De dag duurt nog langer vandaag…

Ik had het gisteren over dierenleed en er is nog meer in den lande… De natuur regelt zichzelf en ik noem het dus het dierenpark Oostvaardersplassen. Het lukt nog steeds niet om de dierenpopulatie in het park onder controle te houden en dus moeten er 150 konikpaarden het park uit als paardenvlees. En als ik het goed heb moeten er ook nog een aantal edelherten en heckrunderen op deze manier het park verlaten. Gaat het niet eens tijd worden om aan de dieren duidelijk te maken wat hun levensplan gaat worden? Dat je al kan zeggen tegen een paard, mocht je een kleine op de wereld zetten dan kost het jou je leven? Nee, er zijn geen tijgers hier die jou hier dan opeten, de mens roeit je dan uit. Zo’n paard kan dan altijd nog besluiten om bij de veearts een spiraaltje te vragen? Ja ik heb het erg met deze dieren te doen, bewust van. En ik heb het ook te doen met alle patiënten en het personeel in deze tijd. Ik was gisteren weer even een uurtje bij mijn moeder in maanpak. Ik had thuis een videoboodschap van mijn vader opgenomen voor haar. Ze vond het maar raar allemaal en dat zij tien dagen op haar kamer moest blijven na haar zoveelste negatieve test. Ja alles is raar maar er is een corona spook op de afdeling actief geweest en misschien zit het spook nog wel onder jouw bed. Nee, zo heb ik het maar niet gebracht… En dan mocht zij ook nog een uurtje korter slapen, wat een lijdensweg zeg. Ik had wel weer de grootste pret toen ik bij mijn vader thuis om een flesje of spuitbus met alcohol vroeg. Ik neem altijd gewoon een doekje met Jägermeister. Leuker kan ik het echt niet maken voor vandaag…