Die jeugd van tegenwoordig

Een ruime week geleden was ik bij een informatie bijeenkomst over de jeugd van tegenwoordig. De spreker op deze avond was Willem Koops, hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan de Universiteit van Utrecht. Het was een leerzame avond en nog gezellig ook. Ik zat naast twee leuke mensen, beiden werkzaam in het onderwijs. Een van hen was in korte tijd geconfronteerd met vier zelfdodingen van pubers op zijn scholen. Hoe bereik je de jeugd? Sommige kinderen bereik je gewoon niet meer en dat baart grote zorgen. Ik zie het zelf ook bewust om mij heen.

In ieder geval heb ik geleerd op deze avond dat een thuissituatie met veel conflicten niet goed is voor later. Met liefde kinderen opvoeden is belangrijker dan al die opvoedboekjes lezen. Ga als ouders gerust eens knuffelend op de bank zitten. En dat je kinderen dit zien, daar is niets mis mee. En wees als ouder niet bang om fouten te maken want van fouten leer je. Volg je hart.

Het ging ook over dat de artsen het eigenlijk ook niet meer weten. Er wordt dan al snel naar een receptje gegrepen. Ritalin is vergelijkbaar met speed. Dus weet wat je aan je kind geeft! (Alhoewel het soms niet anders kan!)

Verder kun je kinderen beter alles laten ontdekken en er toezicht op houden. Dus de computer eerst gewoon in de woonkamer en niets blokkeren. Geef uitleg als ze op sites komen waar ze eigenlijk niet op zouden moeten zitten. Ga je het verbieden dan komen ze er toch wel op.

Ouders hebben een rolmodel en moeten nee kunnen zeggen tegen hun kind. Je ziet nu dat het verschil tussen ouder en kind weg is. Ouders kleden zich hetzelfde als hun kind en doen dezelfde activiteiten met of als de kinderen. Het kind heeft geen voorbeeld meer.

Blijft ook feit dat ouders werken en voor zichzelf leven. In de huidige tijd moet werken wel, want anders kun je de rekeningen niet meer betalen. Maar kinderen voeden zichzelf niet op. Je zal dus een stel goede opvoeders voor je kinderen moeten hebben als je zelf werkt.

Allemaal dingen waar iets van waarheid inzit. Maar de clou van het verhaal is dat eigenlijk niemand weet hoe het verder moet. De tijd zal het leren.

En toch geloof ik in bewust opvoeden met liefde, openheid en nee zeggen. Leer kinderen vooral dat het niet om materialistische zaken gaat in het leven maar om liefde voor jezelf en elkaar. Zorg als ouder voor een goed basisstation. En laat een kind de wereld zelf ontdekken en fouten maken, want van fouten leer je!