Een soap met slechte acteurs…

  • En zo rommel ik door in coronatijd.  De meeste winkels hebben nu wel een verzoek om een mondkapje te dragen en in het straatbeeld zijn nu ook echt wel mensen met mondkapjes op te zien, bewust van De geestelijke ellende is ook aan het toenemen, er gebeuren echt heule erge dingen, bewust van... Ik heb wel een iets groter corona besef omdat ik mijn kwetsbare ouders heb. En dan nog is niet alles uit te sluiten want het leven gaat wel gewoon door. Een van mijn vriendinnen zei de afgelopen week, jij speelt op dit moment mee in een soap met heule slechte acteurs. En zo voelt het af en toe ook en toch wel pret. Ik was en ben druk met beide ouders. Ik vroeg mij ook van de week af of mijn moeder al in de top 10 staat van meest geteste corona ouderen boven de 85 jaar? Is daar een grafiek van? Ik blijf strijden voor de menselijke belangen van mijn ouders en ik loop tegen een hoop onbegrip aan en daar heb ik het heul erg moeilijk mee. De mens als verdienmodel, bah! Ik los de meeste dingen wel op. De andere locatie waar mijn moeder tijdelijk naartoe moet, is niet naast de deur van mijn vader. Hij kan er dus niet komen want de regiotaxi gaat tot de 25 kilometer. Ik heb dus een Valys pas aangevraagd voor hem want dan kan hij wel een keer zelfstandig bij zijn eigen vrouw op bezoek. Deze taxi gaat wel buiten de regio en hij snapte er geen moer van, twee pasjes, tja pa, om het makkelijk voor jou te maken. En natuurlijk, ik rij hem wel naar mijn moeder toe voorlopig en ook als hij de pas heeft af en toe. Het zijn van die dingen, van die dingen. En zoals ik al eerder schreef, ik begrijp de coronatijd en de personeelstekorten en wat we nog wel aan goede zorg hebben in eigen land. Ik kreeg van de week van iemand in mijn omgeving te horen dat ik beter mijn mond kon houden. Er is in mijn ogen niets mis met opkomen voor kwetsbare ouders en ik blijf altijd netjes tegen mensen met een duidelijke onderbouwing erbij, bewust van 

MuZIEum in Nijmegen…

We bleven een nachtje in Berg en Dal van onze voucher en pret. En toch is het best wel leuk om korte tripjes in eigen land te maken in plaats van een buitenland vakantie. Na wat leuke rijmpjes in de auto met als hoogtepunt, dump familie en vent en boek met een vriendin bij Fletcher een kerstarrangement, kwamen wij aan bij ons Fletcher Hotel. Wij zijn volledig aan het doordraaien met deze hotelketen. Ik neem soms een foto als ik langs een Fletcher Hotel kom en dan vraag ik aan mijn reismattie, waar sta ik nu? Ik heb nu de placemat van het ontbijt meegenomen want daar staan ze allemaal op en pret. Ach, we moeten er wat van maken in coronatijd. En het is ook goed te doen zo’n hotel, alles met coronaprotocol en wij zijn inmiddels al helemaal gewend aan een mondkapje op in openbare ruimtes. We hadden een reservering gemaakt voor MuZIEum in Nijmegen. En als er toch een museum in het zonnetje gezet mag worden om eens te bezoeken, ga er heen allemaal! In heb in mijn opleiding wel eens een middag les gehad van iemand van Visio en met een blinddoek op gelopen. Ik heb in het verleden in een donkere bunker training gehad en toch was dit weer heel anders. Ze hadden het perfect gemaakt voor de anderhalve meter afstand en we gingen met vier mensen het donker in met mondkapje op, handschoenen aan en een blindengeleidestok. Zeg maar extra beperkt in 2020 en pret. De man die ons de weg wees in het donker was zelf blind vanaf zijn geboorte en wij hoorden alleen zijn stem. Het was heel bijzonder om te ervaren om blind te lopen in huis, op straat en in de supermarkt. Ik stond ervan te kijken, o nee verkeerd woord in deze situatie, ik stond versteld van mijzelf dat ik een beeld voelde en er geen Boeddha in herkende, beetje dom van mij. Het was leuk om alles te mogen vragen aan onze gids. De toekomst van de robotisering kan voor mensen met een visuele beperking wel weer een uitkomst worden. Het zou toch fantastisch zijn als binnen in een huis alles kan met stemherkenning! En dan nog een robot erbij en klaar, ja ik zag het helemaal voor mij. En toch blijft menselijk contact ook belangrijk en vrijwilligers die helpen indien nodig. Ik vond het echt super leuk en de blauwe plekken op mijn benen van de stok van mijn reismattie die achter mij liep, waren het wel waard allemaal en pret. Bewust worden van de wereld van iemand met een visuele beperking, prachtig toch? Het was leuk om te raden hoe onze gids eruit zou zien en ik had de lengte en de lach goed en de leeftijd niet. Ik heb verder mijn naam in braille getypt op een kaart en mij verdiept in het inspreken van teksten onder filmpjes. Gaat ook weer over wat zie je en zonder daar een mening of waardeoordeel aan vast te koppelen. Een man met hond lopen in het bos. En dus niet, een lelijke man met rare hond lopen in het bos. Bedankt voor de leuke en leerzame middag lieve mensen van MuZIEum in Nijmegen!

Vrijheidsmuseum Groesbeek…

Het is in het heule leven zo en zeker in deze coronatijd, analyseren en risico analyses maken en dan nog is het niet allemaal maakbaar, bewust van. Het was dan ook de hoogste tijd voor weer wat ontspanning in eigen land en we moesten nog even naar Zevenaar. En dus met mijn reismattie naar Zevenaar en ik kreeg daar echt een brein error van het betaalde parkeren, het zal nodig zijn daar? Zelfs bij de Aldi voor de deur stond een gloednieuwe parkeerautomaat en het ging toen echt helemaal mis in mijn brein en pret. De reis ging dan ook snel verder naar Groesbeek naar de Canadese begraafplaats, indrukwekkend. En toen door naar het Vrijheidsmuseum in Groesbeek. De routeplanner stuurde ons naar het museum toe via Duitsland en heul veul pret. Wij waren zo toch nog even over de grens. Wij moesten de kaartjes online bestellen met een tijdslot erop in het nieuwe nu. Het ging hier allemaal prima en ik wil er toch iets over kwijt… Ik kom soms  oudere mensen tegen bij ontvangstkassa’s die verkeerde kaarten hebben besteld per ongeluk of niet konden. Mijn mening, geen hulp krijgen dan bij omboeken of geen geld retour kan echt niet, de K is van klantvriendelijk, bewust van… Ik stel ook voor om een reserveer en betaalzuil neer te zetten bij alle musea en dergelijke om te kijken of er nog spontane kaartjes te boeken zijn en ook voor mensen zonder smartphone. Ik ben zelf laatst weg gegaan bij iets waar ik niet spontaan naar binnen kon. Ik denk dan altijd, wil je nou bezoekers of subsidie? En pret… Het Vrijheidsmuseum in Groesbeek was echt af, niets op aan te merken, wat geweldig gedaan. We liepen met mondkapjes op door het museum heen. De filmpjes van wat zou jij doen in oorlogssituaties waren geweldig en zo zie je dat het vaak afwegen was in oorlogstijd en achteraf wisten mensen pas of het de juiste beslissing was geweest. Waar kies je voor? Wat is goed en wat is fout en wat de middenweg? Soms zijn dingen gewoon zo gelopen achteraf. Iedereen wikt en weegt en neemt zijn eigen beslissingen. Filmpjes om over na te denken. De maquette van Operatie Market Garden was indrukwekkend. En de trouwjurk van parachute stof en de kleding van papier en de bevrijdingsjurken met de felle kleuren waren mooi. Ik heb iets met oude kranten lezen en er hingen er daar genoeg aan de muur. Zoals ome Maarten al tegen mij zei voor zijn dood, mensen leren niets van het verleden. En bij het lezen van de oude kranten zag ik inderdaad wat dingen die nu ook nog steeds in de kranten staan, het constante zoeken naar vrede en het met elkaar omgaan. Ik moest wel lachen om de weersverwachting in 1938 in de krant. Weerkundige waarnemingen stond er en eigenlijk ook een beter woord. Ik heb zelf een oude barometer in mijn bezit en ik kijk dagelijks naar wat het ding aangeeft en bijna altijd klopt het ding wel. In de oude kranten stond mijn oude barometer met de barometerstand op de voorpagina en pret, zo gaven ze vroeger het weer aan in de krant en zelfs met de tijd van lantaarn opsteken erbij en pret. Misschien een leuke voor in de coronatijd, u mag de lantaarn opsteken tot … uur.

Geen lollige uitjes…

Er is niets lolligs aan de uitjes van mijn moeder door het land. Je komt nog wel eens ergens, dan dit ziekenhuis, dan dat ziekenhuis, dan een hospice tussendoor en dan weer een revalidatie afdeling en dan bij gebrek aan verzorgingshuis, want lange wachtlijsten, weer naar een tussenoplossing ergens anders in het land en hopen dat ze dan niet dood gaat voordat ze in het gewenste verzorgingshuis komt, nee niets lolligs aan, voor haar niet en voor het gezin niet. En ik ken mijn geschiedenis en dus ook de zorg geschiedenis van Nederland en het was ook al zo voor de coronatijd, bewust van. En zoals bijna al het personeel in de zorg ook zegt, ze hadden nooit de bejaardenhuizen moeten afschaffen. En er is ook groepsvorming in de zorg, net winkelketens maar dan in de zorg, een hoofdkantoor met zorgvestigingen. Nog even en ik zet mijn moeder in een winkelwagentje en ik ga met de zelfscan winkelen binnen alle  zorggroepen, kijk das nou wel een lollig uitje… Je doet er niet meer toe als je oud bent en niet meer mee kan, ik zie het aan alle kanten om mij heen. Mijn vader kan ook soms erg boos worden van bijvoorbeeld een cadeaubon op milieuvriendelijke producten via het internet. Het gevoel van niet meer mee kunnen doen en er niet meer toe doen is best erg, lijkt mij. En als kind heb je de handen al vol aan andere dingen die urgenter zijn om te regelen en allerlei inlog dingen aanmaken voor dingen die niet urgent zijn vallen dan toch echt af. Ik ben heel blij dat ik zelf niet zo oud ga worden, bewust van… Het maakt het ook moeilijk voor mij af en toe omdat ik zelf meestal een andere visie heb op dingen en het zelf anders zou doen maar oudere mensen verander je niet meer en het enige nuttige is om mij dan te verplaatsten in wat zij willen en dat dan zo goed mogelijk proberen te regelen in het voor hun heul andere nu, tja. Het valt mij wel op dat de meeste mensen in de zorg hun uiterste best doen en eigenlijk allemaal zitten te wachten op verandering zodat de zorg weer menselijk gaat worden. En meer personeel aan de bedden en minder onnodig papierwerk. Nou genoeg zitten zeuren hier, ik ga nog even schrijven over mijn wel lollige uitjes van de afgelopen weken.