De zwaaidebiel…

Het maakt de situatie toch net even ietsie pietsie anders met een moeder op een ouderen woning met allemaal mensen met corona, bewust van… Mijn vader mag er een uur per dag heen in maanpak en ik ging de afgelopen week even mee om de zak met wasgoed af te zetten. Ik liep om de woning heen en aan de achterkant kon ik zo naar mijn moeder zwaaien door het raam heen. Déjà vu, heb ik deze ervaring al niet eens eerder meegemaakt een jaar geleden? De tijd vorig jaar dat mijn ouders nog corona moesten krijgen en nog geen twee vaccinaties achter de rug hadden? Of was het die keer dit jaar en dat mijn moeder getest was en ik door het raam heen naar haar stond te zwaaien? Is het mijn lot om de zwaaidebiel van de familie te moeten worden? Zeg maar wat vroeger het zwarte schaap was en in het nu ben ik dan de zwaaidebiel? Nou het is allemaal niet anders en het corona spook gaat gewoon in het rond. Ik train mijzelf nog steeds suf en ik kan nu een versnelling hoger met de fiets de bruggen op en ook tegenwind fietsen gaat steeds beter en hoera. Ik heb een heul stuk gelopen de afgelopen week door Amsterdam en de napijn was al een stuk minder dus hoera, vecht Inkie… Ik heb gelukkig ook een hometrainer binnen en gewichten dus met wind en regen geen enkel excuus. Ik heb weer mooie foto’s genomen in de stad tijdens onze wandeling. De schoonheid van een boom of bankje en de mooie plaatjes van de grachten, blij blij blij. Een bijkomend voordeel zijn de paaltjes, de Amsterdammertjes waar ik dan mijn been overheen kan gooien als oefening en pret We waren nog van ons laatste kortingskaartje naar het Verzetsmuseum geweest. Ik vond vooral de handgeschreven brieven indrukwekkend vanuit gevangenschap Het is bijna niet voor te stellen dat mensen niet wisten waar hun kinderen waren en of hun brieven wel bij familie terecht kwamen, vreselijk. Ik vond het mooi dat er een aparte ruimte was met Nederlands-Indië. Ja het was heel leerzaam en overal waar ik kom zie ik de geschiedenis net vanuit een andere hoek of van een andere kant belicht en zo hoort het ook.