De winter door…

Het waren een paar leuke dagen… En dagen met lekker eten, van patat tot Chinees en ik voelde mij er een stuk beter bij. In het restaurant viel het vaasje om op tafel en ja ik heb dan pret… het vaasje was nog heel. En wat een prachtig weer zo met een beetje vrieskou en een mooie blauwe lucht met zon. Ik zag op de fiets in een weiland allemaal dieren, best mooi zo bij elkaar in een plaatje. Ik zag ganzen, een reiger, een haasje, vogels en een witte ooievaar of reiger of zoiets. Mollen zijn ook dieren en zij zijn tegenwoordig te zien op het scherm van de televisie. Ik was gisteren aan het oppassen op de kinderen en we zaten een spelletje pesten te doen en toen was het tijd voor Wie is de Mol? Ik zag het voor het eerst en ik vroeg aan de kinderen wie de mol was? Die jongen met die krullen aldus de kinderen en kinderen hebben het vaak goed en pret. Ik vroeg waarom het zover weg was opgenomen? En volgens de kinderen omdat ze dan niet lastig gevallen werden vanwege hun bekendheid. Ik kende er maar drie van het spul en de kinderen kenden alleen de voornamen en dus wat mij betreft de volgende keer gewoon in Zwolle opnemen, je zet ze op De Peperbus en laserstraal erop en ook klaar. Nou het zal wel om de mooie natuur gaan elders en de promotie van het land, verre vliegreizen zijn hip. Ik had na het oppassen afgesproken om weer een keer te gaan dansen met een vriendin en er was best goede muziek. Het is toch altijd een leuke gelegenheid met leuke mensen en jammer dat ik het heule late in de nacht niet meer zo trek. Afijn we hebben nu iets met dansen en met bejaardentijden ontdekt en eens kijken binnenkort of het iets is of niet. Al met al komt Ingrid de winter wel door en van de week misschien sneeuw dus een nog mooiere wereld, bewust van

Domme domme Ingrid…

Tjee ik voel mij af en toe zo dom… Als de kinderen terug zijn, zouden zij dan een avondje willen geven met hun reisverhalen over het verre buitenland? Ik had de woorden nog niet uitgesproken en ik bedacht al, hoe dom van mij, bewust van… Domme domme Ingrid, ga eens met de tijd mee… wakker worden! De een zit in zijn iCloud en ik kijk dus naar zijn iCloud Photo Sharing en ik zie de mooiste foto’s. En mocht ik naar aanleiding van de foto’s nog vragen hebben dan kan ik mijn vragen bij zijn thuiskomst vast nog stellen of appen. De anderen zijn te volgen via Polarsteps en ik zie Polarsteps als de voorloper van de onderhuidse chip en pret. Ik zie per dag hun gebeurtenissen en ik lees de leukste verhaaltjes bij de foto’s. Er is trouwens geen land volgens mij zonder verschillen tussen arm en rijk. Afijn, over de de verschillen tussen arm en rijk gesproken… De bijdrage naar inkomen vervalt, de eigen bijdrage voor huishoudelijke hulp bedraagt 17,50 euro per maand. Voorbeeld… Iemand met 16 uur huishoudelijke hulp per maand is dus 1,09375 euro per uur kwijt aan huishoudelijke hulp in mijn gemeente. Mensen vragen mij hoe zoiets kan? Ik weet het ook niet en pret. Die 17,50 zou een huishoudelijke hulp eigenlijk bruto per uur moeten verdienen en weer pret. En iemand die de eigen bijdrage van 1,09375 euro per uur niet kan betalen, er bestaat nog steeds vrijstelling. Iedereen profiteert nu van de 1,09375 euro per uur? En toch best grappig dat er mensen aangeven dat het niet kan voor die prijs en ik reken zelf ook nog even verder en pret. Ik geloof wel dat de meeste mensen huishoudelijke hulp niet meer van deze tijd vinden en de maatschappelijk werkster van vroeger is beter op zijn plaats in het nu. Het is niet verkeerd om oude dingen af en toe als de tijd erom vraagt weer eens uit de zorgstal te halen. Het wegstemmen van het Brexit-akkoord is ook het grootste politieke verlies sinds 1924 en zo komen dingen van vroeger gewoon weer terug… En nieuwe dingen ontstaan ook… Ik informeerde echt heel liefjes bij iemand of zij de klimaatbox al op de bestellijst had staan. Ja, de thuismaaltijden zitten in bijvoorbeeld een Hollandse box met 6 maaltijden of Internationale box met zes maaltijden en dus nu tijd voor de klimaatbox met twee vleesmaaltijden erin en pret…

Vroeger gaat nu worden?

Ik was net lekker bezig en alles ging net weer zijn gangetje thuis en hoppa de volgende verandering in huis onder de aandacht proberen te brengen… Pap, hoe vaak aten jullie vroeger vlees thuis? Nou twee keer in de week, alleen in het weekend. En dan praten we over de jaren 1945 en verder pap? Ja die tijd, ongeveer. Nou pap, er zijn plannen om de mensen weer naar twee keer in de week vlees eten te sturen… Dus dan gaan we zo’n 75 jaar terug de tijd in? Ja zo kan je het ook bekijken en pret. In de keuken was mijn moeder net de ballen gehakt in de pan aan het doen en ik zei dat het er twee teveel waren, vier ballen is oké ma voor twee dagen en zes ballen voor drie dagen kan echt niet meer straks. Mijn moeder begreep er geen bal van… Mijn vader vertelde dat er vroeger gewoon geen geld was voor vlees, zij aten veel groente en fruit en havermoutpap. De vervanger van vlees was een ei of jus van margarine. Het mooiste was als er eens een koe bij een boer onverwachts kwam te overlijden. Er werden dan van die koe allemaal stukken vlees gesneden en dan ging er iemand op de fiets met een ratelding in zijn hand door het dorp. Koe dood, nu vlees te koop! En dan konden de mensen voor weinig geld een stuk vlees kopen en jouw oma bewaarde dat dan nog vaak tot het weekend, aldus mijn vader. Volgens mijn vader kwam het elke dag vlees op tafel door de supermarkten, want betaalbaar vlees. Ik pret… Ik heb eigenlijk nog steeds de grootse pret met het bedenken van als alles zo doorgaat dat de verhalen van mijn ouders over vroeger straks weer nu worden…

Bijna twee maanden en pret…

Het is hier op zolder een soort van reken en denkbureau aan het worden en pret. De koffie in de aanbieding was ook per zak 0,20 cent omhoog gegaan, leuk voor de latere we gaan er op vooruit of achteruit grafiek. Er is nog meer nieuws en mag ik het bloggen? Ja, je mag het bloggen… Ik was gisteren even gezellig een bakkie doen bij mijn autoloze vriendin. Ik viel bijna van het lachen van de autostoel want autoloos is weer autobezit geworden. Ik heb haar bijna twee maanden lang met vragen bestookt en vooral over, hoe dan? Ja en ik wilde dan natuurlijk de druppel weten die de autoloze emmer deed overlopen. Deze druppel was in slecht weer bij de bushalte staan na het werk en dat de bus na haar zwaaien gewoon doorrijden deed… En daar sta je dan twintig minuten te wachten na een lange werkdag met de hoop dat de laatste bus van die dag wel stopt. Er waren meer druppels… Lekke banden op de fiets zijn niet leuk en heul veul gevaarlijke oversteekpunten met de fiets. Ik weet waar zij fiets en ik kan de gevaarlijke oversteekpunten beamen. En nog een druppel, de tijd die het kost om met het openbaar vervoer ergens te komen is belachelijk, binnen een straal van tien kilometer gaat het net. Stel je wilt naar vrienden in een klein dorpje in een andere provincie, nou succes… Het voordeel van de fiets is lekker in beweging, beetje groen en dieren kijken onderweg en je hoofd is leeg als je thuis van het werk komt. En nog een feitje, het is natuurlijk gewoon een tweedehands autootje geworden op benzine want iets anders zit niet binnen haar vervoersbudget. Zij hoopt er acht jaar mee te rijden. De afwisseling van fietsen, openbaar vervoer en auto blijft zij erin houden. Bijna twee maanden autoloos geweest, leuker kon zij het voor mij en het blog niet maken…

Gezellige reünie en punt

Het was gisteren weer de hoogste tijd voor een beetje gezelligheid. Ons jaarlijkse uitje van oud Blokker personeel was dan ook een gezellige boel. Er kwamen ook heel veel serieuze dingen over de tafel want andere tijden. Een persoon van het groepje ontbrak door ernstig ziek en een ander was nog herstellende van ernstig ziek. Er werden natuurlijk meteen twee ouderwetse papieren kaarten gekocht en met een ouderwetse pen werden er door ons teksten op de kaarten geschreven. Er werd gelachen aan tafel en er werd doorgenomen hoe het met iedereen was in het nu. En ja, het verlies van mensen om je heen hakt er flink in, bewust van… Er wordt in deze tijd heel erg veel gesproken over veranderingen en ik vind het toch mooi om te horen hoe iedereen met de veranderingen omgaat en dingen oplost. In zo’n groep haal je de pijnpunten van in het nu leven er zo uit: zorg, woningnood, handhaving en onderwijs. En ik ben niet de enige met jeuk van een reclame met de woorden erin van heel Nederland schakelt om en pret. Mensen schakelen om op hun eigen manier, bewust van en met de tijd die zij ervoor uitrekken, bewust van… Mensen in hun financiële en waarde laten. Ik heb de afgelopen week zitten kijken naar elektrisch rijden bijvoorbeeld en de elektrische auto’s gaan eerst naar de rijkere mensen en bedrijven en komen na een paar jaar dan tweedehands op de markt en worden dan pas een beetje betaalbaar voor mij. Ik heb een bepaald budget voor vervoer en bij mij heeft zo’n verandering dan een tijd nodig van een jaar of acht of tien? En tegen die tijd is er misschien weer iets anders. Ik droom nog steeds van een rail door de straten met wagentjes erop die mij dan naar de gewenste bestemming brengen, tja. Nog even iets anders, iemand zijn gehoorapparaatje was leeg bij ons aan tafel. Kan er eens iets anders op de markt komen voor midden en armere mensen met een gehoorapparaat? Het is niet grappig dat die batterijen steeds vervangen moeten worden en dat oudere mensen met stramme vingers het niet eens zelf kunnen. Wie een betaalbaar goed alternatief heeft mag een reactie achterlaten en dank. En inschrijving voor een huis, zou er al mee kunnen beginnen dat je kinderen vanaf de geboorte al mag inschrijven voor een huis. Op de crèche gebeurd het ook al voor de geboorte van een kind… En trouwens ook opvallend dat de geloofsgemeenschappen in het vastgoed zitten, de kerk als speler op de vastgoedmarkt, je zou je bijna laten bekeren voor een huis en pret. Afijn veranderingen en de veranderingen met ons Blokker groepje gaan ook geleidelijk want er zijn plannen voor uitbreiding van ons volgende uitje. Na jaren van etentjes nu een nachtje weg met zijn allen en dus nog meer gezelligheid!

Drama en lach…

Da’s best moeilijk af en toe… Ingrid als gezinsbegeleidster… Afijn het was hier afgelopen maandag black monday in huis tijdens mijn afwezigheid en dat ouders oud worden is leuk, het brengt soms ook allerlei onbegrip met zich mee. Het lukt mij ook vaak niet om mijn ouders de andere kant van dingen te laten zien en zoiets is best jammer.  Andere generatie en ik ben toch wel blij dat mijn generatie meestal anders in het leven staat. En ik weet natuurlijk ook niet of ik zelf alles goed doe of goed zie, mens Ingrid doet haar best met vallen en opstaan… Het is dan ook het beste om mijn eigen leven te volgen en de boel voor zover mogelijk enigszins te begeleiden. Ik heb dapper gereageerd de afgelopen week aldus een van mijn vriendinnen en zulke woorden doen wel goed. En ik zie de hemel zij dank overal de humor wel van in en soms lopen dingen zoals zij lopen en laat het dan los zonder ballon… Het is wel fijn om van andere vriendinnen te vernemen hoe zij dingen oplossen met hun ouders en daar valt van te leren. Ik kijk altijd naar dingen die wel leuk zijn en erg gelachen om het muziekfilmpje van Slam!. Een zak chips leeg maken is ook zo leuk af en toe en pret. De stijgende prijzen zijn ook leuk en ik bespeur om mij heen dat dingen averechts aan het werken zijn met licht nu gewoon laten branden en lekker lang douchen. Het zou duidelijker zijn als er een uitlegvelletje zou komen met daarin waar de BTW naartoe gaat en pret. Afijn, de prijsverhoging van de apotheek sloeg wel alles en een pakje pillen door iemand hier in huis in gebruik ging van 9,74 euro naar 19,16 euro. Na het bekijken van de facturen van december 2018 en januari 2019 kwam ik op twee dingen uit… Of de werkzame stof is anders geworden in de pil en dan had er een uitleg moeten volgen of de WMG code is verkeerd. Het laatste bleek het geval, van WMG 1 naar WMG 9 was zo niet goed en pret. Waar mensen werken maken mensen fouten. En toch, als je de zorg hebt voor ouders, andere gezinsleden of wie dan ook dan kunnen fouten net dat druppeltje in de emmer zijn die er net niet bij kan, tja. Het leven is een groot drama in meerdere bedrijven en gelukkig ook een lachende theatershow in een lange voorstelling, bewust van

Over de dijken heen…

Ik probeerde in de box vroeger al over de spijlen heen te klimmen en te kijken… Ik kon de afgelopen twee jaar niet meer over de hoge dijk kijken op de weg tussen Kudelstaart en Leimuiden. En het was juist zo’n mooi stukje altijd met uitzicht over het water. Ik tufte gisteren op deze weg en tot mijn grote blijdschap was de dijk gezakt en er was weer uitzicht, hoera. Ik zocht het nog even na en het was februari 2016 toen de ophoging en verbreding van de dijk daar begon en het zou een jaar duren. Met ruim 2 jaar is de boel weer gezakt, bizar. Nederland waterland en ophogingen van dijken zijn echt nodig in het land. Ik filosofeerde nog even door en als je dijken laat verzakken dan staat de boel dus onder water, bijhouden is gewenst… En zo is het ook met Nederland, er zijn mensen die over dijken proberen te kijken voor een betere toekomst. Ik dacht, we zijn eigenlijk allemaal onderhoudsmensen op deze wereld, altijd blijven werken aan dingen, tja. Het is een mooi stukje van Nederland daar langs het water. Ik ging na een gezellige wandeling met een hapje eten weer huiswaarts naar mijn vriendje. Mijn vriendje voelt rond aan op zijn bolletje en heeft wat inhammen met geel haar. Mijn vriendje is een tennisbal. Het toppunt van alleen zonder partner op de wereld staan is toch wel gebrek aan twee handen die masseren. Bestaat de masseer robot eigenlijk al? Ik stond weer zo voor joker tegen mijn kast aan met mijn vriendje de tennisbal tussen mijn schouderbladen en pret. Ik zou er best een filmpje van kunnen maken. Alleen zijn is… met een tennisbal tussen de schouderbladen tegen een kast aan staan om de boel los te masseren. Een voordeel, het werkt bij mij fantastisch. Ik kan natuurlijk weer een keer naar fysiotherapie maar ik wil echt niet dat een fysiotherapeut zoveel van zijn tijd kwijt is aan administratie omdat ik te beroerd ben om mijn oefeningen bij te houden. Die dijk die af en toe onderhoud nodig heeft… mijn lichaam wordt onderhouden door een tennisbal en oefeningen. O en kan er speciaal voor mij een doosje met Lego komen met daarin twee vreugde vuren in Scheveningen met een verplaatsbaar hek, poppetjes en pallets? Jammer dat Legoland er nog niet is in Scheveningen, ik had de situatie allang nagemaakt met Lego steentjes. En verder bizar alle GBT op de stranden van onze eilanden. Goed bedoelde troep, hoeveel troep heeft een mens nodig? Het jaar is lekker begonnen, zeker.

2019…

Mijn vader vertelde mij gisterenavond met luide stem om boven het geluid van het knalvuurwerk uit te komen over de jaarwisseling in zijn tijd. Hij kan zich nog steeds verbazen over hoe alles zo groots is geworden door de jaren heen. Hij kon vroeger sterretjes en voetzoekertjes kopen maar eigenlijk was daar geen geld voor want de centen konden beter worden gebruikt voor eten. Het goedkoopste in zijn tijd was de melkbus en dan schoten zij met de jongens op de bevroren sloot de deksel van de melkbus richting de hoge dijk. Zij gingen dan op de schaats de deksel weer ophalen en het spel ging verder. Ik heb toch eigenlijk wel wat veranderingen meegemaakt, aldus mijn vader. Ik heb gisteravond met het geluid op honderd de film Sjakie en de Chocoladefabriek zitten te bekijken, het blijft een van mijn lievelingsfilms. Ik zou af en toe zo’n glazen lift willen hebben om over de wereld heen te vliegen om alles te bestuderen en mij te verbazen… Nou, het is vast beter om met beide benen realistisch op de grond te blijven staan. Ik ben blij dat de dagen weer achter de rug zijn en of ik nog voorspellingen heb voor 2019? Nou die worden tegenwoordig op briefjes opgeslagen als een soort van spel en om dan later eens kijken of ik beet had en pret. De aardbol gaat toch zijn gang en het gedrag van de mensen blijft vaak onvoorspelbaar. En om nou te roepen,ik voorzie voor 2019 chaos en donker dan ben ik natuurlijk weer de pessimist. De goede dingen benoemen verkoopt beter en pret. Ik wens iedereen een mooi 2019 toe en maak het beste van dingen waar je wel invloed op kan hebben. En kijk eens om naar mensen die het in deze overdadige tijd van nu met alle prikkels moeilijk hebben. Er zijn genoeg mensen die niet mee kunnen of willen in deze tijd, bewust van.

IJs is kunst

De oliebollenkraam stond al vroeg op het plein vanmorgen onder ons raam. Goedemorgen Zwolle, het belooft weer een mooie dag te worden vandaag. Jan was zo vermoeid geraakt van ons dat hij niet meer meeging vandaag. Nee hoor, hij had genoeg andere dingen te doen en rust nodig. Podcast maken is een ding en naar een podcast luisteren ook. Ik zei gisteren tegen Jan dat ik meestal na 20 minuten wel genoeg heb van een podcast, tja. Ik lees liever boeken of zoiets, ieder zijn of haar ding. Wij kwamen na een korte wandeling uit bij De IJsselhallen en daar was het wel winter. Het Nederlandse IJsbeelden Festival was daar en wij waren gelukkig vroeg en pret. Toen wij eruit gingen was de wachttijd een uur. IJskunstenaar is ook een vak en tjee wat een mooie ijs en sneeuwsculpturen stonden er in de hal. Villa Kakelbont van Pippi stond er ook, cool! Ja het was echt de moeite waard om er even doorheen te lopen. Het was ons laatste uitje met pret voor het jaar 2018.

Ethisch eten…

Hoe ziet Zwolle eruit met lichtjes? In het kader van we gaan Jan blij maken in deze donkere dagen, hup op naar Zwolle. Na onze spullen op een wederom hilarische kamer gedumpt te hebben, hup op naar Jan. Wij wilden in alle rust met elkaar wat praten onder het genot van een hapje en een drankje bij de Chinees bij de kerk. Er was nu een menukaart met allemaal kleine gerechtjes, soort van tapas eten bij de Chinees. Tot onze grote pret kwam het meisje van de bediening steeds vragen en dus storen in onze gesprekken, met vragen welk volgend gerechtje wij wilden bestellen. Volgende bestellen graag… Afijn, het was erg leuk om elkaar weer te zien en het eten was lekker en de kleine gerechtjes waren best grote porties. Jan vroeg hoe het met de I Amsterdam was en vertelde dat ze in Zwolle Icare hebben als zorgorganisatie. Ze nemen soms de telefoon op met iekaar en pret. In Zwolle dus geen We care daar mag I care gewoon nog en wederom pret. Na afloop kwam de rekening en daar stonden alleen de drankjes op en geen eten. Ik mag natuurlijk geen keukens meer inlopen van de vriendenkring maar… Ik verzocht het aardige meisje om het eten ook op de rekening te zetten, wel zo eerlijk en zucht. Ik gaf tevens heul vriendelijk in het Engels mijn vrijblijvende advies mee om in het vervolg een kaart op tafel te deponeren met een pen. Laat de gasten zelf hun volgende gerechtjes aanvinken en pret. Wij zijn nu nog met het ethische vraagstuk bezig of wij zo weg hadden moeten gaan na het betalen van de onjuiste rekening. Ik vond zelf de fout aangeven en het juiste bedrag betalen heel normaal. De zoon van mijn vriendin zei dat hij het niet aangegeven zou hebben want hun fout, zij horen de rekening te controleren. Ja maar als er dan veels te veel op de rekening had gestaan, had je de rekening dan ook voldaan? Allemechinees, wat een ellende een keer uit eten en pret. Na het eten even de mooie verlichte stad Zwolle bekeken en wat foto’s genomen en uiteindelijk in het gezellige café De Hete Brij een afzakkertje gedaan. Het café was onlangs de 5e van Nederland geworden in de Café Top 100, nog van harte allemaal! Ja het was een leuke dag en op onze kamer waren er maar liefst 29 kastdeurtjes. We hebben ze een letter gegeven en toen Rad van Fortuin nagedaan met achter elk kastdeurtje een denkbeeldige prijs na een goed antwoord op een vraag. Van die dingen, van die dingen zou Jan zeggen…