Lekker dagje dom doen…

Zie je niets aan mij? Ik keek naar mijn reismattie en buiten het feit dat zij een andere ketting om haar nek had, nee ik zag niets. Ketting is speciaal voor de Albelli? Nee er was iets anders en ik zag dat zij oogschaduw op had, anders nooooiiiiiit. Nou ik was warm en onder de oogschaduw zaten een soort van pleisters om haar ogen op te liften… Bij mij vallen de luiken af en toe dicht door slaapgebrek en bij haar door hangende oogleden en pret. Ja,ogen liften kost 2000 euro en zelf betalen. Zij had bij de drogist een doosje met lift pleisters gekocht. Ik vroeg of ik soms een inzamelingsactie mocht opstarten? Iets met lift mijn vriendin de zomer door… Wij hebben de grootste pret gehad de dag door en ik vroeg haar regelmatig of zij de omgeving nou anders zag? Het is voor sommige mensen dus sparen voor ogen liften of pleisters blijven plakken, bewust geworden van… Na een lange reis uiteindelijk aangekomen met de bus in Utrecht. We zaten redelijk vroeg in de ochtend aan de koffie met appeltaart op de Vismarkt. Na de koffie het oude centrum in gelopen en een bezoek gebracht aan de Domkerk. Ik wist niet dat een tornado in 1674 het uiterlijk van de Domkerk definitief veranderde. Het schip van de kerk stortte in en werd niet meer herbouwd. Ons klimaat was al in 1674 aan veranderen en pret. Het mooiste in deze kerk was het Evangelistenraam en ik vond verder de kerk niet bijzonder. Ik had lang geleden een huwelijksfeest in de Dom en het is nog steeds te huur als trouwlocatie. De binnentuin bij de Dom was eigenlijk het mooist. En wij weer verder gelopen door de Utrechtse binnenstad heen. Er was in de kloostertuin van het Museum Catharijneconvent een koor aan het zingen en het klonk prachtig. We zijn de oude wijk helemaal doorgelopen en ook door de hofjes. Er was een mooi pand met een beeld van Atlas op het dak, heel mooi. Jouw oogleden worden gedragen door pleisters en Atlas draagt een hemelgewelf en pret. De uren vlogen voorbij en om de dag dragelijk af te sluiten nog een pizza gegeten in de stad. Lekker slapen en oogjes toe en pleisters eraf…

Kunst kijken…

Het was afgelopen zaterdag normaal weer en ik was al vroeg op het strand bij de golfjes. De lucht was blauw, er was zon en niets mooiers dan een ochtend zo op het strand. En met dank aan het meespelen met een loterij van iemand waren er weer gratis kaarten voor een bezoek aan het Rijksmuseum in Amsterdam. Het kwam mooi uit want de tentoonstelling van Erwin Olaf stond nog op mijn lijstje en ik was nog niet in het verbouwde museum geweest. We waren er zondag in de ochtend en het was nog niet heel erg druk. De tentoonstelling was de moeite waard en we hebben vooral even staan kijken en praten over de hond op het schilderij Het Toilet van Jan Steen. Het was net of deze hond er later bijgezet was en wij vonden het ook een hond van deze eeuw. Ik kreeg nog een keer terecht op mijn donder van een suppoost toen ik met mijn vinger te dicht bij een ander schilderij kwam om iets uit te duiden. De restauratie van schilderijen is een kostbare zaak en wij waren nog net in staat om De Nachtwacht te bekijken voordat dit werk achter glas ging voor de restauratie. De restauratie is vanachter glas live te zien voor de bezoekers, best leuk. Ik blijf mij verbazen bij de schilderijen van de oorlogen met de schepen, wat een mooi houtsnijwerk konden de mensen in die tijd maken. Hendrik Willem Mesdag was ook een van mijn favorieten in het museum. De hal met de glas in lood ramen in het museum was werkelijk schitterend. Het enige minpunt van de dag waren de doosjes Playmobil van De Nachtwacht. Ik heb mijn vriendin het verschil uitgelegd tussen Playmobil en LEGO en heel veel pret. Snik, er was geen LEGO in de winkel. We hadden trouwens ook pret om alle mooie landschapsschilderijen met mensen onder de bomen. Wij keken of we de eikenprocessierups zagen… En wij keken bij de zeeschilderijen of we het visje de kleine pieterman ergens zagen… Ik zou toch wel eens even terug willen naar de tijd van sommige schilderijen, heel even. Het was een leuk bezoek en het bakje patat buiten was een mooie afsluiting van Amsterdam.

Leuk om kind te zijn…

Het is alweer even terug dat ik op het blog te vinden was en zo is het al juli 2019. Heb je dan niets meegemaakt Ing? Even denken hoor, het was een paar keer heel warm weer en dus een sacherijnige Ing. Ik vind het echt heel fijn hoor, genietende mensen met warm weer, het mooie van Nederland is de afwisseling van de seizoenen. Ik ben zelf op mijn best in het voorjaar, de herfst en de winter, is niet klagen, wel gewoon een feit. Ik heb van die periodes dat ik moe word van het uitleggen van dingen. Zoals bij mijn aardige tandarts die vroeg of ik mail had om een reminder te sturen. Ik noem het zelf een herinnering. Ik kan zelf nog heel goed denken en dus nog geen herinnering nodig. En alle mail in mijn box is leeswerk en dus op een paar dingen na allemaal overbodige troep in mijn box. En ik voorzie nog een hoop overneem werk in de toekomst met de zorg voor mijn ouders en dus waar ik niet aan mee hoef te doen, wegwezen… Ik vind het sowieso een rare wereld aan het worden maar verstandig om daar mijn mond over dicht te houden voordat mensen denken dat ik niet spoor en pret. Het beste moment was dan ook afgelopen weekend, het oppassen op mijn oppaskinderen en gewoon weer even kind zijn voor een weekend. Ik had de kleinste voor haar verjaardag en eindrapport een doos nuttig LEGO laten uitzoeken en de heule middag met LEGO zitten spelen. Ze had zelf al heul veul LEGO en we hebben de leukste dingen gemaakt. En we zaten uiteindelijk met een doosje met een hamburger en frietjes en een leuk speeltje bij de vreetschuur. De dag erop naar een soort van evenement geweest met zweefmolen, springkussens en spelletjes en echte ezels borstelen en de dag afgesloten met het zoveelste ijsje voor de jongste. Het was best leuk om weer even kind te zijn.