogen domme dingen in het nieuws en om ons heen. Er gaat ook meestal een thermoskan met koffie mee en soms komt er nog iets van koek tevoorschijn bij het even zitten op een bankje. Het is ook goed om te vernemen hoe het in de echte wereld met mensen gaat. Ik heb ook nu weer zo’n periode dat ik mensen gewoon niets meer zeg, ook al vragen ze om mijn mening, totaal ander level zo voelt het dan. Het goede nieuws is dat ik per toeval een nieuw vriendje erbij heb gekregen. Ik ben gewoon in de verkeerde eeuw geboren want mijn nieuwe vriendje is Edgar Allan Poe en ik heb het boek Eureka gekocht en het voelt als een heel goed vriendje erbij. Ik heb hetzelfde met Franz Kafka en met iemand die dan wel in deze eeuw leefde, Stephen Hawking. Zijn er nou nog levende mensen die een beetje in hun buurt komen? Het gaat tegenwoordig meer om het geld erachter en de marketing en zucht. Heel misschien als ik ooit nog de gelegenheid krijg dan kan ik een keer naar Baltimore. En tot die tijd lekker blijven lezen, alle tijd voor nu er verder weinig te doen is in het leven qua andere hobby’s. Ik ben soms misselijk van het lezen, boek na boek. De ontspanningsboeken, de thrillers van Walter Lucius vond ik erg goed. En verder ben ik lekker op mijn eigen tempo bezig om mijn nieuwe levenspad vorm te gaan geven.

Vreselijk…

En wat was er nog meer de afgelopen week. Een stukje geschiedenis natuurlijk met de nieuwe 46e president van de VS. En verder dat er toestemmingsformulieren kwamen voor twee verschillende vaccins om mijn oude moeder mee in te enten die al pas corona heeft gehad. Er ging veel door mijn hoofd heen en waaronder de gedachte van een muntje opgooien en dan kop of munt en pret. En nog een stukje geschiedenis want een demissionair kabinet besloot tot een avondklok in Nederland. Ik ben tegen het inzetten van een avondklok als corona bestrijdingsmiddel. Het kan aan mij liggen, ik heb ook met zoveel mensen gesproken met hun verhalen over WOII dat ik de avondklok als een verlies van vrijheid zie in negatieve zin. Er waren al weinig mensen op straat in de avond vanwege winter en alles dicht. En nu zijn er zelfs meer mensen op straat door de avondklok want er zijn rellen uitgebroken in Nederland. Een stukje geschiedenis wordt weer geschreven met het plunderen van winkels en het aanvallen van hulpverleners en andere mensen. Het geweld is niet goed te praten, iedereen is wel op de een of de andere manier gedupeerd door corona en nu komt er weer iets negatiefs bij voor mensen. Dan ben je politieman en je vrouw ligt ergens te herstellen van corona, je kinderen zitten thuis van school en dan sta je in de avond op straat vanwege gewoon een beroep omdat er eten op de plank moet komen en gooien onbekenden ook nog een keer stenen naar je hoofd. Vreselijk, bewust van… Iemand zijn winkel plunderen, de eigenaar van de winkel heeft vaak een gezin, dus monden om eten te geven en misschien nog ouders om voor te zorgen. Vreselijk, bewust van… Ik denk zelf aan de kwetsbare groepen vaccineren in rap tempo en dan de boel weer langzaam gaan openen per 1 april binnen eigen land. Veel mensen gaan het mentaal en lichamelijk niet meer trekken anders. Ik zie reizen buiten eigen land nu als grootste corona verspreider. Er zijn mensen nodig die niet alleen gereedschap kunnen pakken uit de gereedschapskist maar er ook mee kunnen werken en problemen mee kunnen oplossen.

Positief van geest…

Het was een leuke week, er was heul even sneeuw en meteen een mini sneeuwpop gemaakt in de tuin en door de sneeuw heen gelopen, enig. En verder op intelligente visite geweest bij twee verschillende huishoudens en ik moest naar de tandarts en daar mag doorlopende visite wel en pret. Mijn intelligente kapster mag van mij ook wel weer open maar er zijn blijkbaar weer verschillende trappen in het woord intelligent en zucht. Ik heb een rondje gereden door drie provincies en wat een drama’s zijn er dan te zien onderweg. In de dorpen, de horeca bijvoorbeeld, panden staan te huur of te koop. Ik kwam verschillende winkels tegen die er jarenlang zaten en nu met borden van opheffingsverkoop erop. Het voelt af en toe spookachtig om door verlaten winkelstraten te lopen, over boulevards of in het centrum van een dorp of stad. En uiteraard allemaal zonder iemand te spreken buiten en voor 21.00 uur in de avond weer binnen en pret… Er is ook goed nieuws want veel panden zijn wel al verhuurd of verkocht en mocht alles weer openen dan is het leuk om de veranderingen te gaan bekijken in het straatbeeld. Dat het voor veel mensen een zakelijk drama is in deze coronatijd blijft een wel feit en helemaal als het drama zich doorzet naar privé. Geld bijdrukken voor ondernemers is een oplossing voor nu voor op de kortere termijn. En toch zijn de meeste mensen om mij heen dan niet positief getest maar wel positief van geest gelukkig. Ik heb ook een traantje gelaten van de week want ik heb onze reisvoucher opgemaakt. Het zijn van die dingen… Ik vond het enig om steeds korte reisuitjes te boeken voor mijn reismattie en voor mijzelf en zoveel mogelijk overnachtingen boeken in eigen land van de voucher was mijn sport en pret. We hebben nu nog twee voucher uitjes in het vooruitzicht in Nederland, in juni en september, hallo Brabant en Limburg… Wat mij betreft een groot carnaval daar in juni tot en met september. En mocht het niet doorgaan dan krijgen wij wel weer een nieuwe voucher en pret. De pret die wij van onze voucher hebben gehad is onbetaalbaar, echt waar. Ik hoop echt dat per april alles weer langzaam aan open gaat, er is dan behoefte aan een positieve langere termijn visie in plaats van een negatieve kortere termijn visie, denk ik zelf.

Rot wakker worden…

Ik bezit nog steeds niet veel spullen en in het coronajaar gingen daar ook nog eens een keer de meeste uitjes vanaf. We hebben een voucherpot en pret en het is een werk hoor om alles bij te houden. Ik kijk dan altijd naar wat er dan nog wel kan of mogelijk is… En toch is het dan rot wakker worden vanmorgen zo zonder kabinet. Zeg maar een van de weinige dingen die er nog wel waren in het leven… ook ter ziele gegaan. En niet door corona maar door de toeslagenaffaire en terecht en punt en door. De h is van hervormen van het toeslagensysteem. En zoals mijn reismattie reageerde op het vallen van het kabinet, gelukkig hebben we elkaar nog en heul veul pret. Nog een goed ding in het nieuwe jaar, meer humor zoeken en meer muziek luisteren. Ik was het vorige weekend een nachtje uit logeren geweest bij mijn reismattie, we hadden zoveel om bij te kletsten dat het niet ging lukken in een middag en avond en pret. Een avondklok is ook zoooo niets voor ons en pret. De volgende ochtend was het heerlijk weer en een mooie wandeling gemaakt door haar dorp. Het was jammer dat er geen sneeuw lag. Er komt vandaag als het goed is wel sneeuw, hoera!

Als ik altijd hetzelfde…

Erger kan het niet worden, dacht ik na de feestdagen van 2020. Ik ben zo sterk uit het afgelopen nare jaar gekomen dat ik vol goede moed aan dit jaar ben begonnen. De knop helemaal omgezet en mijn brein delete nu automatisch weer berichten en gedrag waar ik niets mee kan en hoef en pret. Het nieuwe jaar begon prima met het goede bericht dat er eindelijk een kamer was gevonden voor mijn moeder op een groepswoning. Wat mijn vader wilde en mijn moeder nog kon aangeven en prima dan. Ze hoeven mij er echt nooit heen te brengen en pret. Ik ging dus voor de zoveelste keer spullen inpakken en uitpakken en nieuwe planten op de nieuwe kamer van mijn moeder neerzetten en zucht, echt helemaal klaar mee en pret. Ik was dus aan het verhuizen de eerste week van het nieuwe jaar. De tweede week van het nieuwe jaar mijn vader een beetje geholpen met zijn herstel en een rondje met hem buiten gelopen. Ik heb goede hoop dat hij van het voorjaar weer kan fietsen in de buitenlucht. En zo is de tijd aangebroken dat ik voor mijzelf weer een leven kan gaan opbouwen. Coronatijd of niet, alles gaat toch door voor zover mogelijk. In coronatijd is bewegen en in beweging blijven juist heel belangrijk om andere klachten te voorkomen. Ik heb wat knopen doorgehakt voor mijzelf en ga nieuwe paden op. Mijn zolderkamertje zal ik het meest gaan missen straks, schoon, gezellig, rustig en de sterren vanuit mijn dakraam. Zoals de spreuk boven mijn bureau zegt, als ik altijd hetzelfde blijf doen zoals ik deed… Er komen vast andere mooie dingen voor terug in mijn leven en anders zoek ik ze zelf wel weer op, bewust van

Dag 2020 en hallo 2021…

De laatste dag van 2020 en wat een jaar. Het mag dan de laatste dag van het jaar zijn, alles gaat gewoon verder in 2021, bewust van Nou ja, alles… open en weer dicht en open en voor altijd gesloten, zo’n jaar was het wel en zal het nog wel even blijven totdat het virus af is en gewoon een griep is geworden. Vroeger toen er nog niet zoveel mensen woonden in Nederland en er genoeg ruimte was overal gingen de mensen gewoon door met werken en leven tijdens een uitbraak van een ziekte en was alles open. De tijd waarin de mensen blij waren met een stuk snoep of een zelfgebreide pop. Vroeger toen de mensen gewoon om 22.00 naar bed toe gingen op oudejaarsavond en op nieuwjaarsdag elkaar de beste wensen gingen geven. We zullen het met zijn allen in het nu moeten doen met meer mensen in een klein Nederland. Ik wens iedereen in eigen land en waar dan ook ter wereld de beste wensen voor het nieuwe jaar 2021. En help elkaar en kijk naar elkaar om, gewoon omdat zoiets niet hoeft te veranderen, bewust van

Beetje positief…

Wat een bijzondere dag weer vandaag zo net voor de kerst. Ik ging voor het eerst weer naar mijn moeder en ik kon voor de eerste keer zonder maanpak aan bij haar naar binnen. Het was gewoon vreemd om elkaar weer te zien in het echt en pret. En blij dat zij was om mij weer te zien. Pa komt ook snel weer hoor, alleen moet hij wel rustig aan doen. Zij begreep het en het was vooral de dankbaarheid die nu in de lucht hing omdat wij er allemaal nog zijn. We zijn werkelijk waar overstelpt met kaarten en plantjes en bloemen en ik had er twee voor haar met lichtjes erin meegenomen. Ik wil echt iedereen bedanken die in deze periode en het afgelopen jaar er voor mij waren en voor ons gezin. En het personeel in de zorg die de klus toch mooi hebben geklaard in 2020. En het is nog niet over, we zijn nog niet eens halverwege, denk ik zelf. Ja, het was een mooi moment vanmiddag. Het geeft andere mensen misschien ook weer een beetje hoop om iets positiefs te lezen. Ik denk ook aan de andere kinderen die ik heb ontmoet en gesproken bij mijn moeder bij de afdeling, ik heb geen idee of hun ouder nog in leven is, ik hoop het van wel. Nog een bijzonder moment, mijn vader liet zich ontvallen dat hij nu niet meer bang hoefde te zijn want hij had corona ontmoet. Ik herkende daarin de angst van alle ouderen die ik sprak het afgelopen jaar. Zij vertelden mij veel binnen te zitten en angstig aan tafel bij hun kinderen te gaan zitten met de kerst. Ja, er leven heel wat mensen in angst, de angst voor het onbekende. De maakbare wereld ligt aan duigen. Ik dacht vandaag ook aan het jonge personeel op de afdeling bij mijn moeder en aan de aardige jongeren in mijn lievelingssupermarkt. Ik hoop dat zij net als mijn ouders ook blijven strijden voor hun toekomst. Er zijn wijze mensen nodig om de jeugd een toekomst te gaan geven, bewust van… Ik heb natuurlijk bijna al het nieuws van het afgelopen jaar gevolgd tussendoor en het nieuws voor 2021 zou echt anders kunnen… Ik wil heel veel dingen gewoon niet meer lezen in 2021 en ik wil het woord zwabberbeleid ook niet meer horen en zien… Ik heb het afgelopen jaar zelfs een antwoord naar iemand gegeven dat ik mij dood zou schamen om voor zo’n afdeling te werken en dan moet je het bij mij wel heul bont maken en pret. En zo overpeins ik weer eens wat zo voor de kerst.