Persvrijheid..

Waar je de afgelopen week echt niet onderuit kwam, de persvrijheid in Turkije. De Belgen verwoorden het dan altijd net even mooier dan de nuchtere Nederlanders. Ik ben van origine en mijn roots klinken toch een stuk prettiger. Het gezeur over dubbele paspoorten komt mij zo langzamerhand de neus uit. Het gaat er niet om of je een dubbele nationaliteit hebt, het gaat om eigen gedrag in het land waarin je woonachtig bent. In België zei een mevrouw dat zij gewoon twee identiteiten in zich heeft, klinkt ook mooier en prettiger. De succesnummers zijn de mensen die vanuit een ander land ergens zijn komen wonen en zich inzetten voor het land waarin zij wonen. Dat je roots ergens anders lagen, leuk en ga er heen op vakantie of doe iets voor de mensenrechten in dat land of de economie maar niet zodat het huidige land waarin je woont er hinder van heeft. Ik verbaas mij echt over alle protestacties in Nederland die een ander land betreffen. Het lijkt wel alsof met steeds meer mensen uit andere landen dat zij de problemen niet achter zich laten maar de problemen in een nieuw land voortzetten. Als een olievlek… Stel ik zou in Duitsland wonen en er zou in Nederland een demonstratie zijn over de Nederlandse pensioenen. Ik zou dan de trein naar Nederland pakken om daar te gaan demonstreren als ik mij nog verwant en betrokken zou voelen. En zaken zoals de ik ga op reis mensen en TTIP betreffen meer landen en daar kan iedereen de straat voor op in alle landen. Ik weet nog de tijd dat je ergens brieven kon gaan zitten schrijven voor de mensenrechten, bestaat misschien nog steeds. Je kon dan een standaard brief schrijven als iemand ergens vast zat in strijd met de mensenrechten en al deze brieven werden dan in een keer naar de desbetreffende regering of instantie gebracht. In het nu zijn wij allemaal Amnesty International, zo voelt het voor mij. De individualisering van de mensen en de versnippering van alles of zoiets. Zou je dan ook kunnen denken dat grote instanties en organisaties iets laten liggen? Kijk nou eens hoeveel mensenrechtenorganisaties er zijn wereldwijd. Ik verwacht dan beelden van mensen van al deze organisaties in bijvoorbeeld Turkije naar aanleiding van de journalisten en de persvrijheid daar. Ik zal wel de verkeerde dingen verwachten…en zo denk ik weer eens wat…in een land waarin ik mag denken en schrijven…