Dolle boel en niet mijn smoel…

Het was weer een gezellig weekend en lekker met een vriendin zitten kletsten en een wandeling gemaakt langs het water. En natuurlijk een gebakje gegeten in de zon omdat wij jarig waren geweest, dolle boel. Ik ben altijd een heule maand jarig en steeds met een ander gezellig uitje erbij. Bij onze thuiskomst met een van de kinderen naar de patattent geweest en ook daar zaten wij te kijken naar de plastic bakjes en het plastic bestek. Zal er een tijd komen dat ik ook mijn eigen bordje en bestek in mijn rugtas moet doen? Je kan het ook overdrijven allemaal… Ik heb mij wel voor genomen om standaard mijn eigen drinkbeker mee te nemen op reis in mijn rugtas, kunnen ze hem bij afhaalkoffietenten vullen met koffie en is er geen bekertje met plastic dekseltje meer nodig. En dan maar hopen dat ze niet met stift mijn naam op mijn leuke beker zetten… Ik heb mij de rest van het weekend vermaakt met muziek en het was Moederdag. Ik heb de badkamer schoongemaakt en daar is mijn moeder blijer mee dan met bloemen en pret. In verband met de nieuwe privacywetgeving is er nu op mijn werk een nieuw programma om mee te werken. Er staat ook een gezellig smoelenboek op. Een soort van Facebook waar je elkaar met je verjaardag kan feliciteren en nog meer. Ik ben vast niet goed bij mijn hoofd als ik dan denk, privacy cliënten top, privacy medewerkers boeit dus niet. En je moet dus zelf dingen uitzetten als je wat gegevens niet wilt delen, de omgekeerde wereld bij mij. Maar zoals ik al eerder zei, ik zal wel niet goed bij mijn hoofd zijn. Ik vind het zelf enge tijden aan het worden af en toe. Nou boeien verder, het belooft een gezellige week te gaan worden en de zon blijft schijnen, wat wil ik nog meer…

Watte schrijf je nou?

Wat te denken van alle toekomstige dingen die verboden gaan worden? Iets niet produceren en op de markt brengen en het hoeft ook niet verboden te worden? De EU legt tegenwoordig een wattenstaafjesverbod op? Het is toch aan de producent om alternatieven te gaan verzinnen? En mogen wij zoiets in eigen land beslissen? Bindend wattenstaafjesreferendum misschien? Watte schrijf je nou? Nou laat ik mijn pen maar watte in bedwang houden… De pret is er trouwens niet minder om, wij nemen nu steeds foto’s van alles wat men wil gaan verbieden. Ik heb een prachtige foto gemaakt van allemaal wattenstaafjes en een Nederlands vlaggetje ertussenin. Kunst met de grote K, o nee, W van wattenstaafje. Foto’s van een glas drank met een plastic rietje en een plastic stampertje erin, het kan allemaal. Ja wij grappen erover en natuurlijk kan alles wel wat minder of anders qua afval, bewust van. Het is wel te hopen dat de heule wereld dan meedoet en dat wij als EU landen ons afval ook niet meer naar andere landen buiten de EU brengen… Wij kwamen op Koningsdag in Haarlem kinderen tegen van De Groene Mug. Zij liepen op deze feestdag afval te scheppen om mensen bewust te maken van de troep op straat. Op mijn vraag of zij er geld voor kregen was het antwoord, een vergoeding. Ik vond het persoonlijk sneu voor deze kinderen op Koningsdag. Ze doen natuurlijk wel iets om de wereld te verbeteren in hun ogen en daar is weer een groen petje voor af te nemen. O ja en mensen met een hart voor democratie kunnen nog steeds tekenen op referendum.nl voor een raadgevend referendum over de ingrijpende nieuwe donorwet. Ik had zelf al afscheid genomen van het raadgevende referendum maar democratie kruipt waar het niet gaan kan… spannende tijden.

Even tussendoor…

Ik was laatst even met een vriendin op het strand om bij te kletsen. Het is lente en qua temperatuur soms echt zomer. De zee was vies van de algen en wat een stank en dus geen duik in zee. Wat mij al even opvalt is dat de wind afneemt, zelfs op het strand is het nu af en toe vies warm zonder wind. Of de wind is fel en met vlagen of opeens helemaal weg. En ik vergeet het steeds om op te schrijven… Mensen letten met warm weer op honden in een afgesloten warme auto en helemaal goed en er is nog een ding om op te letten met warm weer. Dementerende ouderen die in de zon gaan zitten of soms ook oudere mensen die in de zon gaan zitten in de tuin of elders zonder bescherming of bedekking van het lichaam! Iemand doezelt in en kan binnen een mum van tijd levend verbranden en uitdrogen in de zon met de dood tot gevolg, zeker als deze persoon ook nog een gewone bril draagt. Niet alles is te voorkomen, wel een bewust puntje van aandacht. De vulkaanuitbarsting op Hawaï is een van de mooiste dingen in het nu. Voor de mensen die daar wonen minder, de vulkaan wint altijd van de mens. En de aarde beeft en beeft en er verschuiven wat dingen onder de oceaankorst, geweldig. Nog twee grote vulkaanuitbarstingen en er komt een nieuwe ijstijd dus nog even van de zon genieten voordat de zon bruin gaat kleuren… En verder staan er door het mooie weer hier in eigen land mooie sterren boven mijn hoofd en ik heb er al twee rakelings langs mijn raam zien vallen, heerlijk. Het maakt altijd weer bewust van, wie ben ik nou eigenlijk helemaal in het wereldbol en heelal geheel?

Zolang de lepel in de hete brijpot staat…

Op 6 mei alweer in de benenwagen en op naar Jan in Zwolle. Het gaat een beetje eng worden, Zwolle is voor mij al aan het voelen als thuiskomen en lol. Wederom een prachtige zonnige dag en lekker samen zitten bijkletsen op een terrasje. We gingen wandelen door Zwolle en Jan kon mij het een en ander vertellen over zijn eigen belevenissen in Zwolle, leuk. We zijn nog naar de expositie in de kerk geweest van De Zwolse Lente. Zwolle in beeld gebracht in de jaren 1945 tot 1976 door een persfotograaf. De mooiste foto was die van een aanrijding tussen een melkkar en een gemotoriseerd voertuig. In die tijd was zoiets nog nieuws, erg leuk. Er was nog iemand uit Zwolle die erg leuk kon vertellen over de foto’s van Zwolle van vroeger…Jan zijn hoofd raakt dan gauw vol en dan is het de hoogste tijd om van kerk naar kroeg te gaan. We hadden het onderweg nog even de verschillen van onze breinen en dat ik een opslagcapaciteit heb voor veel informatie en dat het bij hem al snel vol raakt. Zo is iedereen anders en zolang je een beetje begrip hebt voor elkaar gaat alles goed. En zo kwamen we uit bij De Hete Brij, vooral niet terzake komen in een bruincafé. Een café is om gezellig iets te drinken en het ging dus bij ons aan de stamtafel over Jan Jans en de Kinderen en de rode kater en meer stripboeken. En de olijke Jan ging dus gewoon naar het damestoilet en dan grappen met genderneutraal, ja ja, ophouden graag. We gaan nog niet naar huis nog lange niet nog lange niet werd door mij omgezet naar, ik ga nu naar het station. Ik vond het mooi geweest na een lang weekend rondgelopen te hebben in het Nederlandse land. En Jan, we gaan de volgende keer echt waterfietsen in Zwolle en een betere foto breien… Dag Jan, dag Zwolle!

Een katapult schoot mij naar Venlo…

Ik was 5 mei in het Limburgs Museum in Venlo. Van Neanderthaler tot stedeling en ridders, jonkvrouwen en horigen, allemaal te ontdekken in het museum. Het was eigenlijk meer een museum voor kinderen en toch was het best grappig om te zien. In het museum stond een grote oude katapult en ik schaamde mij echt voor mijn eigen fantasieën van wat ik allemaal met deze katapult zou kunnen doen. Ik zag ook nog een helm met een stoel en om mijzelf vrij te waren van meer zondige hersenspinsels op nota bene 5 mei, hoppa snel deze afdeling af in het museum. Er waren gelukkig kerken in Venlo en ik kwam daar weer helemaal tot rust… De St. Martinuskerk was op het einde van WO2 zwaar beschadigd en nu weer een pracht en praal. Ik vond de preekstoel bijzonder en het aardige vrijwillig werkende kerkmeisje kon mij geen antwoord geven op, of de zon later bovenop het dak van deze preekstoel was gemaakt? Ik heb de rest van de dag mijn mond gehouden, leek mij beter en zelf uitzoeken ook. De glas-in-lood ramen waren werkelijk prachtig in de St. Martinuskerk. De Joriskerk was meer mijn kerk, gewoon simpel en volgens mij was deze kerk heel lang geleden nog veel mooier. Ald Weis Hoes, de voormalige Latijnse School was echt prachtig! En de architectuur van het oude stadhuis was bijzonder mooi en dan zo gezellig omgeven door volle terrassen. Het was heel erg druk in Venlo en veel Duitse en Poolse mensen en ik zag ook toeristen met rolkoffers in de stad. Het was een leerzame Bevrijdingsdag en ik liep over het kleurtjes zebrapad terug naar het station voor de reis naar huis met de trein. Dag Venlo!

Hoe dingen veranderen…

Ik kan soms echt vol verbazing over iets lezen en het dan eens terughalen naar mijn jongere leven en mijn leven in het nu. Ik ging toen ik jonger was vaak op Tienertoer, een paar dagen met de trein en een lol dat wij als vriendinnen hadden onderweg en in het land. Het meest ranzige bed stond volgens mij toen in de omgeving van Heerlen. We hadden zaterdagbaantjes, vakantiebaantjes en goed en slecht rapportengeld en wij konden zo met ons eigen geld op Tienertoer. In het nu is het ook leuk om het land door te crossen met de trein en ik en de andere vriendinnetjes betalen de kaartjes van loon na werken. En we spotten de aanbiedingskaartjes in de winkels om van deze besparing weer eens appeltaart met koffie te nemen op een terras of een zomers Malibulekkersjuutje met een nu nog vrolijk gekleurd plastic rietje. Ik ben eigenlijk een simpele trut waar er duizenden van in een EU doos gaan… Hee dat is toevallig, ik lees net dat wat 18 jarige kinderen gaan reizen met de trein door Europa. De EU stelt geld ter beschikking voor deze kinderen. Nou, veel plezier allemaal op reis door Europa, geniet ervan. In mijn kindertijd was er nog geen EU pot met treinkaartjesgeld, hoe dingen veranderen… En ik denk ook nog wel eens terug aan mijn oude overleden oma die vroeger gewoon naar het verzorgingshuis kon in haar eigen woonplaats. Een oude bekende van mijn moeder moest eerst vijf keer vallen alvorens zij werd opgenomen in een verzorgingshuis. En je moet tegenwoordig eerst ondervoed zijn als oud mensje alvorens urgent te worden. Ik weet nog dat wij vroeger een actie hadden voor ondervoede kinderen in Afrika en de ondervoeding is nu gewoon hier in eigen land. Hoe dingen veranderen…

Hoera Koningsdag!

Hoera de vlag mag uit, we kunnen voortaan rustig slapen, de leiders van Noord en Zuid-Korea hebben elkaar de hand geschud en gaan praten, dank u, ga zo door allemaal. Vandaag mocht de vlag bij ons uit want Koningsdag, hoera. Wij waren Koningsdag in Haarlem en het was gezellig druk en niet te druk. Het was ontzettend leuk om alle feestende mensen te bekijken en de gezelligheid. Er waren op ons terras veel bitterballen en zonder bitterballen toch echt geen Koningsdag voor ons. In Haarlem stonden ook de gevulde zandzakken paraat bij de vrijmarkt en wat blijft het jammer dat zoiets nodig is voor de veiligheid in het jaar 2018. Haarlem is verder een prachtige stad en zeker een bezoekje waard ook op andere dagen in het jaar. Mooie groenpartijen en leuke watertjes met bijbehorende hippe sloepjes. Ja het was een leuke en gezellige dag en nu op naar de volgende feestjes, feestdagen en naar een belangrijke herdenkingsdag op 4 mei.

Iedereen zijn eigen tafel…

Van mijn geld, van ons geld, grrrrrrr. Deze opmerking klinkt de laatste tijd steeds vaker bij mij en bij de mensen om mij heen. Ik maak hem zelf vaak en ik hoor hem ook vaak om mij heen en dassss niet echt goed… Afijn het was gisterenmiddag en avond en nacht weer waar voor ons geld met een debat over memo’s. Het is de normaalste zaak dat de mensen bij het politieke debat andere dingen doen tijdens het debat en wat doet de burger nou tijdens zo’n debat? Nou wij waren aan het strijken ondertussen, aan het nagels vijlen en lakken aan de hoofdtafel, aan het koffiezetten aan de keukentafel, aan het boodschappenlijstje maken aan de financiële tafel en grappen over andere leuke dingen aan het maken. De tram naar Uithoorn gaat er komen en de naam was bekend, de Amsteltram. De Amstelbiertram door ons nu al gedoopt en de beste bouwers brouwen hem, Amstelbiertram…En zo lagen wij weer dubbel. We hadden het ook nog over dementerende ouderen die memo briefjes in huis hebben hangen om bijvoorbeeld de herinnering aan de kraan van de wasmachine opendraaien levendig te houden. Geloof, hoop en liefde werden moeiteloos omgezet tijdens het debat naar geloof, leugen en geen motie. Nou zo’n debat was het dussss. De teleurstelling bij wat mensen om mij heen was er wel vandaag. Veel burgers zien alleen de eigen werktafel weer de volgende dag… of de arbeidsongeschiktheidstafel of de ziektetafel of de spelletjestafel in het verzorgingshuis. De avond had ook kunnen gaan over de middenstanders, het onderwijs, de zorg, arbeidsgehandicapten, de politie, een nieuw kiessysteem, de ICT, de robotisering, de migranten, de EU, Europees beveiligingssysteem voor de treinen… , dronewetgeving, dure boodschappen (hallo appel en krop sla), de huizenmarkt, kinderbijslag naar inkomen, toeslagen en ga zo nog maar uren door. Het hoofd boven tafel houden is voor veel mensen het echte leven. Nou morgen Koningsdag, onze rood, wit en blauwe feestdag, hoera! Even feesten om de scherpe randjes van het leven onder tafel te vegen. Beetje jammer dat de biertram er nog niet is…hik.

Muziek, meer hoeft niet…

Zomer in april, niet normaal… Ik had lekker twee vrije dagen en en waren ook eindelijk weer eens sterren te zien in de lucht. En zowaar, mijn eigen ster was er twee dagen. Ik noem mijn ster de werkende ster, er is daar altijd iets met het licht aan de hand. Het zou toch geweldig zijn als er eens iemand gaat zwaaien vanaf een ster of planeet naar mij… Ik was gisterenavond naar een andere ster met zijn band in het theater te Hoofddorp. Frank Boeijen, een ster met een boodschap. We zaten eerst lekker op een terras wat te eten en daar zaten Frank en consorten ook te genieten van de zomer in april. Ze waren gezellig aan de wijn en shag op deze mooie lentedag. Leuke mensen zo op het eerste oog en een verademing met wat ik heb het hoog in mijn bol sterren. Ik was voor Hoofddorp nog even naar het graf van An geweest, een van mijn overleden vriendinnen, ik was toch in de buurt. Ik had even een bloemetje neergezet en ik zat even stil bij haar graf. In haar graven rij rij liggen twee mensen met alleen een naam op de grafsteen en waarvan een uit het jaar 1923 en best oud is geworden. Ik zie nooit bloemen op deze graven en zijn deze mensen dan in eenzaamheid gestorven zonder nabestaanden? Ik heb mij voorgenomen om de volgende keer bij hun ook een bloemetje neer te leggen, gewoon omdat ze er zo stil bij liggen… Mijmeren op de begraafplaats en ik denk dat ik daarom de muziek van Frank Boeijen zo kan waarderen. Het gaat ergens over, een boodschap, ze begrijpen de lichte en donkere kanten van het leven, denk ik. En ze maken echte muziek met de heerlijke jankende gitaren. Mijn vriendin zei het ook, als Frank zijn mond opentrekt kan iedereen inpakken, zo goed. Het was indrukwekkend, het nummer met ik heb alleen mijn handen en muziek te geven was tranen in mijn ogen zo goed. Meer hoef je toch ook niet te geven? Geen idee hoe het nummer eigenlijk heet, het was mooi. We hadden nog wel lol om de flesjes drinken met de rietjes in het theater. Rietjes, wanneer komt het rietjesverbod in Nederland? En kunnen we dan ook de plastic stampertjes in de glazen verbieden? Het beste is om die rietjes wereld even heleeeemaaaal uit te gaan als je hem zat bent… En vraag dan vooral niet naar de weg want iedereen is de weg kwijt…